| لینک پیشنهادی مدیران تالار همدردی:
|
"گلچین لینکهای خانواده، ازدواج و
مهارتها(به روز شد)"
دانلود موسیقی و آرامش |
|
| دسترسی سریع به مطالب و مشاوران همـدردی در کانال ایتا
|
|
|
|
| کودک, مشاوره , ازدواج , روانشناسی , فول تست , سایت روانشناسی, تربیت کودک |
روانشناس آنلاین , مشاوره, مرکز مشاوره, مشاوره خانواده , مشاورانه |
تشکرشده 10,678 در 2,786 پست
هیچ ربطی به حجاب نداره،شما تو یک جمع مختلط محل پسرا نذاشتی اونا هم با شما
سرسنگین بودن.اگر ساپورت بپوشی شالتم دم به ساعت بیوفته اگر محل نذاری باز هم
باهات سرسنگینن.پسرا پروتر از اینن که یه دختر حجاب دار باهاشون بگو بخند داشته
باشه ولی باهاش سرسنگین باشن.
بعدشم تو اون جمع با دوست دختراشون بودن.شما غریبه بودی.
meinoush (شنبه 30 شهریور 92), roze sepid (جمعه 29 شهریور 92), toojih (یکشنبه 31 شهریور 92)
تشکرشده 911 در 430 پست
سلام
خيلياشونم ايندفعه دوست دختر نداشتن.اما با بقيه شوخيهاي بيجا ميكردن.نوشته اصلی توسط فرهنگ 27
تشکرشده 1,282 در 361 پست
سلام. تصور میکنم مسئله حجاب برات زیادی داره بزرگ میشه. ( در حد یک معجزه.) حجاب چیز خوبیه اما توجه داشته باش بخاطرش خیلی خودت رو محدود نکنی. امیدوارم متوجه منظور من بشی. یک مثال میزنم.برخی از خانواده پدری و مادری من خیلی مذهبی هستن. به قول من دیگه شورش رو در آوردن. فرض وقتی به عروسی دعوت میشن اگر زودتر از وقت شام برسند تو خیابون تو ماشین منتظر میمونن تا موزیک قطع بشه و زمان شام فرا برسه. اون وقت میان داخل ، چرا که شنیدن موزیک رو گناه میدونند. البته اینا قبلا اینطوری نبودن. جالبه بدونی مثل خودت اول بی حجاب بودن. اما بعضی مثائل باعث این تغییر شد . مثل سفر حج ، تحصیل در دانشگاه و رشته های اسلامی . آشنایی با دوستان مذهبی. خلاصه بگم به عقیده من به نوعی شستشو ذهنی دچار شدند. حتی نماز خوندنشون بیش از یک ساعت طول میکشه. به نظر من هر چیزی جای خودش رو داره. متوجه شدی در چند پیام آخرت یک سره از حجابت با نوع وسواس گونه ای سخن گفتی؟ واقعیتش خواهر های من هم حجاب کامل دارن.( چادر همراه با مقنعه و مانتو ) اما اونو چیز ویژه ای نمیدونن. براشون معمولیه. مثل کارهای روزمره.
اصل کلامم اینه: شاید این استرس و حالت خاص که در مواجه با افراد به شما دست میده بخاطر نگاه و توجه ویژه شما به حجاب و رفتاری که بخاطر این سبک از پوشش برای خودتون انتخاب کردین..
