لطفا در جهت مهارتهای کلامی و ارتباطی با همسر راهنماییم کنید

[یگانه زهرا]

همسرتون شما رو واقعا دوست داره امیر آقا
اینو از مجموعه چیزهایی که می گین میشه فهمید مثلا اون بار که بهش سرد شده بودید گریه می کرد ومی گفت تو دیگه منو دوست نداری یا اون بار که شما رو با کارهاش خندونده بود یا خیلی موارد دیگه من مطمئنم که شمارو خیلی دوست داره زنی که مردی رو دوست نداره این کارارو نمی کنه

ضمن اینکه من شرایط مشابه همسر شما رو تجربه کردم اون جدی و محکم بودن شما رو دوست داره ولی به همون صورت جدی هم می تونید حرف دلتون رو بهش بگید
شما وقتی همسرتون ناراحته خیلی غصه می خورید همین به مورد رو اگر همسرتون حس می کرد هیچوقت نمی گفت شما بی احساسید شما یاد گرفتید که غمهاتون رو مخفی کنید حداقل در مورد همسرتون این کارو نکین لازم نیست لطیف باشید ولی همون احساس واقعیتون همونی که فکر می کنید بدون خشم فقط با غمی که درونتونه بهش بگید چند تا جمله براتون از جوری که دوست دارم همسرم بگه و اگر بگه من می پرستمش براتون می گم شما به تناسب خودتون و همسرتون هرطوری که صلاح می دونید خوب باید احتمالا تغییرش بدید

مثلا وقتی گریه می کنه شما ناراحت می شید می تونید اینو راحت بهش بگید مثلا نمی دونم چی بگم فقط می دونم هیچ چیز به اندازه اشک تو توی زندگی داغونم نمی کنه همین یه جمله و بعدش سکوت کافیه برای اثبات همه چیز
یا مثلا گاهی بهش بگید هیچ لذتی برام بالاتر از وقتی نیست که شادت می کنم یا شما دوست دارید همسرتون رو خوشبخت کنید همین رو بهش بگید بگید اینکه بتونم یه زندگی خوب و راحت برای تو فراهم کنم بزرگترین انگیزه برای کار کردنمه
شاید لطیف بودن براتون سخت باشه ولی فکر نکنم اون احساسی که دارید رو اگر سعی کنید با زبون خودتون بگین خیلی سخت باشه مشکل اینه که شما بیان احساس درونتون رو هم نمی کنید و اونو مخفی می کنیدیه سری موارد دیگه هم هست که ممکنه همسرتون رو سرد کنه براتون می نویسم

هیچوقت توی غم و قهرتون شما شادی نکنین مثلا با دوستاتون برید بیرون یا عکس شاد بزارید این هیچوقت از ذهن و ضمیر آدم پاک نمیشه که اون به خاطر رابطه غمگین بوده ولی طرف مقابل عین خیالش نبوده حتی اگر واقعا هم اینطور نبوده همون وانمود کردنش برای خراب کردن همه یکدلی و احساس طرف مقابل کافیه ( یه بار یادمه این اتفاق براتون افتاده بود)

مورد دوم اینکه شما (من حدس می زنم از روی تجربه خودم می گم) فکر می کنم زندگی رو مثل یه برد و باخت دائمی می بینید و همیشه دنبال برنده بودن هستید سعی کنید با همسرتون اینطوری نباشید با اون هم دل باشید اونو جزئی از وجود خودتون بدونید اون رو از این قاعده مستثنی کنید این جمله دکتر هلاکویی رو شنیدید که کسی که بخواد زندگی زناشویی رو ببره همه زندگی رو باخته سعی کنید با همسرتون کاملا توی یک تیم باشید اونطوری که گفتید اول ازدواج بودید باهاش یکدل و صاف باشید نخواید کاری کنید که اون هم در مقابل کاری یا عکس العملی داشته باشه صرفا به خاطر هم دلی و دوست داشتنش این کارو انجام بدید.

مورد سوم هم اینه که هیچوقت برای لجبازی و یا ایجاد حسادت درون همسرتون کاری نکنید که فکر کنه کس دیگه ای رو دوست دارید اینو گاهی دیدم بعضی جاها می گن اگر حس حسادت زن تحریک بشه خوبه اتفاقا زن و مرد در این مورد هیچ فرقی ندارن این فقط یه زن رو متنفر می کنه و دیگه هیچوقت اون اعتماد سابق به وجود نمیاد حتی اگر واقعی نباشه و فقط به قول معروف برای این باشه که زن حسادت کنه و برگرده البته شما فکر می کنم هیچوقت این کارو نکردید ولی کلا گفتم برای بعدها.


اینم بهتون بگم امیر آقا زن شما به نظر من یه هدیه هست برای شما در جواب همه سختیایی که کشیدین همسرتون زیباست شما ظاهرشو دوست دارید اون عاشق شماست با سلیقه هست خیلی می تونین زندگی قشنگی باهم درست کنین شما جدی و پرتلاش همسرتون ملایم با احساس و باسلیقه این خیلی می تونه برای ساختن زندگی ایده ال باشه احساسشو سرکوب نکنین بهش پرو بال بدین مثلا همین که گلدون برده خونه جدیدتون چه قدر همین کار زیباست معلومه خانم با سلیقه ای دارید چه قدر ذوق داره خونتون قشنگ باشه اگر همین معنیش دوست داشتن زندگیش با شما نیست پس چیه؟ اصلا خود شما گل دوست ندارید؟ حتما دوست دارید فکر می کنم اینقدر گرفتار بودین که هیچوقت فرصت نکردین عمیق به یه گل نگاه کنین و از زیباییش لذت ببرین خانم شما به شما داره کمک می کنه که زیبایهای زندگی رو ببینید باهاش همراه بشید اینقدر سخت نگیرید

[صبا_2009]

م

نتها خودش هی تو دعواها بهم میگه من قلب و عاطفه ندارم یا وحشیم یا فقط برای رابطه جنسی میخواستمش یا میگه تو ماشینی و قلبت از آهنه برای همین از گریه ی من دلت نمیسوزه از این جور حرفای منفی. منم میگم حتما یه مدل دیگه میخواسته دیگه منو دوست نداره.

