سلام
شما از مردها کمک خواسته بودید، من هم یک مرد هستم. پست شما را خواندم و باید روراست به شما بگویم که این افکار و رفتار شما متاسفانه کمی پارانوئیدی است. متاسفانه اولین و اصلی ترین مشکل شما این است که شما هنوز نتوانسته ای عشق شوهرت به خانواده اش را بپذیری و احساس می کنی که عشق او به مادر و خواهرش رقیبی برای برای عشق او به شماست. برای همین است که مثلا وقتی او سرش را روی شانه خواهرش می گذارد اینقدر ناراحت می شوید. شما باید به این نکته توجه کنی که عشق شوهرتان به خانواده اش از عشقش به همسرش کاملا مستقل است و اینگونه نیست که شما اگر کاری بکنید که دو کیلو از عشق شوهرتان به خواهرش کم بشود دو کیلو عشقش به شما بیشتر می شود. پس شما باید دست از مقایسه رابطه شوهرتان با خانواده اش و خودتان بردارید و اینقدر نگویید که چرا "بلندی صداش وقتی که از من تشکر می کرد 10 دسی بل ولی با مادرش با قدرت 20 دسی بل تشکر کرد". اگر نتوانید قبول کنید که خانواده شوهرتان جزیی از زندگی او هستند مطمئن باشید در زندگی تان همشه به مشکل بر خواهید خورد. او تمام هفته در اختیار شماست، حالا هفته ای چند ساعت هم در اختیار خانواده اش باشد چطور می شود؟ شما هر کاری بکنید نمی توانید مادر و خواهرش را از زندگیش حذف کنید. و بدانید که با دائما غر زدن که چرا با خواهرت اینطوری حرف زدی، چرا مادرت اون کار رو کرد و ... قرار نیست علاقه او به خانواده اش کم بشود بلکه برعکس فقط او را از خودت متنفر می کنی. خداییش بعضی حرفهایی که شما زنها می زنید حتی به ذهن ما مرد ها هم نمی رسد. مثلا بنده خدا خسته بودش خواست سرش رو بذاره رو شونه یه نفر که استراحت کنه، حالا شما میای زندگی رو به کام خودت و شوهرت تلخ می کنی که چرا شونه خواهرش بوده شونه شما نبوده.
مشکل دوم شما این است که میای هر چیز ریزی رو برای خودت بزرگ می کنی. فلانی اونجا فلان چیز رو گفته پس حتما فلان منظور رو داشته.... اینجا منو اینطوری صدا کرد... تو اون مهمونی دو دقیقه رفت پیش فلانی... این حساسیت ها واقعا چیزی غیر از خودزنی ذهنی نیستند. شما به من بگویید که توجه به این مسائل کوچک قرار است چه دردی از دنیا دوا کند؟ حالا مثلا شوهرتان درگوشی به مادرش یک چیزی گفت، مگر خود شما اول تا آخر زندگیتان را برای شوهرتان بر ملا کرده اید؟ آخر اگر شما اینقدر به آنالیز مسائل کوچک علاقه دارید بروید تحلیل گر سیاسی شوید.
نصیحت آخر من این است: اینقدر حساس نباشید. این حساسیت شما به این مسائل کوچک هیچ کمکی به شما و شوهرتان نمی کند. اگر می خواهید از زندگی لذت ببرید بی خیال باشید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)