یک سوال: اون زمان که چادری نبودید موقع صحبت با پسر ها باز هم مشکل داشتین؟
- - - Updated - - -
سلام. تصور میکنم مسئله حجاب برات زیادی داره بزرگ میشه. ( در حد یک معجزه.) حجاب چیز خوبیه اما توجه داشته باش بخاطرش خیلی خودت رو محدود نکنی. امیدوارم متوجه منظور من بشی. یک مثال میزنم.برخی از خانواده پدری و مادری من خیلی مذهبی هستن. به قول من دیگه شورش رو در آوردن. فرض وقتی به عروسی دعوت میشن اگر زودتر از وقت شام برسند تو خیابون تو ماشین منتظر میمونن تا موزیک قطع بشه و زمان شام فرا برسه. اون وقت میان داخل ، چرا که شنیدن موزیک رو گناه میدونند. البته اینا قبلا اینطوری نبودن. جالبه بدونی مثل خودت اول بی حجاب بودن. اما بعضی مثائل باعث این تغییر شد . مثل سفر حج ، تحصیل در دانشگاه و رشته های اسلامی . آشنایی با دوستان مذهبی. خلاصه بگم به عقیده من به نوعی شستشو ذهنی دچار شدند. حتی نماز خوندنشون بیش از یک ساعت طول میکشه. به نظر من هر چیزی جای خودش رو داره. متوجه شدی در چند پیام آخرت یک سره از حجابت با نوع وسواس گونه ای سخن گفتی؟ واقعیتش خواهر های من هم حجاب کامل دارن.( چادر همراه با مقنعه و مانتو ) اما اونو چیز ویژه ای نمیدونن. براشون معمولیه. مثل کارهای روزمره.
اصل کلامم اینه: شاید این استرس و حالت خاص که در مواجه با افراد به شما دست میده بخاطر نگاه و توجه ویژه شما به حجاب و رفتاری که بخاطر این سبک از پوشش برای خودتون انتخاب کردین..
یک سوال: اون زمان که چادری نبودید موقع صحبت با پسر ها باز هم مشکل داشتین؟
faghat-KHODA (پنجشنبه 04 مهر 92), فرهنگ 27 (جمعه 29 شهریور 92)
تشکرشده 2,575 در 920 پست
خانمی عزیز من با توجه به صحبت های قبلی مان ، به شما توصیه اکید می کنم که تا وقتی مشکل شما روبه بهبود نرفته است ، خودت را در شرایط استرس زا قرار ندهی. عزیز من شما با این آدم ها به کوه می روی. منش آنها و عقایدشان با شما جور درنمی آید و باعث ناراحتی شما می شود و هی این مشکل شما در ذهنتان قوت می گیرد در حالی که شما قرار بود با استفاده از این کتاب ها تکنیک های کمرنگ کردن موضوع را در ذهنت به کار بگیری. پس تا این مرحله را شروع نکرده ای و تا جایی پیش نرفته ای که بشود گفت روبه بهبود هستی با ( آدم هایی که محرم و نامحرم ) نمی شناسند رفت و آمد نکن.
شاید برایت جالب باشد که من هم مثل شما به کوهنوردی می رفتم. گروهی که من با آنها می رفتم همین مشکلات را که شما می گویی داشت به علاوه اینکه حتی یک نفرشان هم نماز نمی خواند. خوب طبیعتا با من رفتار ناهنجاری نمی شد چون من محجبه بودم اما ته دلم راضی نبودم و حس راحتی نمی کردم. اما دلم می خواست به خودم تلقین کنم که راحتم ، که نباید سخت بگیرم ، که دنیا همین است و ... . اما اوضاع بهتر نشد که هیچ به جاهای باریک هم کشید. من هم به حرف دلم گوش کردم و دیگر خودم را مجبور به معاشرت نزدیک با آدم هایی نکردم که باعث استرسم می شدند و مشکلات دیگر پیش می آوردند. تا اینکه یک گروه کوهنوردی پیدا کردم که اتفاقا یک گروه مذهبی و حرفه ای بود و برنامه های بسیار متنوع تری از گروه قبلی داشت. و اصلا قابل مقایسه نبود هم خانم ها و هم آقایان روابط به قاعده و مناسبی داشتند و برای نماز خواندن هم دیگر معذب نبودم. اسمش (گروه شهید ورکش )بود. اگر تهران نیستی می توانی به وبسایت این گروه بروی و با سرگروه تماس بگیری تا دوستانی که در شهرهای دیگر دارد و شبیه به خودشان هستند به شما معرفی کنند.