از کجا شما خانمها میفهمین زن من منو دوست داره؟

شما تو دعوا چی بهش میگین؟ مگه نمیگید فحش میدین و داد می زنید؟ ولی آیا احساساتتون همیشه همینه؟ آیا احساستون واقعی تون رو با این کلمات بیان میکنید؟ خب معلومه که نه؛ شیوه بیان خشمتون در مقابل کسی که دوستش دارید و واستون مهمه فعلا استفاده از این کلمات هست، حرص تون رو به این شیوه خالی می کنید. درسته؟

همسرتون هم همینطوره دیگه! تو دعوا که حلوا قسمت نمیکنند، یکی شما میگی! یکی ایشون ولی دلیل نداره احساسات واقعیش این باشه که شما احساس ندارین و ...

دیگه خودتون می دونید و لازم نیست من بگم یه جور بی مهارتی دارید هر دوتون تو بیان احساسات که خدا رو شکر شما در مسیر حلش هستید.

در مورد همسرتون هم که قطعا با تغییر رویه شما تغییرات عمده ای در نحوه استفاده از کلماتش رخ میده.

از کجا شما خانمها میفهمین زن من منو دوست داره؟

از اینجا که خانمتون واسه زندگی ش ذوق داره و البته اینکه ایشون هم تو این مدت تغییراتی داشتن و البته آرامش شما واسش مهمه و در حد خودش و توانایی هاش تلاش های کوچیکی انجام میده.

[reza.m1986]

من هیچوقت به شما نگفتم که خانمتون شما رو تحمل میکنه و فقط گفتم یکی از چیزهایی که خانمتون رو به شما علاقه مند کرده اون مواردی هست که انجام میدید و باعث میشه بتونه بقیه مسائل رو تحمل کنه وگرنه شما بین خانمهای اینجا فکر نکنم بتونید کسی رو پیدا کنید که بتونه مثلا کتک خوردن رو تحمل کنه. اینم بهتون بگم که هر کدوم از دوستان از دید خودشون زندگی شمارو نگاه میکنن و شما رو راهنمایی میکنن و ممکنه خیلی از تجربیاتی که شما میگید رو نداشتن و فقط راجع بهش شنیدن. پس بهتون توصیه میکنم مطالبی که اینجا میخونید یا از مشاور میگیرید یا از هرجای دیگه رو مو به مو پیاده نکنید و خودتون تجزیه تحلیلش کنید و اون نتیجه ی کلی رو پیاده کنید. شما خودتون بهترین مشاور، روانشناس و راهنما برای خودتون هستید.

[Amir A]

ممنونم خانم یگانه زهرا از حرفای خوبتون
مثال هاتون رو یادداشت کردم ولی باید با خودم تمرین کنم تا بتونم بگم.
من از ناراحتی خانمم واقعا شدید بهم میریزم و حالم گرفته میشه ولی توانایی گفتنش رو ندارم. حتی حالت چهره مم زیاد عوض نمیشه. نهایتا به شکل عصبانیت ازم میبینه
نمیتونم به اطرافیانم کلا زیاد احساسات یا غم یا نیازهام رو نشون بدم. الان که پیشرفت کردم اینجا خیلی حرف دلمو میزنم یه زمان نمیتونستم به هیچ موجود دوپایی بگم جسارت نباشه بچگی یه چیزهایی رو برای طبیعت میگفتم بعد شد خودرو و ماشین آلات و یه مدتم این اواخر برای سگم میگفتم.
این مثالی که راجع به گریه مثلا گفتین واقعا من از گریه ش بهم میریزم و داغونم میکنه ولی باز به شکل عصبانیت نشون میدم معمولا اولین حرفی که از دهنم درمیاد وقتی گریه ش میگیره خفه خون بگیر و گریه نکنه گاهیم که وسط گریه ش تهدیدش میکنم ادامه بده میزنمش. حتی اگه خیلی خودمو کنترل کنم یا اصرار کنه بغلش کنم تو اون حالتم عصبی هستم که چرا داره گریه میکنه و به سختی میتونم گریه کردنشو تحمل کنم
نمیتونم رمانتیک و احساسی رفتار کنم وقتی گریه میکنه. گاهیم که انقدر عصبانی میشم که ازش فاصله میگیرم که اتفاقی نیفته و خود این کارمم باعث شده فکر کنه گریه ش برام مهم نبوده و احساس ندارم. باید اول بتونم مواقعی که گریه نمیکنه راجع به این مسائل باهاش حرف بزنم تو گریه هاش فعلا نمیتونم


تو غم و ناراحتیش هم شادی نمیکنم. اون یه باری که میفرمایید یکی از رفیقام عکسای گردش چندسال پیش رو گذاشته بود تو صفحه خودش. خانمم فکر کرده بود عکس جدیده و من رفتم گردش ناراحت شده بود. بعدا متوجه شد اونا مال الان نبوده.
زندگی رو هم زیاد برد و باخت نمیبینم بیشتر جنگیدن میبینم و زمان های استراحت رو هم آرامش بین جنگ ها حساب میکنم. ولی با خانمم نمیخوام جنگی داشته باشم یا بحث برد و باخت نیست. دوست دارم با هم تو یه تیم باشیم. جنگیدن رو برای خانواده میبینم نه در برابر خانواده. انگار باید دشمن مشترکی پیدا کنیم که دوباره بیاد توی تیم من قرار بگیره
اهل تحریک حسادت هم نیستم. ولی خانمم حساسیت هاش زیاده. مثلا اگه بهش بگم رنگ موهای اون خانمه قشنگه موهاتو اون رنگی کن یا بگم برو از اون خانم تو مهمونی بپرس لباسشو از کجا خریده بریم برات بخریم به طرز عجیب غریبی واکنش نشون میده و فرداش میره لباس میخره و سرتاپاشو هم عوض میکنه با اون خانم هم اگه آشنا باشه چپ میشه تا یه مدتی.


