حال و احوال یاران همدردی (11)

[Glut.tiny]

سلام به همه دوستان
امیدوارم حال همگی خوب باشه
پاییزه جان تولد شما رو هم تبریک میگم


آقا آرمین در رابطه با این مطلبی که نوشتید



خواستم بگم اشکال ما آدمها این هست که اون چیزی که از دست رفته برامون خیلی عزیزه در حالی که اگر همین چیزهایی که داریم رو از دست بدیم تازه می فهمیم جایگاه اینها بالاتر بوده

مثلا تصور کنید دختر دایی محترم شما به طور ناگهانی به شما اعلام کنه که قصد ازدواج با شخص دیگری رو داره ، در این صورت به احتمال زیاد فرد قبلی به شدت براتون بی اهمیت میشه و شکوه و گلایه شما آغاز میشه که این دختر دایی که این همه هوای منو داشت و من هم بهش اهمیت می دادم چرا داره میره و بعد از اون کنار دریا و توی پارک و ... به یاد دختر دایی می افتید و حسرت روزهایی که بود رو می کشید (البته نمیدونم شاید الان ایشون همسر شماست و اصلا این اتفاق نتونه بیفته)

شاید اگر اون خانم می موند و رابطتون تبدیل به ازدواج می شد سر مسائلی که باب میل شما نیست مثل همین عکسهایی که توی فضای مجازی میگذاره باهاش به اختلاف میخوردید و حتی ازش متنفر می شدید

ولی الان چون نیست حسرت بودنش رو دارید

به نظر من بهترین راه برای شما اینه که خصوصیات منفی اون فرد رو برای خودتون بزرگ کنید تا کم کم اهمیت اون فرد رو توی زندگیتون کاهش بدید

تا چند سال از عمر گرانبهای شما باید برای فکر کردن به کسی که ممکنه الان شما رو حتی یادش نیاد، تلف بشه؟

با توجه به شرایطی که دارید و افرادی که دور و برتون هستن فراموش کردن اون شخص کار سختی نباید باشه اگر اراده کنید. منتها به اعماق ذهن خودتون مراجعه کنید شاید از این احساس هجران و حسرت گذشته دارید لذت می برید و برای همین ناخودآگاه مایل نیستید ازش دست بکشید

سلام
خیلی نوشتم و پاک کردم و دوباره نوشتم و ......

همه چی اون طور که فکر میکنید راحت و ساده نبود و نیست

شاید همین عکس ها و نوشته نبودن و منم با دیدنشون ........شاید کمی راحت تر میشد .....

ممنونم از راهنماییتون