حال و احوال یاران همدردی (11)

[گیسو کمند]

سلام امیرخان ،
مشخصه چقد عصبانی هستید . همدردی ما رو بپذیرید
و قطعا میدونید دوستانی که اینجا هستند هر کدوم به نوعی دنبال آرامش و راهکار هستند و مشکلاتی دارند.
اما واقعیت اینه که مقابل توصیه ای که بهتون شده و صحبت های دوستان واکنشتون طبیعی نیست !

صبا روند ادامه تاپیک رو خدمتتون توضیح دادن ، ایجاد تاپیک جدید و قرار دادن لینک تاپیک قبلی در اون و لحاظ شدن جمع بندی تاپیک قبل.
باغبان هم خدمتتون توضیح دادن که مسیر و هدف تاپیک های بعدی احتمالیتون به چه شکل باشه .

اینکه همدردی.نت انجمن خوبیه ، اعضای فعاله آگاه و فرهیخته داره (خودمو نمیگم ) ، علتش همین قوانین و پایبندی به این قوانین هست .
خودتون هم در سایر انجمن ها شاهد جو اشتباه و سطح پایینه حاکم بودین ، علتش دقیقا همینه که اعضا فقط میخواهند صمیمی باشند ،
هر چی دلشون میخواد بنویسند و خلاصه محدودیت و هدفی در کار نباشد. (خودتون اشاره داشتید بیشتر رفاقت هست تا بنیان خانواده)

** شما ازین توصیه ها که تاپیکتون طولانی شده و نیاز به جمع بندی داره ، این همه موج منفی گرفتید ( برداشت کردید )
مانع شدن ، انگل بودن ، بیرون انداختن ، فحش خوردن ، پیچوندن ووو ... بدترین و بی ارتباطترین برداشت ممکن .
اما بیشتر دارید روی این کار میکنید که چهطور درخواستتون رو به دیگران منتقل کنید ،
به همون اندازه هم نیازه روی این موضوع مطالعه کنید که چهطور از درخواست دیگران ، برداشت درستی داشته باشید و ناراحت نشید .

چه بسا در تاپیکتون هم که درخواست همسرتون رو فقط گردش و تفریح مطرح کردید ، شاید کلا برداشت اشتباهی بوده!
مثلا اینکه در ظاهر گردش و تفریح باشه اما در باطن ، هدف فرار از بحث ، فرار از جواب دادن ، فرار از سوال پیچ شدن ، فرار از جذبه شما موقع بحث باشه !

[paiize]

سلام
امیرخان باورکن ماشماروخیلی درک میکنیم اگه نه که اینقدرزودبه زودظرفیت تاپیکهاتون پرنمیشد.میخواستم بیام توتاپیکتون بنویسم اصلا فعلا بی خیال روابطتون باخانمتون بشید ویه تاپیک بزنید راجع به خودتون مثلا عنوانش این باشه:چطورشخصیت وروحیه ام روبهبودببخشم یامثلا یه چیزی درباره خودسازی واینا...دیدم جناب باغبان زحمتشوکشیدن.
امیرخان به شخصه باوجودفرصت کمی که دارم اما به شدت پیگیرتاپیک شماهستم وبارها بعدازنمازواستون دعاکردم چون درک میکنم چه شرایط سختیه،مخصوصا کلنجاررفتن باخودتون
باورکن اینجاهمه دارن دوستانه کمک میکنن بدون هیچ توقعی فقط به امیداینکه گشایشی توی مشکلاتتون به وجودبیاد.
کجامیخوای بری ازاینجابهتر!!!اینجامحیطش فرق میکنه باانجمنهای دیگه،خودتون که متوجه شدین
کسی هم اخراج نمیشه اگه به شماانجمن معرفی کنه چون خودِهمدردی تبلیغ یکی دوسایت روبالا وپایین صفحه اصلی داره.امابه خوبی اینجانیست

آقاامیر مطمئن باشیداگه خانمتون میومداینجاواسه مشاوره به جای شما حرفهای سختتری بهش زده میشد اماخب فعلا که نیست!!!پس اینقدرناامیدنباشید،اینقدر قسمت منفی مشاوره رونبینید.
منتظرتاپیک جدیدتون هستیم،شمادیگه عضواینجاییدونمک پرورده همدردی!!
جمع بندی اول تاپیک جدیدتون یادتون نره...