عزیزم علاوه بر صحبت های بالا یک توصیه دیگر هم دارم : یک خانم با اعتقاد مثل شما لیاقتش خیلی بیشتر از این است که مجبور باشد هر شرایطی را تحمل کند. من خودم را از این شرایط بیرون کشیدم و خداوند لطف کرد و یک راه بهتر پیش پای من گذاشت. شما نمی توانی این طور آدم ها را ( که من خودم تجربه اش را دارم ) اصلاح کنی اما حداقلش این است که خودت را از آنها جدا کنی و برای فعالیت هایت با آدم های صلاحیت دارتر و شبیه به خودت همراه شوی. این را مثل یک خواهر به شما می گویم
faghat-KHODA (پنجشنبه 04 مهر 92), majid_k (شنبه 30 شهریور 92), roze sepid (شنبه 30 شهریور 92), فرهنگ 27 (شنبه 30 شهریور 92), فرشته مهربان (شنبه 30 شهریور 92)
تشکرشده 911 در 430 پست
سلام مجيد محترم
- - - Updated - - -
سلام مجيد محترم
- - - Updated - - -
سلام نوپو عزيز
خانمی عزیز من با توجه به صحبت های قبلی مان ، به شما توصیه اکید می کنم که تا وقتی مشکل شما روبه بهبود نرفته است ، خودت را در شرایط استرس زا قرار ندهی. عزیز من شما با این آدم ها به کوه می روی. منش آنها و عقایدشان با شما جور درنمی آید و باعث ناراحتی شما می شود و هی این مشکل شما در ذهنتان قوت می گیرد در حالی که شما قرار بود با استفاده از این کتاب ها تکنیک های کمرنگ کردن موضوع را در ذهنت به کار بگیری. پس تا این مرحله را شروع نکرده ای و تا جایی پیش نرفته ای که بشود گفت روبه بهبود هستی با ( آدم هایی که محرم و نامحرم ) نمی شناسند رفت و آمد نکن.چشم
شاید برایت جالب باشد که من هم مثل شما به کوهنوردی می رفتم. گروهی که من با آنها می رفتم همین مشکلات را که شما می گویی داشت به علاوه اینکه حتی یک نفرشان هم نماز نمی خواند. خوب طبیعتا با من رفتار ناهنجاری نمی شد چون من محجبه بودم اما ته دلم راضی نبودم و حس راحتی نمی کردم. اما دلم می خواست به خودم تلقین کنم که راحتم ، که نباید سخت بگیرم ، که دنیا همین است و ... .خب مثل من.
اما اوضاع بهتر نشد که هیچ به جاهای باریک هم کشید. من هم به حرف دلم گوش کردم و دیگر خودم را مجبور به معاشرت نزدیک با آدم هایی نکردم که باعث استرسم می شدند و مشکلات دیگر پیش می آوردند. تا اینکه یک گروه کوهنوردی پیدا کردم که اتفاقا یک گروه مذهبی و حرفه ای بود و برنامه های بسیار متنوع تری از گروه قبلی داشت. و اصلا قابل مقایسه نبود هم خانم ها و هم آقایان روابط به قاعده و مناسبی داشتند و برای نماز خواندن هم دیگر معذب نبودم.همين اذيتم ميكنه.واينكه وقتي ميخوام پامو از خونه بزارم بيرون وبه گروه برسم قلبم به شدت ميزنه آخه بعضياشون انگار ميخوان بخورنت.اما اونجا كه ميرسم واگر پسري نزديكم نشه چون دوست خانم پيدا ميكنم خوشحالتر ميشم.اما اونا هم خيلي از عقايد من فاصله دارن.تا حالا با هر كدومشون دوست شدم بهم ميگه شما خيلي به ما آرامش ميديد چون ميدونيم آدم كلك ودروغگويي نيستين.(اما چرا خودم آرامش ندارم؟دوست دارم از داخل آروم باشم اما نيستم.ديشب كلي انرژي خوب تووجودم بود اما من دوست دارم هرجا ميرم امن باشه.
آخه كوه جاي دوست بازيه؟آدم ميره از طبيعت لذت ببره.خوبه كه بعد كوه باهم پارتي هم ميگيرن اما بازم اونجا نميتونن خودشونو نگچقدر خوبه آدما ياد بگيرن واسه خودشون ارزش قائل بشن.
اسمش (گروه شهید ورکش )بود. اگر تهران نیستی می توانی به وبسایت این گروه بروی و با سرگروه تماس بگیری تا دوستانی که در شهرهای دیگر دارد و شبیه به خودشان هستند به شما معرفی کنند.
