در مورد غذا هم به نظرم از شوهرت با ملایمت می پرسیدی چه غذایی میخوای درست کنم اگر می دیدی توی حالت قهره و واقعا نمیخواد بخوره کلا درست نمیکردی که بعدا بیشتر عصبی بشی که چرا دوباره درست کردم و نخورد
خودتو تا می تونی کنترل کن ولی انقدرم خوشحالی و ناراحتیت رو به شوهرت وابسته نکن
برای خودت برنامه های نشاط بخش داشته باش
مثلا با این گروههای گردشگری برو تفریح کن
با مادرت یا یکی از کسانی که می شناسی و همپات هستن
به خودت یه فضایی بده
همش نشین به مادرشوهر و کاراش فکر کن. خودتو در رقابت با اون نبین. خودتو از این اسارت رها کن
هرچند بد نبود اگر می تونستی یه کم با مادرشوهر دوست بشی تا حالا امتحان کردی این رو؟
قرار بود این پست بچسبه به پست قبلی ولی چون پاییزه جان همون موقع پست ارسال کرد این مدلی جدا شد.
علاقه مندی ها (Bookmarks)