سلامنوشته اصلی توسط فرشته مهربان
ارزشش خیلی زیاده ولی انگار فقط برای خودم یا کم و بیش برای مردم. نمیتونم به نبود قطعیش فکر کنم چون در اونصورت یه کالام یا ارزشم پایین میاد.
اول به این خاطر که محیط زندگیم و فرهنگ خانوادگیم و آموزشایی که دیدم و دوم بخاطر اینکه به طبیعت خودم نزدیک تر بود، به روحیاتم . فکر میکردم نباید عروسک دست دیگران باشم و ارزشم پایین بیاد.
احساس خودم مثبته. باید این چیزا درون یه آدم وجود داشته باشه، چون خیلی مهمه و میتونه تضمین خوبی برای حفظ یه ارتباط سالم و موندگار باشه.
یه وقتایی عقلم از احساسم جلو میزنه و یه وقتایی احساس از عقلم. اون جایی که عقلم تصمیم میگیره بزنگاههایی هست که باید تصمیم بگیرم مثلا مثل رابطه قبل که هیچ جایی خارج از خانه به درخواست طرفم جواب مثبت ندم چون اصلا بهش اعتماد ندارم و این یه تلس. یه جاییم مثلا خواستگارا میگن از یک رابطه چی میخوای ؟ واسه دفعه اول من دنبال جاذبم و اینکه احساس امنیت در طرفم ایجاد کنم و محترمانه هم نیست توی بحث اول بگم یکسری توقعات دارم چون بالاخره برای عروس یکارایی طبق رسوم انجام میدن. از طرفی اون زمانم وقتش نیست خب منم میگم انتظار عشق و آرامش و اینجا احساسم تصمیم میگیره.
اینی که هستم خیلی خوبه و همین انتظارم از طرف مقابلم دارم چون برای من ارتباط نرمال اینه. بعضیا منو متهم به دو دو تا چهار تا و منطق میکنن ولی در واقع برای خودم و اونا ارزش قائلم . میگم باید یه رابطه توی چهارچوب خودش باشه و اونا براشون سنگینه و نمیخوان زیر بار برن . اینجاست که حس میکنم دنبال ازدواج نیستن. واسه من تضمین یعنی رابطه ای که طبق رسوم و فرهنگ ایرانی باشه و البته میتونه خیلیم امروزی باشه!! وقتی یکنفر میپیچونه و اما اگر میاره منو به شک میندازه.
حالا وقتی میبینم گرایش آقایون به یک طرف دیگست و با ذهن من همخونی نداره گیج میشم که چرا باید اونسمت برن و خیلی از ویژگی ها رو نبینن؟ مگر اینا فقط برای امروزه؟؟! مگه ما از رابطه آرامش و امنیت نمیخوایم؟ چرا نمیبینن یا نمیخوان ببینن؟
من میگم دوست پسر نود درصد اشتباهه و زنان دیگه میگن نه دوستای ما با دوست پسرشون ازدواج کردن! یا جالبه براتون بگم که به مردها میگن اگر دوست دخترتونو نگیرین باید با دوست دختر مردم ازدواج کنین! حتی جامعمون قبول نداره یه مرد یا زن میتونه بدون دوست سالم زندگی کرده باشه. بجورایی میخوان فرهنگش کنن.
ایرانیا دافعه بدی درباره درستی و خوبی پیدا کردن و برعکس فرهنگای دیگه خیلی دنبال آدمای سالم و شخصیتای سالم ترن. مثلا یه ازدواج خارجی رو دیدم ازشون پرسید چه قرارایی برای ازدواج گذاشتین اصلا مطلبو نمیگرفتن و میخندیدن و میگفتن هیچی فقط شناخت و تفاهم که خیلی مهمه و روحیه تلاش و سازندگی برای زندگی
خندون ممنون شاید جوابت تو نوشته های بالام باشه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)