عزیزم علاوه بر صحبت های بالا یک توصیه دیگر هم دارم : یک خانم با اعتقاد مثل شما لیاقتش خیلی بیشتر از این است که مجبور باشد هر شرایطی را تحمل کند. من خودم را از این شرایط بیرون کشیدم و خداوند لطف کرد و یک راه بهتر پیش پای من گذاشت. شما نمی توانی این طور آدم ها را ( که من خودم تجربه اش را دارم ) اصلاح کنی اما حداقلش این است که خودت را از آنها جدا کنی و برای فعالیت هایت با آدم های صلاحیت دارتر و شبیه به خودت همراه شوی. این را مثل یک خواهر به شما می گویم
ممنونم كه دلسوزانه تجربياتتونو در اختيارم ميزاريد.
خوشحالم كه شما كمكم ميكنيد.
- - - Updated - - -
سلام نوپو عزيز
خانمی عزیز من با توجه به صحبت های قبلی مان ، به شما توصیه اکید می کنم که تا وقتی مشکل شما روبه بهبود نرفته است ، خودت را در شرایط استرس زا قرار ندهی. عزیز من شما با این آدم ها به کوه می روی. منش آنها و عقایدشان با شما جور درنمی آید و باعث ناراحتی شما می شود و هی این مشکل شما در ذهنتان قوت می گیرد در حالی که شما قرار بود با استفاده از این کتاب ها تکنیک های کمرنگ کردن موضوع را در ذهنت به کار بگیری. پس تا این مرحله را شروع نکرده ای و تا جایی پیش نرفته ای که بشود گفت روبه بهبود هستی با ( آدم هایی که محرم و نامحرم ) نمی شناسند رفت و آمد نکن.چشم
شاید برایت جالب باشد که من هم مثل شما به کوهنوردی می رفتم. گروهی که من با آنها می رفتم همین مشکلات را که شما می گویی داشت به علاوه اینکه حتی یک نفرشان هم نماز نمی خواند. خوب طبیعتا با من رفتار ناهنجاری نمی شد چون من محجبه بودم اما ته دلم راضی نبودم و حس راحتی نمی کردم. اما دلم می خواست به خودم تلقین کنم که راحتم ، که نباید سخت بگیرم ، که دنیا همین است و ... .خب مثل من.
اما اوضاع بهتر نشد که هیچ به جاهای باریک هم کشید. من هم به حرف دلم گوش کردم و دیگر خودم را مجبور به معاشرت نزدیک با آدم هایی نکردم که باعث استرسم می شدند و مشکلات دیگر پیش می آوردند. تا اینکه یک گروه کوهنوردی پیدا کردم که اتفاقا یک گروه مذهبی و حرفه ای بود و برنامه های بسیار متنوع تری از گروه قبلی داشت. و اصلا قابل مقایسه نبود هم خانم ها و هم آقایان روابط به قاعده و مناسبی داشتند و برای نماز خواندن هم دیگر معذب نبودم.همين اذيتم ميكنه.واينكه وقتي ميخوام پامو از خونه بزارم بيرون وبه گروه برسم قلبم به شدت ميزنه آخه بعضياشون انگار ميخوان بخورنت.اما اونجا كه ميرسم واگر پسري نزديكم نشه چون دوست خانم پيدا ميكنم خوشحالتر ميشم.اما اونا هم خيلي از عقايد من فاصله دارن.تا حالا با هر كدومشون دوست شدم بهم ميگه شما خيلي به ما آرامش ميديد چون ميدونيم آدم كلك ودروغگويي نيستين.(اما چرا خودم آرامش ندارم؟دوست دارم از داخل آروم باشم اما نيستم.ديشب كلي انرژي خوب تووجودم بود اما من دوست دارم هرجا ميرم امن باشه.
آخه كوه جاي دوست بازيه؟آدم ميره از طبيعت لذت ببره.خوبه كه بعد كوه باهم پارتي هم ميگيرن اما بازم اونجا نميتونن خودشونو نگچقدر خوبه آدما ياد بگيرن واسه خودشون ارزش قائل بشن.
