میناعزیزم، درکت میکنم که چی میگی.... دوستان خیلی حرفای خوبی زدن که منم میخواستم بهت بگم ولی خب دیگه نمیخوام حرفا تکرار بشه
فقط یه نکته رو بهت بگم عزیزم، که انگار آدما تا زمانی که به یه چیز نرسیدن خیلی برای رسیدن بهش تلاش میکنن و میخوانش ولی وقتی که بهش برسن دیگه اون حس تمایل و علاقه شدید رو بهش ندارن، مثل این آقا پسر که اولش خیلی دوستت داشته و ابراز علاقه میکرده و طبیعتا خیلی اصرار میکرده تا اینکه تونسته کم کم توور به خودش علاقه مند کنه ولی حالا که علاقه تو و مهر محبتت رو -که یه روز آرزوش بود بهش دست پیدا کنه- به دست آورده دیگه مثل قدیما مشتاقت نیست......
همینه دیگه گلم همیشه همین بوده....
ببین منم توی رابطه قبلیم که با منطق شروع شد این حرفا بود که اگه خانواده مخالفت کردن و نشد باید از هم جدا شیم و این حرفا.... بعدم یه مشکلاتی پیش اومد که اینجا جای گفتنش نیست ولی به هرحال من از این وضعیت خسته شدم و به یک سال و نیم رابطه پایان دادم..... حالا بعد یک ماه جدایی اونه که داره برام بال بال میزنه و حتی رفته با خانواده اش هم صحبت کرده و میخوان بیان خواستگاری ولی خب در حال حاضر برای من دیگه ارزشی نداره
ببین من یه دختر به شدت احساساتی و بدون اعتماد به نفسی بودم، واسم مهر و علاقه مهم ترین چیز بود، فکر از دست دادن کسی که دوستش دارم دیوونم میکرد، تصور اینکه اونی که دوستش دارم با یکی دیگه ازدواج کنه فقط اشک رو به چشمام میوورد، همه جور فداکاری و گذشتی توی رابطه ام داشتم و واقعا هم به طرفم علاقه داشتم ............ ولی به قول دوستمونsinead علاقه به وجود میاد و از بین میره...... ببین اینو من دارم بهت میگم که یه روزی خدای احساس بود.... نمیگم الان موفقم و مشکل ندارم یا هرچی دیگه ولی تنها چیزی که ازش مطمئنم همینه که علاقه موندگار نیست، میتونی فراموشش کنی، میتونی افراد خیلی خیلی بهتری رو توی زندگیت راه بدی که نه ترسی برای از دست دادنشون داشته باشی نه ناراحتی از تحقیرهاشون، کسی که دورت بگرده و همه کار برات بکنه، کسی که قدرت رو بدونه....
وقتی که زیادی بهش بها بدی انگار ارزش خودت میاد پایین.... بخدا بهت میگم اگه واقعا دوستت داشته اگه ولش کنی و ازش جدا شی بهت برمیگرده ولی وقتی که بهت برگشت دیگه کنترل رابطه دست تو میوفته نه اون !!! دیگه اونی که از ازدست دادن باید بترسه اونه نه تو!!!!
اگرم ولش کردی و برنگشت که همون بهتر که برنگرده چون بهت تضمین میکنم حتما کسای بهتری که برات ارزش قائل هستن و بهت احترام میذارن سر راهت پیدا میشن.... شاید الان نتونی خودتو با کسی دیگه تصور بکنی ولی مطمئن باش به راحتی شدنی هستش
من از تجربه هام بهت گفتم گلم!!!! منی که از شدت علاقه و وابستگی تقریبا یک و نیم سال جدایی از عشق اولم برام طول کشید و هفته ها با گریه سپری شد.... جدایی رو غیر ممکن میدونستم ، زندگی بدون اونم غیر ممکن و وقتی اونو با کسی دیگه تصور میکردم قلبم آتیش میگرفت
ولی الان دیگه نه خبر از اون علاقه است، نه اون آتیش، و مطمئن باش اگه تو هم بخوای جدا بشی همینطور خواهد بود، شک نکن
مطمئن باش این راه حل جدایی بهترین نتیجه رو بهت میده.... اگه رفتنیه بذار الان بره نه سه سال دیگه
همین الانشم به خاطر اون فرصت های زیادی رو از دست دادی
بازم اگه کسی بود که همه جور برات مایه میذاشت یه چیزی ولی وقتی اینقدر قبیحانه باهات صحبت میکنه و تورو پایین میاره و با اینکه خودش از تو پایین تره بهت میگه تو باید اینکارو کنی و اون کارو کنی تا به حد خانواده من برسی، بهتره که ازش جدا بشی، اگه از دستت بده میتونه سبک سنگین کنه و تکلیف خودشو حد اقل با خودش معلوم کنه، ایندفعه اگه برگشت دیگه نمیتونه دوباره همین حرفارو بهت بزنه و اقدامی نکنه
امیدوارم موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)