من اصلا اینجوری که بگم کار قشنگی کرده گلدون برده یه ثانیه م فکر نکرده بودم چون قبلا هم چندتا گلدون دیگه با هم برده بودیم خودمم براش قلمه میزدم. دلم میخواست این بارم با خودم میبرد بیشتر به اینکه چرا با من نبرده و با کی رفته اونجا فکرم مشغول شد وگرنه آره خیلی باسلیقه ست خیلی به ظاهر همه چیز و زیبا بودنشون اهمیت میده منم از این اخلاقش خیلی خوشم میاد. خودمم زیبایی رو دوست دارم. ظریف و حساس بودنشم دوست دارم. میدونم برای من نعمت خیلی بزرگی بوده و شاید لیاقتشم نداشتم چون با زور و تهدید تونستم به دستش بیارم و حالا هم که بلد نیستم طوری که لیاقتشو داره باهاش رفتار کنم.

- - - Updated - - -


ممنونم صبا خانم از توضیحات خوبتون
درسته منم تو عصبانیت حرفای خوبی نمیزنم ولی رو نقطه ضعف هاشم دست نمیذارم مثلا هیچ وقت تو اوج عصبانیتم نمیگم دوستت ندارم میدونم این نقطه ضعفشه.
از فحش دادنش ناراحت نمیشم با خر و الاغ گفتن اون اتفاقی برای من نمی افته ولی وقتی میگه احساس نداری چون در این زمینه خودمو خیلی ضعیف تر از دیگران میبینم بهمم میریزه که این نقطه ضعف منه و اونم میدونه و شاکیه و حالا چی کار کنم از کجا برم احساساتی که اون میخواد بدست بیارم. از ناتوانی خودم ناراحت میشم. من میتونم مارکی که اون میگه بپوشم مذهب و اسممو خیلی راحت عوض کنم ولی شخصیتمو که نمیتونم به این راحتیا عوض کنم.


حق باشماست هنوز ذوق داره و این نشانه خوبیه. مردها اگر قصد جدایی هم داشته باشن وظایفشونو عادی انجام میدن ولی خانمها انگار نمیتونن خیلی حسشونو مخفی کنن.
یکم هم تغییر داشته درسته. این چیزارو از کجا متوجه میشین من که نگفته بودم؟ دوتا تغییر به نظرم کرده یکیش اینه که هرکاری کردم این مدت قهر نکرد ناراحت شد گریه کرد رفت تو لک ولی حتی یه ربعم دیگه قهر نکرد قبلا تا چیزی میشد قهر میکرد یه ساعت دو ساعت نصف روز و یه بارم که پنج هفته. نمیدونم حالا از سر ترسه یا خودش به این نتیجه رسیده قهر کار بدیه چون من چند دفعه بعد دعواهامون تو عصبانیت بهش گفتم قهر کنی کتک میخوری اونم شاید از سر ترس دیگه قهرو گذاشته کنار. یه چیز خوب دیگه ای هم که یاد گرفته بعد کارای اشتباهش عذرخواهی میکنه قبلا اصلا به هیچ عنوان تحت هیچ حالتی عذر خواهی نمیکرد از اون باری که من بهش گفتم یه مدت نمیام پیشت از اون موقع یاد گرفته من عصبانی میشم حتی دستمم روش بلند بشه و نزدیک بشه بزنمش هم آخرش خودش میاد عذرخواهی میکنه که واقعا به آرامش من کمک میکنه ممکنه حتی چند روز بعدش باشه ولی اینکارو میکنه و منم چون فکر میکنم دیگه اون کارو تکرار نمیکنه یا حداقل متوجه شده اشتباهه خیالم خیلی راحت میشه. این دوتا تغییر خیلی خوبو داشته. اگه چشم هم یاد بگیره بگه و به حرفمم گوش کنه واقعا دیگه عالی میشه.

یه زمان خیلی دوستم داشت اونقدر که میگفت خودشو میکشه ولی با کسی دیگه ازدواج نمیکنه البته اون موقع خیلی بچه تر از الان بود ولی این مدت میبینم که دیگه اون برق شیطنت همیشگی تو چشاش نیست. ممکنه هنوزم خیلی دوستم داشته باشه با این توضیحاتی که اشاره میفرمایید ولی دیگه اون صمیمیت و راحتی قبلو باهام نداره که البته میدونم مقصرش خودمم.

[Amir A]