اسمش (گروه شهید ورکش )بود. اگر تهران نیستی می توانی به وبسایت این گروه بروی و با سرگروه تماس بگیری تا دوستانی که در شهرهای دیگر دارد و شبیه به خودشان هستند به شما معرفی کنند.
عزیزم علاوه بر صحبت های بالا یک توصیه دیگر هم دارم : یک خانم با اعتقاد مثل شما لیاقتش خیلی بیشتر از این است که مجبور باشد هر شرایطی را تحمل کند. من خودم را از این شرایط بیرون کشیدم و خداوند لطف کرد و یک راه بهتر پیش پای من گذاشت. شما نمی توانی این طور آدم ها را ( که من خودم تجربه اش را دارم ) اصلاح کنی اما حداقلش این است که خودت را از آنها جدا کنی و برای فعالیت هایت با آدم های صلاحیت دارتر و شبیه به خودت همراه شوی. این را مثل یک خواهر به شما می گویم
ممنونم كه دلسوزانه تجربياتتونو در اختيارم ميزاريد.
خوشحالم كه شما كمكم ميكنيد.
faghat-KHODA (پنجشنبه 04 مهر 92)
تشکرشده 2,575 در 920 پست
عزیز بگذار یک چیزی را خیلی رک و راست به شما بگویم. متاسفانه این مشکل فرهنگ ایرانی است. هر چیزی و هر کاری که در فرهنگ ما تازگی داشته باشد ، متاسفانه مورد استفاده گروهی از آدم ها قرار می گیرند که بسیار هنجارشکن هستند . این آدم های هنجار شکن به دنبال اصل کوهنوردی ، یا اسکی یا طبیعت گردی نیستند و ببخشید گلاب به رویتان به اندازه یک اسب هم نمی توانند اصل این کار و فلسفه طبیعت گردی را بفهمند. کوه و طبیعت ، تورهای کویر برای آنها فرصتی است برای ( دور شدن از جلو چشم مردم ) و به اصطلاح خودشان یک ( مکان ) که به کارهایشان برسند. باور کن چند بار صدای روستایی ها درآمد و راه را به روی گروه های کوهنوردی و گردگشگری بستند و نگذاشتند آنها وارد طبیعت اطراف روستا شوند. متاسفانه آنها آدم های عقده ای هستند که خودشان هم نمی دانند از زندگی چه می خواهند. اکثر آنها به هیچ چیز مقید نیستند. خوب این موضوع که چرا در جامعه ما چنین آدم هایی پرورش یافته اند بحث آسیب شناسی است که تخصصی است. ببین عزیزم اصل طبیعت و کوهنوردی بد نیست. اما مشکلی که گفتم وجود دارد. اگر یک مرور بکنی همه چیز همین طور است. مثلا بلوتوث را یادت هست آن اوایل که آمده بود ؟ یا ویدئو ؟
حتی کافی شاپ. خوب اصل قهوه خوردن با دوستان خیلی هم خوب است. اما متاسفانه بسیاری از کافی شاپ ها شده مکانی برای افراد هنجارشکن.
پس یک دلایل پست قبلم همین است. شما اگر واقعا به کاری علاقه داری ، با کسانی همراه بشو که آنها هم عاشق آن کار هستند ، آن را می فهمند و درک می کنند و برای اهداف متفرقه و بی ربط آن کار را نمی کنند و اجازه نمی دهند مسایل حاشیه ای حین کار مطرح شود. خوب جدای از عقاید ، کسانی که جدی و به دنبال هدف خاص و کار هستند رفتارشان با خانم ها بسیار بهتر است و بیشتر می توانی اعتماد کنی و مطمئن باشی می توانی بسیار پیشرفت کنی و حتی به دماوند هم بروی.
faghat-KHODA (پنجشنبه 04 مهر 92), roze sepid (شنبه 30 شهریور 92), فرهنگ 27 (شنبه 30 شهریور 92), دختر مهربون (یکشنبه 31 شهریور 92)
تشکرشده 911 در 430 پست
سلام نوپو عزيز
انگار حرفاي دل منو زديد وخوشحالم كه خيلي خوب دركم ميكنيد چون تو اين شرايط بوديد.
