ممنون به خاطر پاسخ های کامل. بله شما به نظر میاد تمایلات همجنس گرایانه داشته باشید ولی همجنس گرای مطلق نیست (همجنس گرایی یا دگرجنس گرایی یک چیز مطلق 0 یا 1 نیست که انسان یا این باشه و یا اون، می تونه در یک حد میان باشه یا بیشتر سمت این یا آن باشه).
نکاتی که توصیه می کنم مد نظر داشته باشید:
1. این نوع تمایلات در شما به هیچ وجه نباید باعث ناراحتی تون بشه چون یک چیز معمولی است، معمولی به این شکل که شما تقصیر یا اراده ای در اون نداشتید و برای همین نباید خودتون رو مقصر بدونید و احساس گناه و ناخوشایندی کنید. الان دیدگاه علم درباره همجنس گرایی یک دیدگاهه ساده است که چیزی است که باید باهاش کنار اومد، مقصر فرد نیست و خارج از محدوده خودش هیچ نوع ضرر یا زیان روانی یا جسمی برای شخص نداره و آسیبی به زندگی وارد نمی کنه. دلایل وقوع همچین پدیده ای هم خیلی مشخص نیست ولی هم عوامل ژنتیک در اون دخیل هستند و هم عوامل محیطی در دوران کودکی که همگی بطور 100 درصد از کنترل شما و خانواده شما خارج بودند.
( ویرایش توسط مدیر همدردی: این درست هست که گاهی علم جوابی برای مشکلات بشر ندارد و شاید نیاز به زمان داشته باشد تا راهکار بیابد. اما اینکه ما به خاطر عدم جواب ، مشکل را منکر شویم و طبیعی بدانیم صحیح نیست. همچنین این حکم قطعی که 100 درصد از کنترل شما خارج هست هم صحیح نمی باشد. )
2. می تونید برید پیش متخصص غدد ولی وقتی شما از جنسیت خودتون راضی هستید (یعنی مغز یک پسر رو دارید نه مغز یک دختر رو)، بعیده مشکل هورمونی داشته باشید البته مشورت با متخصص اصلا براتون ضرر نداره.
3. تک فرزندی متاسفانه می تونه در بعضی از افراد یک سری شک و تردید در مسائل جنسیتی ایجاد کنه (خواهر شما که 11 سال باهاتون اختلاف داره نقشی در بزرگ شدن شما نداره چون این نوع مسائل قبل از 8 سالگی شکل می گیرند).
4. همجنس گرایی راه درمان نداره (البته این واژه صحیح نیست چون بطور علمی، همجنس گرایی یک بیماری نیست بلکه یک خصوصیت هست مثل چشم آبی، هوش بالا، موی سیاه و ...) یعنی راهی وجود نداره که یک شخص همجنس گرا، دگرجنس گرا بشه و یک شخص دگرجنس گرا، همجنس گرا.
( ویرایش توسط مدیر همدردی: یکی از پارامتر و معیارهای تعیین ناهنجاری در روانشناسی علمی ، معیارهای آماری برآمده از بستر فرهنگی و آن جامعه هست. به این مفهوم که اگر رفتاری کارکرد فرد را مختل کرد و اکثر آن جامعه هم چنین رفتاری را نداشتند، این رفتار به عنوان ناهنجاری علامت گذاری می شود. پس تعریف اینگونه مفاهیم وابسته به فرهنگ هست. لذا همجنس گرایی از این دیدگاه کاملا ناهنجاری محسوب می شود و باید برای پیشگیری و درمان آن اقدام شود.
مشورت با یک روانشناس زبده و باسابقه درباره مسائل جنسیتی و گرایش های جنسی می تونه بهتون خیلی کمک کنه تا دقیقا موضع خودتون رو بدونید و این نوع تمایلات رو بشناسید، بعد از اون می تونه بهتون کمک کنه که تصمیم بگیرید چطور زندگی کنید و آیا این نوع تمایلات رو مخفی کنید، بروز بدید، یا چیزی بین این دو ولی قطعا مشورت با همچین روانشناسی برای شما لازمه تا خودتون رو بهتر بشناسید و همینطور دلایل افسردگی شما (که حدس می زنم همین احساس بد شما درباره گرایش جنیستون باشه) رو براتون برطرف کنه تا این مشکلتون هم حل بشه که شاید در حین این پروسه براتون دارودرمانی رو هم توصیه کنند تا بهتر بتونید از پس این مرحله بر بیایید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)