تشکر آقا رضا. من متوجه حرفتون شدم. شما گفتین تنها چیزی که من و همسرم رو کنار هم نگه داشته رعایت اون مورد ششمیه که برای صمیمیت توصیه کرده بودین. خودمم فکر میکردم باید دلیلی باشه که با این همه که از من ناراحت میشه ولم نمیکنه البته من پیش خودم موارد دیگه ای رو فکر میکردم چون اگه به کادو خریدن بود که من این مدت بعد هر بار که دارم ناراحتش میکنم برای عذرخواهی یه چیزی دارم براش میگیرم. اون پنج هفته ای که قهر کرده بود فقط سه بار براش طلا خریدم وقتی آشتی کرد باز بردمش طلافروشی گفتم هرچی خوشت اومد انتخاب کن به قیمتش نگاه نکن باز این یه ماهه دوبار کبودش کردم عذاب وجدان گرفتم خودم براش طلا گرفتم روز زن باز براش طلا گرفتم میدونم هم خیلی فایده ای نداره یعنی معادل کارایی که میکنم نیست و اتفاقهای بدی که می افته رو جبران نمیکنه ولی اگه واقعا این کادوها خیلی اثری داشت صمیمیت ما الان نباید انقدر کم میشد.
برداشت خودم بیشتر از رفتار خودش و حرفای دیگران این بوده که داره تحملم میکنه
راجع به مشاوره هم من با منطق خودم جلو میرم وگرنه مشاور خانواده ای هم که ازش حرف و رفتار نامعقول دیدم بی اعتبار شده برام. نظرات رو هم قطعا من مو به مو که اجراشون نمیکنم بخوام هم نمیتونم دقیقا اون جملاتی که خانم پاییزه گذاشتن رو به زنم بگم. از نظرات غیرکاربردی هم میگذرم مثلا این که بهم بگن باید به حرف پدرم گوش میکردم یا ازدواجم کلا غلط بوده برای من نه اعتبار داره نه فایده. یه خانمی بود اینجا همچین مسائلی رو مثل اینکه تو ازدواج اولش تجربه کرده بود و من از صحبت کردنش متوجه میشدم حالش واقعا از من بهم میخورد. یه جورایی اشاره هم میکرد که ما آخرش طلاق میگیرم. خب من اون حرف ها هم به دردم نمیخوره رو حساب تجربه تلخ و احساسی یک نفره و نه از روی منطق گفته میشه نه میشه به همه زندگی ها تعمیمش داد.
ولی توصیه های سازنده و قابل اجرا برای لحظه اکنون و آینده رو هرچی به نظر خودم معقول و شدنی بیاد آزمایش میکنم چون ممکنه یه راهی به نظر من که مرد هستم اصلا فایده نداشته باشه ولی اگه اجراییش کنم رو خانمم جواب بده. منم که فقط راه حل و جواب میخوام. اگر هم نخوام اجرا کنم و بشنوم ولی راه خودمو برم که دیگه برای چی انقدر وقت بذارم مشاوره بگیرم. خیلی هم بخوام نظرات رو تغییر بدم دیگه میدونم به سبک خودم میرم جلو و میشه همون روش های قلدری خودم.
بیشتر تشویق کنید توصیه هارو دقیق بتونم اجرا کنم همینجوریش برام سخته اجرا کردن خیلی حرفا و زحمت زیاد داره. رو هرکدوم که جواب بده بعدش میخوام بیشتر زوم کنم. فعلا هر راهی به نظر خودم منطقی و قابل اجرا بیاد تصمیم دارم امتحانش کنم


- - - Updated - - -


ممنونم دنیا خانم از راهنمایی هاتون.
اینطوری که من از صحبت های شما متوجه میشم یعنی نباید رک و پوست کنده هیچ وقت برم سر اصل مطلب. کلا مبهم رفتار کنم برم تو حاشیه و سوالایی که جواباش برام مهم نیست بپرسم بعد منتظر باشم خودش بین حرفاش یه چیزهایی رو بگه درست متوجه شدم؟
متاسفانه تربیت خانم من از پایه و بن غلط بوده هنوزم که بزرگ شده پدر مادرش و حتی اقوامش بینهایت لوسش میکنن.
من فعلا موفق شدم یه سری از ارتباطاتشو که واقعا مخرب بودن محدود کنم البته مطمئن نیستم موفق شدم یا نه چون دیگه در روز چکش نمیکنم ولی خودش بهم قول داده. برای همینم حساس بودم سر جریان خونه رفتنش بفهمم با کی رفت
دیروز یک صبح تا غروب بهش محبت کردم یه سری از جمله هایی که اینجا بهم گفتین رو شبیهش رو بهش گفتم خیلی هم ذوق کرد و خوشحال شد ولی همین که صحبت جهیزیه چیدن شد و من ازش پرسیدم گلدونا برات سنگین نبود تنهایی بردی رفت تو گارد که تنها نبودم داداشم باهام بود و یه هفته ست داری گیر میدی و چندبار بگم با دوستام نبودم!! یکمم بحثمون شد و آخرم باز نگفت واقعا با کی برده گلدونارو. فکر کنم تاریخ استفاده از اون سوال دیگه گذشته بود و نباید اصلا میپرسیدم.
این مسئله هم هست که وقتی خیلی محبت میکنم خودشو بیشتر لوس میکنه یا خیلی نرمش به خرج میدم حاضر جواب میشه.

[reza.m1986]

قضیه بیشتر که باز میشه اشتباهاتی از شما میبینم که لازمه گوشزد کنم. کادو دادن واسه دلجویی ذره ای به صمیمیت کمک نمیکنه فقط ممکنه اثر اتفاق منفی که افتاده رو کم می کنه. اصلا شما نباید اینکار رو بکنید که بعد از دعوا خانم رو ببرید طلافروشی و براش خرید کنید و فکر کنید رنجوندن روح خانمتون با مسائل مادی جبران میشه. بهتون هم گفتم سعی کنید خانم رو سوپرایز کنید اونم وقتی همه چیز عادیه. مثلا بدون اینکه بهش چیزی بگید برید تو خیابون قدم بزنید و جلوی یه طلافروشی یه دفعه دستشو بگیرید و ببرید تو و یه خرید هرچند کوچیک ولی پر از سوپرایرز براش بکنید. یا یه شب برای شام به یه جای خاص ببریدش. دهها کار این مدلی میشه انجام داد.

حتما همین کار رو بکنید. توصیه های معقول رو آزمایش کنید ولی به سبک خودتون. منظور من دقیقا همین بود گفتم مو به مو اجرا نکنید بلکه به سبک خودتون اجرا کنید. مثلا قرار نیست تملق و چابلوسی کنید و حرفی که دلتون نمیاد رو به زبون بیارید چون بعد یه مدت حالتون از رفتار خودتون به هم میخوره.

یه توصیه خیلی کارساز هم میکنم اگه دوست داشتید امتحانش کنید. خانمتون رو ماساژ بدید و سعی کنید ماساژ به رابطه جنسی منجر نشه. در حین ماساژ هیچ حرفی زده نشه و تمام تمرکزتون روی کارتون باشه. آرامشی که این کار به هردوی شما میده وصف نشدنیه.