[Amir A]

ممنون خانم گیسو کمند
اصلا من خیلی آدم داغون هرچیم بگم اشتباه و برداشت بد و غلط تمام حرف شما قبول.
غیر از همدردی واقعا یعنی هیچ فروم ایرانی خوب دیگه ای وجود نداره؟
منظورم از اینکه گفتم فضای دوستانه هست این بود که جو دوست دختر دوست پسریه و توش پسر مجرد زیاد هست و من نمیخوام تو همچین محیطی راجع به زن و زندگیم حرف بزنم وگرنه نبود محدودیت خیلی هم چیز خوبیه.
علت اینکه تعداد آقایون در این انجمن انقدر کمه اصلا همین قوانین به نظر خانمها خوب و به نظر آقایون بد اینجاست. انجمن های دیگه رو نگاه کردم تعداد مردهای توش خیلی معقول تر از اینجا بود. خانمها میتونن این سیستم رو تحمل کنن مردها رو ولی پس میزنه. منم بخاطر راهکارهای اعضا اینجا می اومدم نه سیستم مدیریت و قوانینش.
فکر کنم دوستانه بودن فضای مشاوره یه چیز خیلی واجب باشه حتی نه چیز بدی. من مشاوره میرم دیگه میبینم خیلی هم رفتار دوستانه ای دارن و اصلا من پیش مشاورم خیلی راحت تر صحبت میکنم تا اینجا که باید خیلی اصول رو رعایت کنم و بازم همیشه متهم و محکوم هستم. مشاور خودم اصلا هیچ کدوم از رفتارهای گذشته و حال منو محکوم نمیکنه بیشتر تحلیل میکنه.


خیلی ممنونم خانم پاییزه از اینکه بعد از نماز یاد من هستین. خیلی ارزش داشت حرفتون برام. و ممنون که درکم میکنید.
واقعیتش قبل از اینکه تاپیکم رو ببندن قصدم این بود تاپیکی بزنم و راه حلی برای مسئله سلطه گریم بخوام و روی این مسئله ی خودم جزئی بشم ولی حالا شاید من زیادی سعی میکردم مبادی آداب باشم تمام صحبت هارو میخواستم جواب بدم که به کسی هم بی احترامی نشده باشه و نتونستم که اون تاپیکو بی پاسخ ول کنم و جدید بزنم با اینکه قصدشو داشتم. کلا همه رو جواب میدادم میگفتن پرحرفی میکنی جواب ندادم این آخری رو دوستی اعتراض کرد که جواب حرف منو ندادی و بی ربط میگی.
عملا هم در اون تاپیک زیاد راجع به تغییر خانمم صحبتی نشد بیشتر راجع به خودم بود و ماحصلش این شد که من پذیرفتم روی خودم کار کنم اول و نخوام اونو تغییر بدم.
من مشکلی ندارم ایرادهامو بگن اصلا خیلی به خودشناسی من کمک کرده از این جهت. فقط امید دادن و همدردی راستش اینجا به اون صورت ندیدم بیشتر محکوم شدن بوده. با اینم مشکلی نداشتم این مدت چون کفه اثربخشی اینجا برام سنگین تر بود ولی الان فکر میکنم دیگه کم آوردم راستش و باعث شده من خیلی احساس بدی نسبت به خودم پیدا کنم و حس میکنم روحیه و اراده م برای تغییر اومده پایین و نیاز دارم از یه جایی انرژی و امید برای ادامه دادن بگیرم وگرنه میدونم همه چیزو برمیگردونم به حالت قبل یه حالت کشسانی داره این مسئله برام و وقتی خیلی تحت فشار قرار میگیرم میخوام کاملا برگردم به وضعیت قبلم هنوز استیبل نشده چیزی برام.


