سلام
عزیزم جوری که شما صحبت میکنید انگار که متوجه نیستید دارید در مورد ازدواج صحبت می کنید.
شما تا الان دو کلمه با خود طرف صحبت کردین؟
چیزایی که میگین یا حدسیات خانواده تونه و یا مسائل مالی مربوط به خانواده طرفه.
خود پسره چی این وسط؟ خودتون چی؟ فکر اون فکر شما؟
اعتقادات خانواده و فرهنگ خانواده هیچ ربطی به یک آدم مستقل نداره.
ممکنه طرف تفکراتش متنفاوت باشه. به نطرتون از کجا میشه تفکرات و اعتقادات و جهت گیری های یک فرد رو فهمید؟
عیب و ایراد و خوبی طرف چیه به لحاظ انسانی؟ شخصیتی؟
توانایی مالی خودش چیه؟ تحصیلاتش چیه؟ چیزی که براش زحمت کشیده و عمر گداشته؟
تلاش هایی که تو زندگیش کرده چی بوده؟ درآمدی که داشته کجا خرج کرده؟ دوستانی که خودش به اراده ی خودش انتخاب کرده کی هستن؟
یعنی چی خانواده ام میگن طرف پشیمون میشه؟
از کجا میدونن؟
شما فکر می کنید از کجا میشه فهمید؟
به نظرم بهتره خوب طرف رو بشناسین اگه واقعا خوبه خب خانواده تون رو راضی کنید.
خب یعنی سالم از نظر روانی و جسمی
با اخلاق و شخصیت
تطبیق شخصیتی با شخصیت شما
دارای کار و درآمد و دارایی
و ...
مامانم میگه مامانش میگه باباش پول میده و ... حرفای مناسب ازدواج نیست.
سن شما هم ۳۰ هست. دیگه قرار نیست تو این سن حرف مامان و بابا رو ایه ی منزل قرآن بدونید قراره خودتون مسئولیت زندگی و انتخابای خودتونو بر عهده بگیرین.
موفق باشید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)