راستش منم مثل شما کتک خوردن و تحقیر شدن از طرف پدر رو تجربه کردم و روی من تاثیرات خیلی بدی گذاشت اما تمام تلاشمو کردم اون رفتارهای منفی پدرم برام درس بشن و سعی کردم خودمو از شبیه اون شدن دور کنم هرچند مطمئنم شما هم تلاش کردید از شبیه پدرتون شدن دور بشید اما هنوز یه رگه هایی دارید. اون کتکها و البته زمینه های ژنتیکی تا حدی دل سنگ بودن را در من به وجود اورده و دیگه نمیشه کاریش کرد اما دل سنگ ترین آدما هم در مقابل یه زن میتونن تا حدی نرم بشن همونطور که شما نرم شدید. این یه قدم بزرگ برای شماست و مطمئنم با یکم گذر زمان و صبوری میتونید زندگی مشترک بسیار شیرینی رو شروع کنید.

[donya.]

تشکر آقا رضا. من متوجه حرفتون شدم. شما گفتین تنها چیزی که من و همسرم رو کنار هم نگه داشته رعایت اون مورد ششمیه که برای صمیمیت توصیه کرده بودین. خودمم فکر میکردم باید دلیلی باشه که با این همه که از من ناراحت میشه ولم نمیکنه البته من پیش خودم موارد دیگه ای رو فکر میکردم چون اگه به کادو خریدن بود که من این مدت بعد هر بار که دارم ناراحتش میکنم برای عذرخواهی یه چیزی دارم براش میگیرم. اون پنج هفته ای که قهر کرده بود فقط سه بار براش طلا خریدم وقتی آشتی کرد باز بردمش طلافروشی گفتم هرچی خوشت اومد انتخاب کن به قیمتش نگاه نکن باز این یه ماهه دوبار کبودش کردم عذاب وجدان گرفتم خودم براش طلا گرفتم روز زن باز براش طلا گرفتم میدونم هم خیلی فایده ای نداره یعنی معادل کارایی که میکنم نیست و اتفاقهای بدی که می افته رو جبران نمیکنه ولی اگه واقعا این کادوها خیلی اثری داشت صمیمیت ما الان نباید انقدر کم میشد.
برداشت خودم بیشتر از رفتار خودش و حرفای دیگران این بوده که داره تحملم میکنه
راجع به مشاوره هم من با منطق خودم جلو میرم وگرنه مشاور خانواده ای هم که ازش حرف و رفتار نامعقول دیدم بی اعتبار شده برام. نظرات رو هم قطعا من مو به مو که اجراشون نمیکنم بخوام هم نمیتونم دقیقا اون جملاتی که خانم پاییزه گذاشتن رو به زنم بگم. از نظرات غیرکاربردی هم میگذرم مثلا این که بهم بگن باید به حرف پدرم گوش میکردم یا ازدواجم کلا غلط بوده برای من نه اعتبار داره نه فایده. یه خانمی بود اینجا همچین مسائلی رو مثل اینکه تو ازدواج اولش تجربه کرده بود و من از صحبت کردنش متوجه میشدم حالش واقعا از من بهم میخورد. یه جورایی اشاره هم میکرد که ما آخرش طلاق میگیرم. خب من اون حرف ها هم به دردم نمیخوره رو حساب تجربه تلخ و احساسی یک نفره و نه از روی منطق گفته میشه نه میشه به همه زندگی ها تعمیمش داد.
ولی توصیه های سازنده و قابل اجرا برای لحظه اکنون و آینده رو هرچی به نظر خودم معقول و شدنی بیاد آزمایش میکنم چون ممکنه یه راهی به نظر من که مرد هستم اصلا فایده نداشته باشه ولی اگه اجراییش کنم رو خانمم جواب بده. منم که فقط راه حل و جواب میخوام. اگر هم نخوام اجرا کنم و بشنوم ولی راه خودمو برم که دیگه برای چی انقدر وقت بذارم مشاوره بگیرم. خیلی هم بخوام نظرات رو تغییر بدم دیگه میدونم به سبک خودم میرم جلو و میشه همون روش های قلدری خودم.
بیشتر تشویق کنید توصیه هارو دقیق بتونم اجرا کنم همینجوریش برام سخته اجرا کردن خیلی حرفا و زحمت زیاد داره. رو هرکدوم که جواب بده بعدش میخوام بیشتر زوم کنم. فعلا هر راهی به نظر خودم منطقی و قابل اجرا بیاد تصمیم دارم امتحانش کنم


- - - Updated - - -


ممنونم دنیا خانم از راهنمایی هاتون.
اینطوری که من از صحبت های شما متوجه میشم یعنی نباید رک و پوست کنده هیچ وقت برم سر اصل مطلب. کلا مبهم رفتار کنم برم تو حاشیه و سوالایی که جواباش برام مهم نیست بپرسم بعد منتظر باشم خودش بین حرفاش یه چیزهایی رو بگه درست متوجه شدم؟
متاسفانه تربیت خانم من از پایه و بن غلط بوده هنوزم که بزرگ شده پدر مادرش و حتی اقوامش بینهایت لوسش میکنن.
من فعلا موفق شدم یه سری از ارتباطاتشو که واقعا مخرب بودن محدود کنم البته مطمئن نیستم موفق شدم یا نه چون دیگه در روز چکش نمیکنم ولی خودش بهم قول داده. برای همینم حساس بودم سر جریان خونه رفتنش بفهمم با کی رفت
دیروز یک صبح تا غروب بهش محبت کردم یه سری از جمله هایی که اینجا بهم گفتین رو شبیهش رو بهش گفتم خیلی هم ذوق کرد و خوشحال شد ولی همین که صحبت جهیزیه چیدن شد و من ازش پرسیدم گلدونا برات سنگین نبود تنهایی بردی رفت تو گارد که تنها نبودم داداشم باهام بود و یه هفته ست داری گیر میدی و چندبار بگم با دوستام نبودم!! یکمم بحثمون شد و آخرم باز نگفت واقعا با کی برده گلدونارو. فکر کنم تاریخ استفاده از اون سوال دیگه گذشته بود و نباید اصلا میپرسیدم.
این مسئله هم هست که وقتی خیلی محبت میکنم خودشو بیشتر لوس میکنه یا خیلی نرمش به خرج میدم حاضر جواب میشه.