ممنون جناب مدیر همدردی. من قبلا انجمن همیاری رو رصد کرده بودم. کلا انجمن هایی رو بررسی کرده بودم و بعد اومده بودم اینجا. همیاری جز همون دسته متروک شده هست.
گفت و شنودها برای من موثر بود چون هم بهم انگیزه حرکت میداد یعنی من نمینشتم هیچ وقت اینجا حرف بزنم و بعد کلا بیخیال بشم و کار خودمو بکنم همزمان هم در حال نکته دراوردن و نت برداری بودم هم بهشون عمل میکردم تا جایی که دچار مشکل نمیشدم و میتونستم. هم گفتگوها مسائلی که من نمیدونستم و زیاد هم بودن برام باز میکردن. کلا من با خوندن مقاله و کتاب به تنهایی خوب پیش نمیرم و خیلی جاها حتی بدتر گیجم میکنه. ترجیح میدم بتونم جایی سوالاتمو بپرسم دغدغه هامو راحت بیان کنم و البته درددل هم فکر کنم مغایر با هدف یک مشاوره واقعی نباشه. خیلی وقتها وقتی یه مسئله ای رو اینجا مطرح میکردم برای خودم راه حلی هم پیدا میکردم. مسلما به عنوان یک آدم بالغ میتونم تشخیص بدم یه چیزی برام فایده داره یا ضرر داره کمکم میکنه یا داره باعث پسرفتم میشه. من آنالیزگر ماهری هستم و کلا به تمام شرایط همیشه با دید بهتر یا بدتر شدن و تحلیلی نگاه میکنم از این جهت میتونم حتی به زبان ریاضی درصد پیشرفتم طی دو ماهو با رسم نمودار و فراز و فرودهاش و خلل ها محاسبه و تحلیل کنم. مفید بودن حتی همین گفتگوها برای من یه چیز مسلم بود چون تاثیرشو داشتم همزمان میدیدم و خیلی مسائل رو اصلا نیاز داشتم و دارم که برام توضیح بدن. مشاوره هم که میری ترغیبت میکنن که هرچی بیشتر صحبت کنی نه اینکه ساکت بشی واین هم به معنی اجرا نکردن دستورات و تمرین نکردن و فقط درددل کردن نیست. فکر نمیکنم هیچ کس اینجا به اندازه من عملگرا رفتار کرده باشه از مشاوره هایی که میگیره فقط راه من همینطور که نوشتین خیلی طولانیه و شاید از حوصله اینجا خارجه. بهرحال ممنون از تالاری که معرفی کردین.


دوستان اگر انجمن دیگه ای میشناسید معرفی کنید لطفا. ممنون میشم. اگر فضایی خارج از انجمن و در قالب محفل دیگه ای هم وجود داره که بشه وقت نیاز، سوال مطرح کرد و پاسخ گرفت و من بتونم خودم رو اکتیو و در حال تغییر نگه دارم و به وضعیت قبل برنگردم برای من مفیده.

[mohammad89]

سلام اقا امیر

در مورد جو سایت با شما موافق هستم من اینجا رو 5 ساله میشناسم . تعداد کاربرای خانم بیشتره وگاها راحت به مردها هم توهین میشه . مطمئن باشید اگر خود مدیر همدردی نبودن این سایتم مثل سایت های دیگه فقط به مسایل خاله زنکی پرداخته میشد .

سال های پیش سایت رونق بیشتری داشت و کاربرای بیشتری فعالیت میکردن ولی الان اینجا هم تقریبا داره متروکه میشه یکی از علت های قوانین سخت گیرانه هست و همچنین اکثر مردها بعد از یک مدت از جو یک طرفه سایت زده میشن و عملا زیاد سر نمیزنن .نکته بعدی هم فعالیت بسیار کم مدیران سایت و مشاوران هست خیلی از تاپیک ها بدون جواب رها میشه .

