ممنون بابت راهکارهای خوبی که ارائه کردید.نوشته اصلی توسط C-R-Y
یه سیستمی را بهتون میگم روش خوب کار کنید :
اطراف عزت نفس یه موجودی زندگی می کنه ...اون موجود وظیفه اش اینکه نذاره شما از عزت نفستون خوب استفاده کنید
اون موجود از ورودی های ما و صحبت ها ی درونمون ! تغذیه میشه ...
مثلا شما دارید در مورد قد فکر می کنید و میگید چرا قد من اینجوریه .....این صحبت های منفی درونی ،، اون موجود را فعال میکنه
وقتی اون موجود فعال بشه ، در اطراف عزت نفس شما یه سگی بوجود میباره که شما را درسلطه خودش قرار میده و شما میشی برده اون !
شما هر روز با خوراک منفی،، اون سگ را بزرگتر و قوی تر و خود را کوچک تر می کنید تا جایی که میشید اینجوری :
خب معلومه زورتون بهش نمیرسه !
:)
راهکارها چیه :
- مواظب صحبت های درونی باشید ! ( تغدیه نشه اون موجوده )
- از حرف های مردم تاثیر نگیرید ... هر فرد نظر و مسیر خودش را داره ! .....چون تاثیر از دیگران باعث میشه صحبت های درونی ما اشکال پیدا کنه
-روی نقاط مثبت زندگیتون کار کنید ( هر فردی یه استعداد خاص داره )
- شکر گزاری نعمت هایی که داریم ، اون سگ را کوچک میکنه ! ( مثلا از نعمت هایی که دارید بگید : دست دارم - می بینم - قلبم میزنه ....)
- برا دونه دونه لحظه های زندگیتون برنامه داشته باشید ( هدفمند بودن ) و مواظب زمان های مرده باشید ....چون زمان ها ی مرده باعث میشه آدم بشینه فکرهای ناجور کنه . و خودش را مقایسه کنه .
-هر روز مطالعه داشته باشید ( تا آخر عمر )
- مهارت هاتون را توسعه بدید - ورزش کنید - تفریح ها ی مورد علاقه تون را برید
- به خودتون بیشتر برسید ( همه نظر شامل تناسب اندام و...)
- مواظب باشیم گرفتار دنیای دنیوی ها نشیم ...انسانهایی که افسرده هستند خیلی هایشون گرفتار دنیا و وابسته ! آرزوهاشون هستند
- این دنیا مثل تار عنکبوت هست ...زندگی اصلی جای دیگه ست ( این بهت شادی میده ) ..این دنیا ارزش این هم غصه را نداره
- این مورد آخری میگم ،، واقعیتش نمی دونم می فهمی منو یا نه ،،،،شادی واقعیت را خدا بدون و فقط در بند خدا باش ..... چون در بند خدا باشیم آزادیم ،،از هر غصه و مشکل !
موفق باشی.
بخشیش البته به نظرم شعاری هست مثلا مردم حرفی نمیزنن که تاثیری بگیریم بلکه حس و حالی هست که خودمون درک میکنیم.
اما در مورد نعمتهایی که داده آدم بعضی اوقات به جایی میرسه که از خودش میپرسه اصلا برای چی دارم زندگی میکنم؟ اینهمه سختی بکشم شب تا صبح ، صبح تا شب کار کنم ، هشتم گرو 9 باشه از آخرم هیچی؟ اینهمه زور بزنه چون فلان مشکل رو داریم ، ده برابر باید تلاش کنیم که چی اصلا؟ این نعمت هایی که خدا داده رو نخواستیم ، برای چی برای کی؟ تا کی آخه؟ اصلا ما نمیخوایم دیگه بسه.
بعد شما فرض کن من اینجا میخوام شکر گذاری کنم از چی دقیقا ؟ آدمی که بیزاره از همه چیز از چی شکر گذاری کنه از اینکه دست و پا داره و میتونه بیشتر خرحمالی کنه و میتونه بیشتر خودش رو عذاب بده؟
حالا بحث های معنوی که این دنیا فلان هست و بهمان هست که به نظرم واقعا دیگه اینجا جای بحث نیست.
اما در مورد خدا و عاشق خدا بودن هم واقعا بحث دارم من چطور میتونم عاشق خدا باشم وقتی انگار یک آدم فراموش شده ای هستم وقتی هزاران هزار بار درخواست از خدا بی جواب مونده و اصلا محلی داده نشه. دیگه والا نمیدونم دیگه این چطور خدایی هست که ما محکومیم عاشقش باشیم!
اما کلا این ها نکات خوبی هست :
1. مواظب صحبت های درونی = اگر چه خیلی سخته و ناخوداگاه به آدم رسوخ پیدا میکنه
2. هدف داشتن
3. مطالعه داشتن
4. مهارت های بیشتر
5. توجه بیشتر به خود
علاقه مندی ها (Bookmarks)