شما دوست دارین سریعا به جواب برسین‌درحالیکه با اخلاق خانمتون نمیتونین. دو راه رو در نظر بگیرین...راه اول یک مسیر مستقیم ولی پر سنگلاخ و چاله و ... است.راه دوم یک مسیر آسفالت و صاف! ولی طولانی تره. راه اول راهیه که شما در پیش گرفتین... ممکنه جوابش برای شما مهم نباشه ولی برای خانمتون هست. شما اینجوری تشویقش میکنین با شما راحت باشه و راحت حرفشو بزنه.
در ضمن اونی که من گفتم مثال بود که وقتی تاپیکتونو داشتم میخوندم همونجا که از سولل جوابتون نوشته بودین با خودم گفتم خب چرا اینجوری؟! درسته خانمتون ممکنه لوس باشه ولی راستش بهش حق میدم که هرچیزی رو بهتون نگه...آقا امیر کتک خوردن برای یک زن خیلی دردناکه اونم برای خانم لوس و نازپرورده شما!! درست گفتین تاریخ مصرفش گذشته بود چون شما یک دور بحث داشتین راجع بهش و حالا بعد یک مدت این حرف نشونه زیر زبون کشیدنه... به قول معروف تا تنور داغه باید نون رو چسبوند.. تقصیر شماهم‌ نیست واقعا نمیدونین.
هیچوقت هم برای جبران کتک کاری کادو نخرید..سعی کنید دیگه اونکارو تکرار نکنید. یک تاپیک اینجا بود یک خانم درمورد همسرشون گذاشته بودن. ناراحت نشید ولی اون آقا فقط یک مورد ناراحت کننده تر بیشتر از شما داشتن و اونم احتمال خیانت بود.... ولی بقیه موارد تقریبا شبیه شما بودن.خانمش از دستش داشت دیوونه میشد دیگه.خداروشکر شما اهل خیانت نیستین ولی هیچ وقت! هیچ وقت جلوی خانمتون از کس دیگه ای تعریف نکنید.نگید خب رنگ موش قشنگ بود.... برای شما اینه ولی برای خانمتون اصلا این نیست. برای خانمتون کلی حرف داره. برای هر خانمی فکر میکنم همینه.خانما دوست دارن در چشم همسرشون بهترین باشن پس این رفتارو کنار بذارین.
شما خانمتون گریه میکنه بهش میگین خفه خون بگیر؟! 😐😐😐 خب حداقل بگین ساکت شو نمیتونین احساساتیش کنین. بگین چقد دیدن اشکت زجر اوره.انقد حالمو نگیر...فکر میکنم این مدل به طرز صحبت شما نزدیکتر باشه... ولی اونجوری نگید.میدونید توی زندگی فراز و نشیب زیاده. شما که انقد با پشتکار بودین که خودتو به اینجا رسوندین پس میتونین جلو احساسات بدتونو بگیرین. اول از همه سعی کنید اینجور صحبت کردنو کنار بذارین. رمانتیکش نکنین ولی حداقل های فارسی معادلشو بکار ببرین.کم کم عادت می کنین. بهش بگین دوست دارم ناراحتیاتو از خودم جبران کنم. ولی نمیدونم چجوری...از خودش کمک بخواین.شاید نظراتش خیلی پخته نباشه ولی در مورد زندگی شما جواب میده چون یک سمتش ایشونه. ولی سعی کنید دیگه به هیچ نحوی کبودش نکنین. هلش ندید.دستشو محکم نکشین.ظرف تو دیوار نشکنین... شما یاد گرفتین خشمتونو اینجوری ابراز کنین و الان براتون سخته عوض کنین شیوه رفتاریتونو. فکر نکنین همه سختیای عالم برای شما بوده. منم کسی رو میشناسم که برای دور شدن از گذشته اش اسم که هیچی،فامیلشم عوض کرد .از زندگی سختش رسیده به جایی که یکی از پولدارترین های مشهده! ولی واقعا شاده... انقدر شاده و سرزنده اس که ادم حظ میکنه باهاش حرف میزنه. قصدم سرزنش نبود یکم به خودتون فکر کنین لطفا...

[paiize]

آقاامیر سلام
پستهارونخوندم حالا بعدمیخونم.
اماراجع به اون حرفتون درمورداون نمونه:
شماباتوجه به ویژگی اخلاقی خودتون بهترین پاسخ رودربیارید وبگید.مثلا نگید ببخشید!!بگید بابا من چاکرتم!!یاحرفهای این مدلی که بوی محبت بده.منظوراینه که آدم باصبروحووصله وسریع واکنش نشون ندادن میتونه بدترین موقعیتهاروبه عاشقانه ترین لحظات تبدیل کنه.
یااینکه گفتید درجواب اینکه بدبخته بایدحتماازش سوال بپرسی چرا؟؟؟حتما میخواین میزگردهم بزارید وسط!!!برادرگرامی اینقدردنبال بیرون کشیدن موازماست نباشید.خب فکرمیکنه نتیجه ی جوابتون چی میشه؟دوتاحرف میزنه دوتامثال میزنه ازمشکلاتش بعدش میزنید به تیپ وتاپ هم!!!بعدشم آدم هرحرفی روکه میزنه ازته دل نیست که!روی بعضی مسائل چشمهاتون ببندیدونشنیده بگیرید.اینقدرواکنش واسه همه چی آخه چرا.چیزی رودرست میکنه حتما؟؟
گاهی بعضی مسائل واقعا نیازه که درموردش حرف زده بشه امابعضی وقتها بایه خنده بایه حرف عاشقونه بایه بغل یهویی همه چی روردکنید.
تعریف وتمجیدکنیدازش حتی اگه زبونی باشه نه دلی تاثیرخودشومیزاره.حداقل پذیرشش واسه انتقادزیادمیشه. چرافکرمکنیداگه اینجوری حرف بزنید مردانگی تون زیرسوال میره.اتفاقا مردابنجوریش خوبه نه خشن وبزن بهادر!!اماآقاباشه نه لوس وجلف!بامرام وبامعرفت باشه.نه دل زنش روبشکنه.
ایناروکه میگم نه اینکه خدایی نکرده بگم شمالینجورهستید میگم که رعایت کنید اینجورنباشید.
اون نمونه که نوشتم برعکسش هم بودازطرف خانم به آقا اماخب خانمتون اینجانبودکه بهش بگم وگرنه باایشونم کلی حرف هست که بایدگفته بشه.