من انجمن های مشابه دیگری ندیدم به نظر من همون مشاور حضوری پیش فرد متخصص میتونه مفیدتر باشه

[Amir A]

تشکر محمد آقا. من هر کمک قابل اجرایی اینجا گرفتم از طرف همین اعضای خانم بوده. کاملا زیر دین یه عده در اینجا هستم. تو دنیای واقعی هم هرجایی نسبت پراکندگی زن و مرد خیلی نامتعادل بشه جنس اقلیت معذب میشه و مستعد باور نابرابری و تبعیضه و اصلا این تبعیض تاحدودی به صورت نرمال اتفاق هم می افته چون قوانین و کلا سیستم مطابق خواست جنس اکثریت رشد میکنه. ممکنه حتی سیاست اینجا هم به این صورت بوده که خانمهارو بیشتر جذب کنه. به نظر اینجوری میاد. خانمها هم که از این سیستم ابراز رضایت میکنن دیگه یعنی جای من و شما زیاد اینجا نبوده.... بحث توهینم حالا در مورد مردی که خودش گناهکار نباشه و اینجا بهش توهین بشه میتونه دلیلش ناراحتی خانمها از نابرابری های اجتماعی و علاقه به انتقام گیری از مردها باشه.... من از لحظه ورودم اینجا انتظار تشویق از کسی نداشتم ولی یکی دو مورد بیشتر همچین چیزی ندیدم اونم باز حس میکنم با توجه به درجه کینه و غیظی که اون افراد داشتن متانت به خرج میدادن مستقیم فحش نمیدادن. اون دسته فحشم بدن آدم ناراحت نمیشه چون میشه کاملا متوجه شد ناراحتیشون از من و شما واقعا نیست از یه آقایی شبیه من و شما یا به کل از تمام مردهاست و مسئله شخصی نیست که آدم بخواد ناراحت بشه. منم اگه الان در حالت دشارژ بسر نمیبردم از بسته شدن تاپیکم هم انقدر اعصابم بهم نمیریخت چه برسه یکی بیاد یه حرفی بزنه. دفعه پیشم دقیقا اینجا وقتی خیلی بهم ریخته و مستاصل شده بودم این کارو باهام کردن. برای همین میگم سمپاتی کمه.
ممنون از توصیه تون منم بیخیال یه جای جدید شدم پیدا نمیشه واقعا. فروم های انگلیسی زبان فعال هستن ولی من اگه برم شرایطمو براشون بگم احتمالا نه ذره ای براشون قابل درکه نه میتونن متناسب با فرهنگ من راهنماییم کنن بخوام بگم ایرانیم که دیگه بدتر فقط کاملا آزاد هستن. اینجا که همه هموطن خودمن انقدر تفاوت دیدگاه بود چه برسه یه جا با فرهنگ خیلی متفاوت تر.... تصمیم گرفتم دنبال راه حل های غیرروانشناسانه باشم دیگه که بتونم با عقل و منطق خودم و بدون کمک پیش برم شاید سریعتر هم بتونم جواب بگیرم.... خانمهارو میبینم اینجا که با این همه تبحر بازم روی مهارت های ارتباطیشون کار میکنن و پیوسته در حال یادگیری هستن دلم میخواست همسر منم در همچین فضای خوبی حضور داشت اگه خودش اینجا بود خیلی بهتر از من میتونست مشاوره بگیره هم برای خودش هم برای من. ولی متاسفانه مشاوره حضوری هم حاضر نمیشه بیاد چه برسه این همه وقت بذاره مشکلشو جایی بنویسه. فکر میکنم خانمها بهتر بلدن مشاوره بگیرن مشاوره انگار زیاد به مردها نمیاد همینه که من دوبار اینجا بی نتیجه موندم.