چند بار تا حالا تصميم گرفته بودم با اين گروه نرم اما حس ميكردم گروههاي ديگه هم همينطورن.
اينبار خيلي ناراحت شدم از اينكه علاوه بر دخترا مربيمون هم با پسرا رقصيد.
انشاا... تو اون سايت ميرم ويك فكر اساسي واسه ورزشم ميكنم.
تشکرشده 11 در 11 پست
یوسف گمگشته جان
نصف پستای این تاپیک و بیشتر نخوندم اگه حرفام تکراری بود ببخشید
اولی که میخواستم برم سرکار من دقیقا همین مشکل و داشتم نمیتونستم با پسرا صحبت کنم به سختی حرف میزدم برای هر حرف یا صحبت ساده مثلا یه فایل میخواستم بگیرم یا یه مطلبی میخواستم بپرسم از مسئولم کلی با خودم کلنجار میرفتم آخرشم کلی سرخ و سفید میشدم .
ولی نکته ای که اونموقع داداشم بهم گفت و خیلی کمکم کرد این بود که اصلا سخت نگیر باهاشون راحت باش ، حریم و رعایت کن مودب حرف بزن ولی فرض کن من جلوت نشستم همونقدر راحت و رک صحبت کن صمیمی نشو ولی حرفتو راحت بزن
و واقعا هم کمکم کرد هر بار میخواستم دوباره همین طوری فکر کنم که چی بگم چی نگم فرض میکردم برادرم نشسته راحت میرفتم سوالمو میپرسیدم تا بلاخره عادت کردم چه جوری صحبت کنم
در مورد این گروه هم که میگی و این نوشته ی آخرت خب فکر میکنم همه ی گروه ها اینجوری نیستن گروه های دانشجویی معمولا مراعات میکنن بتونی با گروه های دانشگاه های دولتی بری ( اینم خودت باید تشخیص بدی کدوم دانشگاه گروهش خوبه چون همه اینجوری نیستن) خیلی خوبه
roze sepid (یکشنبه 31 شهریور 92)
تشکرشده 1,282 در 361 پست
سلام. ممکنه بگی قله اصلی حدودا" چقدر ارتفاع داشت؟ و گروه شما تا چه ارتفاعی صعود کردید؟از نوشه شما میشه اینطور نتیجه گرفت که هدف گروه شما بیشتر لذت بردن از طبیعت و گذراندن وقته نه ورزش کردن. البته ایرادی به این مسئله نمیشه گرفت اما اگر بدنبال کوهنوردی مطلق هستید بهتره عضو گروههای حرفه ای بشی در این گروهها ممکنه با خانمهایی آشنا بشی که شما رو در ورزش همراهی کنن و نیازی نباشه همراه آقایون به کوه برین. یه پیشنهاد دیگه هم براتون دارم. گروه هایی که توسط هیئت کوهنوردی شهرستانها و یا فدراسیون کوهنوردی تشکیل میشه معمولا بخاطر جو دولتی بودنشون با تمایلات شما بیشتر نزدیک اند . گروه کوهنوردی شهید ورکش مثال خوبی بود که خانم نوپو معرفی کرد.
roze sepid (یکشنبه 31 شهریور 92), فرهنگ 27 (یکشنبه 31 شهریور 92), دختر مهربون (یکشنبه 31 شهریور 92)
تشکرشده 8 در 6 پست
با سلام و درود به همه عزیزانی که time میزارن باری تایپ! به نظر من بستگی به محیط بزرگ شدن شما -فرهنگ منطقتون - جنبه دو طرف و ....... - در هر شرایط باید مراقب باشید اما فرار نکنید - همه چیز و یا همه کس مثل هم نیست - زندگی رندوم هست - هیچی معلوم نمیکنه - عقل خودت بهترین راهنما برای خودته اما در شزایط عادی ! بعد از دلباختن و عاشقی موضوع فرق میکنه - بستگی داره با چه دیدی به طرفت نگاه کنی - به هر حال موفق باشید
roze sepid (یکشنبه 31 شهریور 92)
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)
علاقه مندی ها (Bookmarks)