آیا میتوان دوست پسر خود را بعد از اینکه رفت با کسی آشنا شد بخشید؟ یا کلا این آدم تعادل روحی نداره؟

[sarasara]

لنز چیه النا جان من مگه قراره برای این خودم را رنگ کنم من از روز اول همین بودم که بودم حالا شازده فیلش یاد هندوستان کرده بمن ربطی نداره!
بمن میگه چرا چشمت رنگی نیست؟اجزای صورتت زیباست اما چرا مدل صورت فلان بازیگر نیست من رنگ چشم رنگی دوست دارم با کلاس میشه طرف! از یک تحصیلکرده جامعه بعیده!
من از روز اول رو بازی کردم و خیلی رک و ساده و با صداقت پیش رفتم کلا تو ذاتم بدذاتی نیست!

لطف دارن دوستان ببینید من چون میانه بهم خورده لغت دوست پسر را بکار بردم چون تا 1ماه پیش اسم دوست پسر دختری در کار نبوده است. تمام برنامه های ما بعد از ازدواج ظاهرا ریخه شده بود. ما از همان ماههای اول خانواده هامون میدونستند. ببینید اصل بر ازدواج بوده است و کلا ایشان از در ازدواج وارد شده ولی بنا به شرایطی عقب افتاده. حالا قصد باز کردن کاملشو ندارم اما بدونید دلیلهای منطقی هم پشت این قضیه وجود داشته است. بعدش مشکلاتی بوجود آمد که قضیه عقب رفت.من دختر تحصیلکرده جدی باهوشیم هرچندالان به نظر می آید گول کسی را خوردم که احمق ساده بود و ضربه ای که از یک احمق میخوری بیش از ضربه ای هست که از زبلها میخوری (اینکه من که به هوشمندی مشهور بودم به این وضعیت دچار شدم شاید برخورد به یک آدم ساده بود .ساده ای که من سادگیشو دیدم و حماقتشو ندیدم. )ترجیح میدادم با یک آدم زبل هوشیار باشم تا یک ساده احمق! مطمین حالا نمیخوام دلایل را کامل باز کنم اما بدانید در 1سال اول من کاملا مخالف این قضیه بودم (با شناختی که ازش داشتم به حماقتش شک داشتم بعد که از نزدیکتر شناختم جملات عاقلانه میگفت و گفتم نه اونقدرم احمق نیست)! هر کسی اون را ببینه فکر میکنه خیلی ساده و خالص و بعبارتی خل است اما ببینید الان وضعی مه با این آدم ساده دارم !یک مثال سادگیش و ناپخته بودنشم کامروا اشاره کردن!
الانم دیدمش باز هم حرفهای عاقلانه زدو قبول داشت اشتباه میکنه! جالبه کسی اشتباهشو اعتراف کنه عیبهاشو ببینه اما باز اصرار بر اشتباه کنه! در واقع یک آدم متضاد مواجهم.
حرفهای الانشم همین روال را در پیش داره
به عبارتی این آدم بیشتر از هر چیزی از عدم تعادل روحی فکری عدم قابلیت در تصمیم گیری رنج میبره و من باید این ویژگیشو بیشتر دقت میکردم که اینگونه اسیر نشوم
ببینید از نظر خودم و از نظر افرادی که من و اون را میشناسند به اون سرم (دلیلی که لجم میگیره همینه ایکاش بالاتر ازمن بود اونوقت اینقدر اذیت نمیشدم یا دختری بالاتر از من رفته بود باز آدم اینقدر دلش نمی سوخت) کسی که کاملا از تو پایینتر بوده حالا کمکش کردی 1 جای کارش 1قدم از تو جلوتر نرفته هنوز برام شاخ شده
و البته این ذات طرف را میرسونه که بعد این همه سال خودشو نشون داده! واقعا من اینقدر ابله بودم؟
ثانیا مورد دیگر اینکه تو باهوشی دورم میزنید را چه برداشتی دوستان دارند؟ چرا از باهوش بودنم الان میترسه؟

- - - Updated - - -