مشکلات من با عضو جدید خانواده

[سحر بهاری]

(* من پسر تورو بدون خونه و ماشینش نمیخام
* یا اگه به کسی نگفته بودیم عروسیو بیخیال میشدیم
* من فلان منطقه زندگی نمیکنم اگه خونه پسرت اونجا باشه خودت موظفی فلان منطقه برا ما خونه تهیه کنی
* ذاتا برا مام کاری نکردی نه پولی به حسابم زدی خرج کنم نه چیزی کلش چند تکه طلاست
* اون ظرفی که من برای پذیرایی ازت جلوت گذاشته بودم فلان اندازه هزینه اشه و...).

سلام

موضوع مهم و قابل بررسی این هست که ( چرا ) امروز شاهد چنین رفتاری و شنیدن چنین جملاتی هستیم.
عذر خواهی بتنهایی کافی نیست نه اینکه ارزشی نداشته باشد بلکه تا زمانی که مسئله از ریشه درمان نشود و افراد سعی در تغییرات اساسی نداشته باشند بیفایده هست.
لذا باید در اسرع وقت اشتباهات و عیوب شناسایی شده و از بروز مشکلات بعدی و آسیب های احتمالی در آینده جلوگیری کرد.

حساسیت ها و نگرانی های شما هم قابل درک هست ، پس اگر از روش صحیحی با این موضوع مواجه بشید میتونید بدون دخالت برادرتون رو یاری کنید و آرامش رو خانواده برگردانید.

تنها کمکتون به ایشان این هست که تشویقشون کنید قبل از ورودشون به زیر یک سقف حتی اگر مجبور شدند بتنهایی ( در فرصت باقی مانده ) نزد مشاوره برن و هر آنچه که لازم هست رو مطرح کنن.

دو سؤال دارم؛

۱. آیا در جلسات خواستگاری یا بعد از عقد برادرتون و خانوادتون به ایشان و خانوادش تعهدی یا قولی بلحاظ مالی دادند؟
۲. آیا از همان ابتدا شرایط برادرتون رو بی کم و کاست یا اغراق بیان کردید؟

[shahr_zad]

سلام

موضوع مهم و قابل بررسی این هست که ( چرا ) امروز شاهد چنین رفتاری و شنیدن چنین جملاتی هستیم.
عذر خواهی بتنهایی کافی نیست نه اینکه ارزشی نداشته باشد بلکه تا زمانی که مسئله از ریشه درمان نشود و افراد سعی در تغییرات اساسی نداشته باشند بیفایده هست.
لذا باید در اسرع وقت اشتباهات و عیوب شناسایی شده و از بروز مشکلات بعدی و آسیب های احتمالی در آینده جلوگیری کرد.

حساسیت ها و نگرانی های شما هم قابل درک هست ، پس اگر از روش صحیحی با این موضوع مواجه بشید میتونید بدون دخالت برادرتون رو یاری کنید و آرامش رو خانواده برگردانید.

تنها کمکتون به ایشان این هست که تشویقشون کنید قبل از ورودشون به زیر یک سقف حتی اگر مجبور شدند بتنهایی ( در فرصت باقی مانده ) نزد مشاوره برن و هر آنچه که لازم هست رو مطرح کنن.

دو سؤال دارم؛

۱. آیا در جلسات خواستگاری یا بعد از عقد برادرتون و خانوادتون به ایشان و خانوادش تعهدی یا قولی بلحاظ مالی دادند؟
۲. آیا از همان ابتدا شرایط برادرتون رو بی کم و کاست یا اغراق بیان کردید؟

خانوم سحر عزیز از اینکه منو درک کردین بی نهایت سپاسگذارم تو این مدت کلی حس ادم بده بودن و کینه بودن رو داشتم همش حس میکردم منم که دارم الکی بزرگش میکنم این جمله حق دادنتون به من خیلی ارومم کرد

حقیقتش علت این جمله ها هنوز هم برای من بی نهایت مبهمه من دیشب هر چقدر به برخوردا و حرفاش دقت میکردم بازم اینکه اون ادم این حرفارو زده برام عجیب بود انقدر که طور دیگه ای میشناختمش خیلی مهربون خون گرم خودمونی و دور از مادیات

من حتی یک جمله هم در باره این موضوع با برادرم صحبت نکردم نخواستم حس کنه میخوام دخالت کنم و اینکه خودم رو در جایگاهی نظر دادن هم نمیدیدم چون حسی که من داشتم این بود که "اگه من بودم آنن طلاق میگرفتم" و این حس منطقی نبود فقط از خشم من نشات میگرفت و طلاق در اینجا میشد اولین راه حل نه به قول روانشناسا که میگن طلاق یک راهه ولی آخرین راه

در رابطه با سوالاتتون:
1-نه هیچ صحبت مالی نشد (تا حدی که من در جریانم به این شکله برادر من برای اینکه خودشو مستقل نشون بده و بسازه خیلی اهل بیان جزئیات نیست شایدم بوده و به ما نگفته) ولی از همون روزای اول غقدشون داستان معاملات مالی شروع شد
2-این خانم توسط خود برادرم انتخاب شدن ما به خاستگاریشون رفتیم و چیزی جز شغلش نگفتیم بعدا اجازه اشنایی گرفته شد و خودشون صحبتاشونو کردن و همه حرفا بین خودشون بوده.

- - - Updated - - -

در رابطه با بحث مراجعه شون به مشاور و روانشناس
الان بشدت درگیر اماده سازی های جشن هستن اگر کرونا باعث لغوش نشه و برادر من حس میکنم فراموش کردن رو انتخاب کرده و برنامه ای برای مراجعه به روانشناس رو نداره
این پیشنهاد رو من اون اوایل بهش دادم و موافق بود الان که به خونه برگشته دقیق نمیدونم برنامه اش چیه
بعد از متاهل شدنش دیگه خیلی اهل بیان برنامه هاش نیستدوس داره مستقل تر باشه