با سلام و احترام
بخشی از بیانات شما را که به رنگ قرمز در آورده ام، همان چیزی هست که به شما در موارد تعمیم یافته کمک خواهد کرد.
و نتیجه گیری صیحیح هست.
اما قسمت اول که"قضاوت های دیگران و عرف برای شما از اعتقادات خودتون مهمتر هست "، همچنان به عنوان کانون های بحران در موارد مشابه عمل خواهند کرد.
کلا پراکندگی و واگرایی در عرف بسیار زیاد هست. در هر محیطی انواع سلیقه ، نظر و دیدگاه هست. وقتی که شما سعی در هماوایی با عرف تنها می کنید دچار پریشانی و پراکندگی ذهن می شوید.
و در انتها بعد از آسیب و فشارهایی که دیدید تازه به این نتیجه می رسید که باید به یک اصولی برای خودتون به صورت دقیق دست پیدا کنید.
برای اینکه از این موارد در هر زمان و تجربه ای نجات یابید پیشنهاد می دهم . روی توجه زیاد به قضاوت و نظرات دیگران در مورد خودتون فکر کنید و روی آن کار کنید تا اثرش را کاهش دهید. ممکن است بررسی اعتماد به نفس خودتون اولین گام برای این خودآگاهی باشد.











علاقه مندی ها (Bookmarks)