ممنونم خانم المای از نظر لطفتون و معرفی کتاب. توضیح کتاب رو که خوندم کاملا مناسب یکی مثل منه. تهیه میکنم حتما دستتون درد نکنه... تاپیک بزنم سه باره خب بسته میشه منم واقعا متنفرم از اینکه کاری رو شروع کنم و بی نتیجه رها بشه خیلی عصبیم میکنه جدای از همون برداشت های بدی که ناخوداگاه میکنم... درست میفرمایید من اطلاعاتم راجع به خانمها خیلی ناقص و محدود در حد صفره. در این زمینه هیچ استعداد و مهارتی هم ندارم. هرچیزی گیرم اومد سعی کردم یاد بگیرم ولی بازم کافی نبود در عمل باز میلنگم. فکر میکنم دقیق طبق فرمول دارم جلو میرم ولی باز نتیجه ای که میخوام نمیگیرم و متوجه هم نمیشم مشکل از کجاست. میگم من که رفتارمو داشتم بهتر میکردم چرا در اون تغییری بوجود نیومد... حرف زدنمو بهتر کرده بودم فحش نمیدادم دیگه، شونزده ساعت فیلم آموزشی بادی لنگویج تو یه هفته تو اوج خستگی نشستم دیدم فقط برای یه هدف که حداقل مواقعی که عصبانی نیستم از حرکاتم دیگه حس حمله و تهدید پیدا نکنه. تو ترافیک و صف بانکم این مدت در حال مطالعه مطالب روانشناسی بودم. نمیدونم چرا هیچ جور باهام راه نیومد. چرا بازم منو مجبور به بدرفتاری میکنه که هم اونو ناراحت کنم هم از خودم بیشتر متنفر بشم.... خیلی پیچیدگی ها در دنیای خانمها هست که برای من به راحتی قابل درک و فهم نیست و برام سوال و ابهام ایجاد میکنه. من معنی بعضی حرفای خانمم رو هم نمیفهمم و منو خیلی گیج میکنه در حالی که دیگران منظورشو راحت متوجه میشن. وقتی هم نمیتونم معنی حرفا و کاراشو بفهمم چندبرابر عصبانی میشم. دلایلی که برای بعضی کاراش میاره برای من اصلا قانع کننده نیست و به حد جنون گاهی عصبانیم میکنه.... این احساسات بد من نسبت به خودم نتیجه تلاش های ناکامیه که داشتم و البته واقعیت هایی که راجع به خودم از طریق اینجا و مشاوره حضوری متوجه شدم. به قول صبا خانم نمیتونم از این شخصیتی که دارم انتظار داشته باشم که به رومئو تبدیل بشه هرچند اون زمانی که هنوز خیلی امیدوار بودم، از خودم در همین حد انتظار تغییر داشتم و خیلی خوش بینانه مطمئن بودم که میتونم دگرگون بشم... اینکه متوجه شدم چه شخصیت غیرقابل تحملی برای اطرفیانم دارم با وجود اینکه اطرافم تقریبا همیشه آدم هست به من حس انزوا و تنهایی داده. شکافی که بین خودم و خانمم حس میکنم رو هم دیگه خیلی عمیق و غیرقابل ترمیم میبینم. از حل هیچ مشکلی تو زندگیم تا این حد احساس درموندگی و ناتوانی تاحالا نکرده بودم شرایطی وجود نداشت که اصلا در حدی باشه که منو ناامید کنه با هر مشکلی میدونم چطوری برخورد کنم و حلش کنم ولی تو این مورد که به احساسات خیلی مربوط بود موندم. مجبورم فقط به روش خودم زندگیمو مدیریت کنم حداقل کنترل زندگیم از دستم در نره. فکر نمیکردم زودتر از پنجاه شصت سالگی ازش ناامید بشم شایدم این موج ناامیدی من موقتیه و بخاطر اینه که جواب نامه ای که چند روز براش وقت گذاشتم و این همه اینجا کمکم کردن که برای یک بار بتونم درست حرفمو بیان کنم رو هم اهمیت نداد که بده. همه توجه من فول تایم به اونه هرکاری حاضرم بخاطرش بکنم حتی غرورمو بارها بخاطرش شکستم ولی اون هیچی. خیلی ضایع ست که به عنوان یه مرد انقدر دلم گرفته ست.
سپاس از شما خانم المای و موفق باشید.


از دوستانی که این مدت لطف کردن زحمت کشیدن خیلی دلسوزانه وقت گذاشتن و من رو راهنمایی و کمک کردن کمال تشکر رو دارم.
دلم میخواست راهی بود میتونستم گوشه ای از این کمک هارو جبران کنم یا به شیوه مناسبتری حداقل تشکر میکردم. اگر زمانی ناخواسته حرفی زدم که باعث رنجش این دوستان محترم شده هم ازشون عذر میخوام.
پیروز باشید.

