3 ماه عقد دوران نامزدی - جدایی - عدم اعتماد - راضی نشدن به طلاق چی کار کنم؟!

[behzzad]

بهزاد جان در جواب سوال اولت باید بگم نه وقتی به کاراش فکر میکنم احساس بدی برام به وجود میاره باعث میشه گرایشی بهش نداشته باشم حتی وقتی خیلی اصرار میکنه و لحن همیشگیشو داره که حس میکنم توش دروغه حالت بدی بهم دست میده البته قبل از این اتفاقات اوکی بودم.

و برای سوال دوم میتونم بگم خیلی مطمئن نیستم تنها چیزی که بخوام فکر کنم که مثلا در گذشته چیزی نبوده خانوادشه و نه خودش و قبلا اصلا اهمیت نداشت برام ارتباط های گذشتش ولی حالا مطمئن ام که الان میتونه اذیتم کنه چون برام یه چیز نا معلومه.

یه چیز دیگه ای هم که هست خیلی وقتا میگه مادر و پدرم دوستم ندارند و اگه تورو از دست بدم دیگه هیچی نمیمونه برام یا اینکه همیشه مادر پدرش، بردارش رو خیلی بیشتر دوست دارند و به این اهمیت نمیدن

شاید اون احساس بد بعدا عوض بشه چون مطمئن نیستید که دقیقاً چه اتفاقاتی افتاده. من اگر جای شما بودم ، همین حرفا رو صادقانه به ایشون می گفتم و ازش صداقت میخاستم. بعد اگر می دیدم که واقعا صداقتی در کار نیست و نمیخاد که روشش رو عوض کنه ، اونوقت تصمیم به جدایی می گرفتم. بعلاوه گذشته ی ایشون برای من خیلی مهم می بود و تلاش می کردم تا اون رو شفاف کنم. ولی اگر سندی پیدا نمی کردم ، دیگه تهمت هم نمی زدم و فرض رو بر پاکدامنی میزاشتم.

خیلی وقتا دروغ گویی همسر به دلیل ترس ایشون به خاطر احتمال از دست دادن شماست. با ایشون صحبت کنید و به ایشون بفهمونید که زندگی با دروغ شدنی نیست و با دروغ گویی بیشتر به سمت جدایی خواهد رفت پس بهتره مسیر صداقت رو در پیش بگیره حتی اگر به جدایی ختم بشه چون شما گیج نیستی و می فهمی که داره دروغ میگه یا تمام حقیقت رو نمیگه. اینا رو باید در یک فضای آرام بگید تا شاید دست از دروغگویی برداره.

چون مهریه رو قانونا کنار گذاشته و چون پشیمون هست ، با چند درجه انعطاف با ایشون یک گفتگوی سالم رو ترتیب بدید بعد در آرامش و بدور از کینه و بدگمانی ، تصمیم بگیرید.

اینا نظرات بنده بود و شما هرطور که به مصلحت تشخیص میدی از اونا بهره برداری کن

[armaniii]

خیلی ممنونم از نظرات بهزاد جان - قطعا خود من هم خیلی دوست دارم گفتگوی سالم داشته باشم و خودش به جای برسه که دیگه نخواد مسائل رو مخفی کنه و سعی کنه صداقت رو توی کارش بگیره ولی از جهتی حس میکنم شخصیت ضعیفی داره مشکلات زیادی داره از لحاظ روانی و حتما میبایست درمان بشه چون هیچ وقت جدی و محکم گفت گو نمیکنه و همش گریزون هستو میخواد مسائل زود حل بشه ترس توی وجودش هست ترس از اینکه نکنه یه دوست ندارم بشنوه و همش میخواد فرصت بگیره و خودش رو ثابت کنه و این در صورتیه که بیشتر از یک ماه میگذره ولی هیچ اقدامی خاصی نه خانوادش و نه خودش انجام میده.