سلام
اتفاقا من هم همین نظر رو دارم که شما صرف نظر از مشکل فعلی تون به طور ریشه ای رو خودتون کار کنید. ممکنه فردا چالش دیگه ای در زندگی تون پیش بیاد.
البته منظور حرف خودم و دوست قبلی این نبود که شما کار غیر خدایی دارید انجام میدین، منظور این بود که هدف خدایی اگر باشه، مثل یک بولدوزر همه چالش ها در برابرش سهل هستن. نگاه کنید، عمده عرفا و اشخاصی که تو حوزه حرکت در مسیر خدا قدم گذاشتند، براشون فرق نمیکنه که غم یا شادی سراغشون بیاد، براشون فرق نمیکنه مصیبت یا موفقیت برایشون رقم بخوره، چون همه اینها رو از خدا میدونند و در مسیر هدفشون لذت هم میبرند.
دوری از کمالگرایی و تلاش و تلاش و تلاش و تلاش بسیار مهمه. شما یک انسان هستین که قدرت فوق العاده ای درون شما وجود داره. نباید اجازه بدین شرایط برای شما مسیر تعیین کنه، بلکه این شما، اشرف مخلوقات هستین که باید برای اتفاقات و چالش ها شرایط تعیین کنید.
دقیقا مثل یک قایقرانی که درون دریاست، اگر پارو نزنه، موج دریا اون رو به هر سمتی بخواد میبره، ممکنه بهسمت جزیره آدم خوار ها ببره، یا جزایر خشک و برهوت. ولی اگر پارو بزنید، اون وقت شما هستین که برای رسید به مقصد تعیین کننده هستید. این وسط ممکنه قایقتون کمی سوراخ بشه، ولی نا امیدی بیشتر از اون سوراخ در دریا براتون مضر هست. پس باید اون سوراخ رو تعمیر کنید و ادامه بدین.
الان سوراخ قایق شما، انفعاله، گمشدگیه. از اون بدتر صدور اجازه منفعل بودن و حق داشتن در انفعال شخصی در خودتونه.
من فکر میکنم شما انسان بسیار توانمندی هستین، هر مسئله و مشکلی که براتون حادث شده باشه رو میتونید نادیده بگیرید و در مسیر حرکت هدفتون دوباره قدم بردارید. نگاه کنید یه وقت هایی ما حالمون خوبه روزی صد قدم در مسیرمون بر میداریم، یه روز حالمون بده یک قدم بر میداریم، ولی هیج وقت نباید به خودمون اجازه بدیم از ساکن بمونیم یا به عقب بر گردیم، اگر هم اینطور شد دوبازه باید با نیم قدم نیم قدم در مسیر بمونیم،
به سقراط خبر دادند که یکی از شاگردانت در راه مرده بود.
گفت شکر ، گفتند چرا شکر کردی، گفت به خاطر اینکه در راه مرده بود نه در بیراهه
علاقه مندی ها (Bookmarks)