[reza.m1986]

یه مورد دیگه، یه بار قبلا بهتون گفته بودم اگه میتونید سریال دکستر رو تماشا کنید. حتی شده شبی کی قسمت رو ببینید

[Amir A]

ممنونم خانم پاییزه از توضیحاتتون
من فکر میکنم زیادی رک و پوست کنده حرف میزنم. قبلا فکر میکردم زن من با بقیه زن ها فرق داره و استثنائا از صراحت من ناراحت نمیشه ولی مثل اینکه اونم مثل خانمهای دیگه ست.
با زبون خودم که خیلی محبت میکنم بهش. قبلاها میخندید ولی الان عادی شده دیگه براش و فکر کنم از اولم خوشش می اومد. فقط اون رفتارهای رمانتیک رو هم دوست داره. از اونایی که شعر میخونن و از گل و بلبل میگن. من شعر که واقعا بلد نیستم فقط آهنگ که با هم گوش میدیم بهش میگم مثلا اینا حرفای منه به تو.
میگید تعریف و تمجید الکی بکن حتی اگه دلی نیست خب برای من واقعا سخته چیزی که باور ندارم بگم. من ازش خیلی تعریف میکنم از ظاهرش اگه کار خوبی بکنه از کار خوبی که کرده ولی به دروغ بلد نیستم چیزی بگم. نمیدونم شنیدین میگن آدم های بددهن نمیتونن دروغ بگن. دوست دارم صمیمی بشیم و دروغ رو مخالف صمیمیت میدونم چه خودم بگم چه از اون بشنوم. خودمم ترجیح میدم یه حقیقت رو با فحش بهم بگن تا یه دروغ رو با محبت الکی
درست میگین من خیلی برای همه چیز حساسم. رفته بود خرید با مادر و خاله هاش سعی کردم با روی خندون و حتی غیرمستقیم ازش بپرسم کجاها رفتن و کل روزو برام تعریف کنه ولی دیگه انگار اصلا دوست نداره هیچی بگه بهم. دوست نداره خیلی باهام نزدیک باشه. شاید نباید اصلا بپرسم دیگه. حداقل اینایی که خیلی مهم نیست رو نپرسم بتونم بیخیال بشم. هرباری که خیلی بخوام از کاراش سر دربیارم و بدجور دعوامون بشه جای اینکه صمیمیت ایجاد بشه خب فاصله می افته بدتر. من همینجوریم مشکل صمیمیت دارم نمیدونم چطوری باید باهاش یه جا زندگی کنم با این دعواهای بیخودی بدتر میکنم همه چیزو.
خانم من اگه اینجا بود دوتا ایراد ازش میگرفتین کل کوچه رو با صدای گریه ش کر میکرد.

- - - Updated - - -


تشکر آقا رضا
پس برای همین برای برادرم هم منو پند میدادین. خودتون درک میکنید من چی میگم.
منم سعی کردم شبیه پدرم نشم. این چندساله فکر هم میکردم خیلی موفق بودم ولی شاید اشتباه فکر میکردم و زیادی شبیهش شدم به قول دکترم پتانسیل اعمال خشونت در من بالاست هرچند کاری هم واقعا نکنم.
سخت ترین قسمتش همونه که سنگدل میشی و نمیتونی خیلی احساسات دیگرانو خوب درک کنی یا احساسات خودتو درست به دیگران نشون بدی. میخوای آدم خوبی باشی ولی همیشه انگار یه جنگی با خودت داری و میدونی در نهایت ذاتت به سفیدی و پاکی دیگران نیست هرچقدرم که کارهای خوب دیگه بکنی اون تیکه سیاه درونت هست
با اینم خیلی موافقم که حضور یک زن تو زندگی امثال من و شما خیلی تاثیر مثبت داره. وقتی اون همه لطافت رو میبینی چیزی که اصلا ندیدی و برات خیلی دور و دست نیافتنی بوده حاضر میشی هرکاری بکنی فقط بتونی یکم بیشتر بهش نزدیک بشی. اونقدری که من به زنم نیاز دارم بعیده اون به من نیاز داشته باشه تنها منبع واقعی آرامشی که من میتونم داشته باشم خودشه
مواقع عادی هم براش زیاد کادو میخرم. تقریبا هفته ای یه بار براش کادو و گل میخرم. منظورم از اون توضیح این بود این مدت بیشتر کادو خریدم براش ولی ازم دورتر شده. احتمالا همینطوره که میگین و کادو برای دلجویی هیچ تاثیری در صمیمیت نداره نهایتا بتونه نفرت رو یکم کم کنه.
با شما موافق هستم تملق و چاپلوسی حال آدمو بد میکنه. دیدم بعضی مردها اینکارو میکنن ولی با گروه خونی من سازگار نیست. نیازی هم به دروغ ندارم از ته دل خیلی دوستش دارم فقط باید بتونم جوری که بفهمه بیانشم بکنم.
ماساژ هم واقعا ایده خوبیه. خانمم اینکارو میکنه وقتی من خسته م ولی برعکسش من تاحالا نتونستم بدون رابطه جنسی اینکارو براش بکنم.سعی میکنم امتحان کنم مرسی.
باشه سریال رو میگیرم عید میبینم اتفاقا میخواستم به خودم جایزه بدم دو هفته اخیر تو کنترل خشم پیشرفت داشتم البته اتمام پروژه هام و حل شدن یه سری مسائل مالی هم تاثیر داشته.

