مخالفت خانواده ها

[Sinéad]

حواستون باشه این حرف ها که مامانم راضی نمیشه و ... بیشتر بهونه است تا واقعیت. ازش بخواید شما رو به خانوادش معرفی کنه، بگذاره مامانش راضی نشه.

ویدای عزیز مشکل همین جاست که نمیتونم تصمیم منطقی بگیرم
پیش خودم میگم اگر دوسش دارم باید پا به پاش باشم تا بتونیم شزایطمون رو واسه ازدواج اماده کنیم.. میگم اگر الان بزارم و راحت برم خوب اونم میگه علاقه اش همین بود و ختی نخواست صبر کنه تا من یا خودش شرایط رو درست کنیم
موندم با همه ی این فکرا و احساسها

این پیش فرض های شما کاملا اشتباه هستند. کی گفته باید اگه به کسی علاقه دارید پا به پاش بایستید و اکثر فرصت های مناسبتون رو از دست بدید تا شاید بشه و شاید نشه. شما شرایطتون آماده است برای ازدواج و ایشون آماده نیست، یا ایشون خودش رو آماده کنه یا حداقل تضمینی به شما بده (که معنیش گفت و گوی خانواده ها و موافقت های اولیه و متعهد شدن به همدیگه است) و یا شما باید این رابطه رو پایان بدید.

اگه شما نهایتا تصمیم بگیرید که رابطه تون با ایشون رو پایان بدید، نباید اینکه ایشون درباره شما چه فکری می کنه کوچکترین اهمیتی براتون داشته باشه. بگذارید بگه همه علاقه شما همین بود، بگذارید عصبانی بشه، بگذارید هرچیزی که دلش می خواد درباره شما فکر کنه. این مشکل شما نیست و شما هم مسئول اینکه دیگران درباره تصمیمات مهم زندگی شما چه فکری خواهند کرد نیستید و اصلا نباید بهش اهمیت بدید.