سلام آقا حمید
من خودم یه دخترم اونم از نوع سخت گیرش تو زمینه ازدواج(به قول بقیه). خودم برادرهای قدبلندی دارم و پسرای فامیل هم قد بلندن، طوری که یکی از معیارهای فرعی من برای ازدواج این بود که بهتره طرف مقابلم قد بلند باشه.
درسته سخت گیرم ولی همه میدونیم هیچ کس کامل نیست و هر آدمی مجموعی از خوبی ها و عیبهاست.حالا تو انتخاب همسر آدم باید سبک سنگین کنه و ببینه این آدم میتونه شریک باقی عمرش باشه یا نه.
من دو ماه پیش با یه آقایی آشنا شدیم.منی که قد واسم معیار تقریبا مهمی بود ولی جالبه بدونید این آقا قدش متوسط بود،من خودم قدم 170 هستش، وقتی کفش با پاشنه 3-4 سانتی می پوشیدم با این آقا همقد میشدم.ولی این آقا انقد ویژگی های مثبت و خوب دیگه ای داشت که من بدون اغراق میگم بین این همه خواستگاری و آشنایی هایی که داشتم ایشون بهترین بودن و تقریبا 90 درصد معیارای منو داشتن ولی تو یه زمینه اساسی با هم تناسب نداشتیم و ایشون ازم بارها خواستن تو اون زمینه خودمو تغییر بدم ولی این تغییر واسه من سخت بود و ناچارا جواب رد دادم، با اینکه تو اون دو ماه دیگه اواخرش واقعا بهش علاقمند شده بودمو با اینکه ایشون واقعا دوسم داشت مجبور شدم ازش بگذرم با اینکه هنوزم دارم بهش فکر میکنم و اولین پسریه که تو عمرم آرزو میکنم دوباره برگرده
(در حالیکه من قبلا با آقایون خیلی قد بلند هم آشنا شده بودم ولی هیچ کدومشون خیلی از خوبی های ایشون رو نداشتن).
پس بی تعارف بهت میگم صد در صد همسر زیبا و خوش قد و بالا آرزوی هر شخصی هست ولی به شرطی که باقی خوبیارو هم داشته باشه نه اینکه فقط خوشگل و خوش قد و بالا باشه.اگه هم ظاهر و قد خیلی چشم گیری نداره باید تو زمینه های دیگه خودش رو ارتقا بده تا هم خودش اعتماد به نفسش زیاد بشه هم آرزوی هر فردی باشه تا ایشون همسرش بشه.
موفق باشی







و با اینکه ایشون واقعا دوسم داشت مجبور شدم ازش بگذرم با اینکه هنوزم دارم بهش فکر میکنم و اولین پسریه که تو عمرم آرزو میکنم دوباره برگرده
(در حالیکه من قبلا با آقایون خیلی قد بلند هم آشنا شده بودم ولی هیچ کدومشون خیلی از خوبی های ایشون رو نداشتن).

علاقه مندی ها (Bookmarks)