- - - Updated - - -


ممنونم دنیا خانم
چرا نباید برای جبران کادو خرید؟؟؟ خب من اونباری که زدمش بهش گفتم بیا تو هم منو بزن با هروسیله ای هم که اراده میکرد راضی بودم منو بزنه که عدالت اجرا بشه ولی گفت دیگه فایده ای نداره. زمان رو هم که نمیتونستم برگردونم عقب آشتی هم نمیکرد من هی مجبور میشدم کادو بخرم به این امید که شاید نرم بشه.
یعنی خانمها به زنی که ده بیست سال بزرگتر از خودشونم باشه واقعا انقدر حسادت میکنن؟ من فکر میکردم بیشتر بخاطر سلیقه ناراحت میشه یا فکر میکنه مثلا من میگم رنگ موهای تو خوب نیست در حالی که این چیزا نبود من میخواستم بدونم موهاشو اون رنگی کنه چه شکلی میشه یا اون لباس یا کفش مورد نظر تو تن زنم چه جوری میشه. وگرنه همون احساسی رو داشتم که لباس تن مانکن مغازه میدیدم نه هیچی بیشتر.
راجع به گریه هم من میدونم زن ها میخوان موقع گریه نوازششون کنی یا حرف های خوب بهشون بزنی. من وقتی گریه میکنه عصبانی میشم خیلی خیلی بیشتر از اینکه مثلا دارو نخوره. بذارین اینجوری بگم اگه مثلا سطح عصبانیت من 30 واحد هست موقع دعوا وقتی خانمم شروع به گریه میکنه یک مرتبه میرسه به 100 و من واقعا و شدیدا قاطی میکنم. هم اون یه باری که زدمش هم باری که گلوشو فشار دادم هم باری که هلش دادم یعنی هر سه باری که کبودش کردم داشته گریه میکرده و من از گریه کردنش وسط دعوا بیشتر عصبانی شده بودم. متاسفانه این چند ماهه خیلی گریه میکنه و منم حرف رمانتیک که بلد نیستم عصبی هم میشم همه چیزو بدتر میکنم. وقتی آروم میشم بهش میگم که از دست خودم عصبانی بودم که باعث گریه ت شدم ولی دیگه کار از کار گذشته.
من هیچ جا نگفتم تمام سختیای این عالم برای من بوده اصلا اونقدر احساسی نیستم که هیچ وقت بخوام ناله کنم برای سختی کشیدن!!! در حقیقت این چندساله خیلی هم احساس خوشبختی میکنم.
در ضمن من از گذشته م اصلا خجالت زده نیستم و برای دور شدن از اون دورانم اسممو عوض نکردم.
میشه لینک اون تاپیکی که میگین رو برام بذارین؟
میخوام بدونم اگر اون آقا شبیه من بوده زنش چی پشت سرش میگفته.



ممنونم دنیا خانم
چرا نباید برای جبران کادو خرید؟؟؟ خب من اونباری که زدمش بهش گفتم بیا تو هم منو بزن با هروسیله ای هم که اراده میکرد راضی بودم منو بزنه که عدالت اجرا بشه ولی گفت دیگه فایده ای نداره. زمان رو هم که نمیتونستم برگردونم عقب آشتی هم نمیکرد من هی مجبور میشدم کادو بخرم به این امید که شاید نرم بشه.
یعنی خانمها به زنی که ده بیست سال بزرگتر از خودشونم باشه واقعا انقدر حسادت میکنن؟ من فکر میکردم بیشتر بخاطر سلیقه ناراحت میشه یا فکر میکنه مثلا من میگم رنگ موهای تو خوب نیست در حالی که این چیزا نبود من میخواستم بدونم موهاشو اون رنگی کنه چه شکلی میشه یا اون لباس یا کفش مورد نظر تو تن زنم چه جوری میشه. وگرنه همون احساسی رو داشتم که لباس تن مانکن مغازه میدیدم نه هیچی بیشتر.
راجع به گریه هم من میدونم زن ها میخوان موقع گریه نوازششون کنی یا حرف های خوب بهشون بزنی. من وقتی گریه میکنه عصبانی میشم خیلی خیلی بیشتر از اینکه مثلا دارو نخوره. بذارین اینجوری بگم اگه مثلا سطح عصبانیت من 30 واحد هست موقع دعوا وقتی خانمم شروع به گریه میکنه یک مرتبه میرسه به 100 و من واقعا و شدیدا قاطی میکنم. هم اون یه باری که زدمش هم باری که گلوشو فشار دادم هم باری که هلش دادم یعنی هر سه باری که کبودش کردم داشته گریه میکرده و من از گریه کردنش وسط دعوا بیشتر عصبانی شده بودم. متاسفانه این چند ماهه خیلی گریه میکنه و منم حرف رمانتیک که بلد نیستم عصبی هم میشم همه چیزو بدتر میکنم. وقتی آروم میشم بهش میگم که از دست خودم عصبانی بودم که باعث گریه ت شدم ولی دیگه کار از کار گذشته.
من هیچ جا نگفتم تمام سختیای این عالم برای من بوده اصلا اونقدر احساسی نیستم که هیچ وقت بخوام ناله کنم برای سختی کشیدن!!! در حقیقت این چندساله خیلی هم احساس خوشبختی میکنم.
در ضمن من از گذشته م اصلا خجالت زده نیستم و برای دور شدن از اون دورانم اسممو عوض نکردم.
میشه لینک اون تاپیکی که میگین رو برام بذارین؟
میخوام بدونم اگر اون آقا شبیه من بوده زنش چی پشت سرش میگفته.