میشه بگی الان مگه پوشش و تیپت چطور هست؟
و اصلا برای همسرآینده ات چطور شخصیتی مدنظرت هست؟چه تیپی از آقایون رو می پسندی؟(هم ظاهری هم شخصیتی منظورمه)
چطوربا این آقایون آشنا شدی و یکی دوهفته صحبت کردی؟ و اینکه بیشتر این آشنایی ها تو کدوم سنت بوده؟
خودت فکر میکنی چرا این چند مورد تو رو واسه دوستی انتخاب کردن؟
ن![/quote]
مرسی گلم
تیپ خودم مانتو و شاله بیرون از خونه. مانتوهای محیط کارم تیره و تقریبا بلند و مانتوهای غیر اونم معمولا مدل ساده و رنگهای شادتری دارن. آرایش زیادی نمی کنم. یعنی آرایشم حرفه ای نیست. یکی از تغییراتی که قصد دارم بدم همین زیاد کردن و حرفه ای کردن آرایشه. هرچند دوس ندارم
اما به خاطر اینکه سنم کم نشون داده میشه بدون آرایش مجبورم اینکارو کنم. یکی از مشکلاتم همین بیبی فیس بودنمه. همه فکر می کنن خیلی کم سن و سالم. همیشه ام پیشنهادهای دوستی از پسرای کمتر از سن خودم دارم.
اون پیشنهادهای قبلی هم تو دوران دانشجوییم بود.
همه هم علتش رو دختر خوب و سنگین بودن ذکر کردن. و یه نکته ای که همه گفتن این بود که چهرت معصومیت خاصی داره. (اینو کلا همیشه از اطرافیانم شنیدم)
خودم هم برام پسری جذابه که شخصیت مردونه داشته باشه. با شخصیت و منطقی و صبور. وضعیت مالی برام مهم نیست. اما داشتن شغل ثابت برام مهمه.
نمی دونم در کل نه من اون قدری عجیب غریبم که تا این سن یه خواستگارم نداشته بوشم. نه معیارام انقدر عجیبن که کسی باهاش جور در نیاد.







[/quote]


علاقه مندی ها (Bookmarks)