من واقعا نمیدونم با این وضع روحی که دارم تا کی میتونم این دوری رو تحمل کنم هنوزم دوسش دارم
هنوزم فکر میکنم امید هست که باهم باشیم
بعضی وقتا میرم پروفایلشو چک میکنم به نظر شاد میاد و مشکلی نداره
اما من ....
چرا بین اینهمه آدم تو دنیا شانس گند من اینجوری بود
چرامنی که صادق بودم تو این رابطه باید تاوان کار اونو پس بدم
چرا از فکرش نمیام بیرون
ایین چه جور جدا شدنیه که هنوزم همه فکرم ماله اونه هر کاری میکنم نمیتونم بهش فکر نکنم
حتی یه ذره هم بهتر نشدم که خوشحال باشم داره فراموش میشه
احتیاج دارم به صداش .دستاش .خودش
بدون اناهید حرکت ندارم








علاقه مندی ها (Bookmarks)