[تمنای عشق]

سلام

یه لحظه اومدم خبر از حال داغونم بدم و برم حال موندن ندارم

تست بارداری ، بارداری کاذب مثبت نشون داد و آزمایش خون من منفی بود

قبلا سابقه سقط داشتم حالا نازایی هم بهش اضافه شد حال روحیم خوب نیست تمام حالت های یه خانم باردارو داشتم اصلا باورم نمیشه

همسرم دو ماه دارو مصرف کرد ، دیگه مصرف نمی کنه همین دو ماه هم بخاطر من مصرف کرده بود دیدم چقدر اذیت میشه ! و این یعنی برای همیشه باید همین یه دونه بچه رو داشته باشم...

فرزندم بدون خواهر و برادر می مونه...

وجود بچه برای روحیه و افسردگی که گاهی سراغم میاد لازمم بود اما دیگه نمیشه.

تو خانواده همسرم تک فرزند فقط منم همه سه یا دو تا بچه دارند.

چی میشه حکمت خدا با حاجت من یکی بشه؟

اصلا حال و حوصله شنیدن نصیحت رو ندارم!!

خداحافظ...

[صبا_2009]

از دوستانی که این مدت لطف کردن زحمت کشیدن خیلی دلسوزانه وقت گذاشتن و من رو راهنمایی و کمک کردن کمال تشکر رو دارم.

دلم میخواست راهی بود میتونستم گوشه ای از این کمک هارو جبران کنم یا به شیوه مناسبتری حداقل تشکر میکردم. اگر زمانی ناخواسته حرفی زدم که باعث رنجش این دوستان محترم شده هم ازشون عذر میخوام.

پیروز باشید.

آقا امیر واکنش شما به بسته شدن تاپیکتون می دونید مثل چی می مونه؟

رسیدین سر چهارراه چراغ قرمز شده و شما همچنان اصرار به ادامه مسیر دارید و پلیس مجبور میشع متوقفتون کنه!!
بعد شما چیکار میکنید:
کل سیستم راهنمایی رانندگی رو می برید زیر سوال!! و البته کل وجود خودتون رو !!

در مرحله بعد دنبال خیابونی می گردیدین که چراغ راهنمایی نداشته باشه!!

این وسط هم هی به خودتون و بقیه غر می زنید که من شرایطم نرمال نیست! من استرس دارم و ... و پلیس به جای اینکه با من هم حسی و هم دردی بکنه قوانینش رو به رخ میشکه!! و قوانینش مسخره هست و اگر بجای من یک زن اینجا بود اینجور باهاش برخورد نمیشد و ...

در مرحله آخرم میگید اصلا من دیگه از ماشین استفاده نمیکنم سوار همون اسب قدیمیم میشم که نه نیاز به همدردی پلیس داشته باشم، نه چراغ راهنمایی جلوم رو بگیره و نه ....

اگر یه نیش ترمز بزنید، نهایتاً چند دقیقه پشت چراغ قرمز توقف کنید، بعدش چراغ سبز میشه و خیلی عادی مثل همه شهروندها میتونید مسیرتون رو ادامه بدین.



واکنش شما به یه قانون ساده تو این تالار تا این حد عجیــــــــــــــــــــب هست! و با اینکه دوستان تلاش کردن تعجبشون رو از واکنش شما به شکل های مختلف نشون بدن که شاید به خودتون بیایید باز هم مصرانه معتقدید که احساس و هیجان شما کاملا معقول و بجاست!!


به نظر خودتون ریشه این همــــــه واکنش منفی و صرف انرژی برای چیزی مثل چراغ قرمز چیه؟؟؟ جناب باغبان هم گفتن اینجا لازمه شما چند تاپیک باز کنید و اول مسائل این چنینی رو که مختص شخص شماست و روابط عادی زندگی تون در برگیره برطرف کنید و بعد برید سراغ زندگی زناشویی!


اگر میخواین تشکر کنید و جبران کنید، (هیچ کس اینجا نه بخاطر تشکر و نه بخاطر جبران!! کاری برای شما نکرده و من مطمئنم همه دوستان فقط از روی نوع دوستی تو تاپیک های شما و سایر تاپیک ها نظر میدن و البته توی تاپیک شما انگیزه شما برای تغییر و تلاشتون برای بکار بستن راهکارها باعث میشد اعضا ترغیب بشن که به شما راهنمایی بدن) کمی معقول تر و به دور از هیجان در برابر یک قانون ساده که بیشتر از همه برای خود شما سودمند هست برخورد کنید و طبق توصیه هایی که شد روال مشاوره رو ادامه بدید.

