سلام
تاپیک های قبلی شما رو نگاه کردم و متوجه چند مورد شدم؛
۱. بی عقلاگی به خانومتون
۲. مسائل و مشکلات خانواده ها
۳. فروماندگی ( درماندگی ) ← مربوط به زندگی مشترک و مسائل اون
۴. تنفر و استیصال در برابر رفتارهای همسر و خانواده همسر
و ...
همه ی اینها میتونه باعث بشه کوچکترین ایرادها یا کم اهمیت ترین اتفاقات در نظر شما بزرگ جلوه داده بشه تا جایی که شما رو به سمت رویا پردازی و افکار آزار دهنده پیش ببره.
البته که همسر شما باید برای بهبود زندگی مشترکتون قدم های جدی و اساسی برداره، اما بنظرم با توصیف این اتفاقی که متوجهش شدین فعلا برای اظهار نظر زود هست. ( طبق نوشته ابتدایی من )
اما افکاری که شما رو آزار میده قطعا وقوعش باید باعث تغییراتی در روند زندگی روزمره شما شده باشه. آیا چنین تغییراتی رو احساس میکنید؟
مثلا اینکه همسرتون تغییر در نحوه ی زندگیش با شما ایجاد کرده یا شاهد رفتارهایی جدید و مشکوک هستین...
که باز هم اینها کافی نیستن و نباید سریع تصمیم گرفت!
در هر حال باید برای ما بیشتر بنویسین و اجازه بدیم زمان بگذره تا بهترین نظر رو بدیم و بهترین تصمیم رو بگیرید.
حفظ آرامش فعلا اولویت شماست.










علاقه مندی ها (Bookmarks)