موفق باشید

[بی نهایت]

سلام

یکی از تست های تالار رو زدم ، یکی از نتایجش این بود که در زمان مشکلات میل به گوشه گیری ام زیاد بوده و این برایم آسیب زاست.

الان برام ملموس تره چرا یه مدته در مورد تالار فعالیتم کمتر شده .

حتی تلفن هام به فامیل و دوستانم کمتر شده ، اما من تغییری حس نکرده بودم چون دوستانم و بستگانم اونقدر خوب هستند که چون از شرایطم اطلاع دارند همیشه آنها سراغ من رو می گیرند. ومن متوجه گوشه گیری خودم نشده بودم .

وبدون اینکه من چیزی از اونها بخوام حتی خودشون دست به کار شده بودند که گره ای از مشکلات ما باز کنند.

درصد نگرانی و اضطرابم بالاتر از حد نرمال است و مشکلات را بیشتر از آنچه هست ارزیابی می کنم.

بر خلاف چیزی که همه دوستان از من می شناسند من آدم قوی نیستم ، و فقط نشون می دادم که قوی هستم بسیار حساس و شکننده هستم .

مثل امروز صبح سر یه موضوعی که بارها و بارها در موردش مشاوره گرفته بودم نتونستم به حرف مشاور عمل کنم و اونقدر خود خوری کردم و عصبانی شدم که نمی تونستم بچه هام رو بپذیرم.

موارد دیگه ای هم بود که حتی خودم باورم نمی شه چه برسه بخوام به کسی بگم. البته وقتی خیلی دقت می کنم می بینم بیراه هم نگفته.

خیلی به هم ریخته ام ، من واقعا آدم متظاهری هستم .

توی همین محیط کوچیک متوجه شده بودم یک سری از کاربرا نسبت به پست هام موضع می گیرن و یا اینکه از من خوششون نمی یاد ، الان متوجه می شم چرا؟!!!!

من آدم کسل کننده ای هستم. ولی فکر می کردم همه از بودن با من لذت می برند .

الان می فهمم چرا نتونستم با زن برادر هام ارتباط صمیمی برقرار کنم.

یا چرا توی محل کار همه با من رسمی بودند و نمی تونستم توی اکیپ هاشون دووم بیارم.

یا اینکه چرا خانواده همسرم هیچ کدومشون من رو دوست ندارند.

فکر می کردم چون از لحاظ اعتقادی کاملا با خانواده همسرم و همکارام متفاو ت هستیم این یه چیز طبیعیه.

اینکه چرا همسرم ...

نگو اشکال به کسل کنندگی من بر می گرده.

از خودم خیلی نا امید شدم.

خدانگهدار.

[مدیرهمدردی]

یا اینکه چرا خانواده همسرم هیچ کدومشون من رو دوست ندارند.

با سلام
طبیعی هست گاهی تحت فشار دچار خطاهای شناختی شویم. نا امید شویم و همه و هیچ را محور تفکر واحساسمون قرار دهیم.
اما بینش می توانیم داشته باشیم که این همه و هیچ کردن ها را اصلاح کنیم.
لینک مرتبط»
خطاهای شناختی و مشکلات ما

[تمنای عشق]

توی همین محیط کوچیک متوجه شده بودم یک سری از کاربرا نسبت به پست هام موضع می گیرن و یا اینکه از من خوششون نمی یاد ،

سلام عزیزم

بخاطر مشکلاتت حساس شدی اصلا چنین نیست من به شخصه متوجه ام که از مدیران و اعضا خیلی شما رو دوست دارند
من هم خیلی دوستت دارم

شخصیتت رو هم دوست دارم

حالا این خدانگهداری که گفتید معنیش چیه؟

پست شما باعث شد ناراحتی خودم یادم بره! ان شاءالله که دلت آروم بگیره