دخترمو دادم به باباش

[khaleghezey]

درود بانو بهار

به جرات می تونم بگم غم انگیزترین تایپیکی که خوندم برای شما بود.تو سن 25 سالگی دردی که داری میکشی وحشتناکه حسی که یه مادر به فرزندش داره فقط خودش میتونه درک کنه و کسی که مادر باشه.

بنظرم بانو میشل و دلجوی دلتنگ گرامی خیلی زیبا شما را راهنمایی کردند حتما نوشته هاشون استفاده کن.

پ.ن:تقریبا 30سالمه مادرمو 9سال قبل از دست دادم ولی واقعا بعضی وقتا دلم براش تنگ میشه این حس دست خود آدم نیست بعضی وقتا بهش نیاز داری به عشقش به اینکه فقط باشه و بتونی بغلش کنی سرتو بزاری روی زانوهاش و قربون صدقت بره هیچی توی دنسا نیست بتونه جبران این کمبود رو کنه برای آدم هیچی نیست.

خیلی داری درد میکشی میدونم داغونی بدتر از اونی که فکرشو بشه کرد.ولی خواهشا خودتو بازسازی کن بچه به مادر نیاز داره همونطور که به پدر نیاز داره ولی به مادر خیلی خیلی بیشتره.ایشالله خیلی زود خودتو پیدا میکنی و مادری میشی که دخترت بهت نیاز داره یه مادر قوی و محکم.حتما در توان شما دوستان دیدین که چنین راهنمایی هایی به شما کردن برای خودت برنامه ریزی کوتاه مدت و بلندمدت کن ماهم برای شما دعا میکنیم

راستی دادگاه چی شد برامون بنویس حتما.

قدیمیا راست میگن آدم از مادر یتیم میشه

[بهار_68]

ضمن تشکر از آقای سنگتراشان پاسخ ایشون رو میذارم اینجا تا اگه خدایی نکرده یکی به وضعیت من دچار شد و خواست از این پست استفاده کنه نظر کارشناسی ایشون رو هم بدونه

با سلام و احترام
اینکه می توانید بر احساسات خود مسلط باشید و بابت دوری دخترتان آسیب کمتری ببینید خوبست.
اما از آنطرف بام افتادن هم صحیح نیست.
اصراری برای گرفتن و دیدن دخترتان نداشته باشید تا همسرتون هم از روی لجبازی و سختی فرزند را این وسط قربانی نکند.
اما از طرفی حالت وارونه هم نداشته باشید و دخترتان را پس نزنید و نگویید اینطوری کمتر آسیب می بیند.


درست هست که شما می خواهید طلاق بگیرید.
اما هرگز فرزندان از والدین خود (تاکید می کنم از هیچکدام) طلاق نمی گیرند و به هر دو آنها از نظر روحی بسیار نیازمند هست.
اتفاقا بخش عمده شخصیت کودک که تا 6 سال اول زندگی شکل می گیرد متاثر از مادر هست.
اگر از نظر روحی وضعیتتون مناسب هست حتی اگر برایتان سخت هست حضانت دخترتان را بپذیرید.
اما اگر به هر ترتیب چنین نشد. فرصت دیدن خود را از دخترتان نگیرید.


کلانتری جای بدی نیست.
مخصوصا یک دختر 2 ساله خیلی تفسیر و تعبیر و شناخت ندارد.
تنها سعی کنید محل ملاقات را به محل جر و بحث و مجادله تبدیل نکنید.
سعی کنید مهربان، با گذشت و با سعه صدر در ساعت ملاقات باشید.
به هر حال بزرگ شدن فرزند مثل بزرگ شدن یک درخت هست.
شاید بشود یه کمی دیر به دیر آب داد.
اما نمی توان آب را برای مدت زیادی قطع کرد. چون بعد دیگر آن درخت ، سالم نمی ماند که بخواهی جبران کنید.

بچه شما باید ارتباطش حتی اگر کم هست اما مرتب و مستمر با شما و پدرش برقرار باشد.

فراموش نکنید این بچه همیشه در زندگی شما و پدرش هست. حتی وقتی ازدواج می کند. پدر و مادرش را در جشن عروسی و نزد همسر و اقوام همسرش نیاز دارد.
حتی بچه او مادر بزرگ و پدر بزرگ واقعی اش را شما و همسرتون می داند.
طلاق برای شما و همسرت یک قرار داده هست که یک روز گفتید بله و حالا می خواهید قطع کنید.
اما برای فرزندتان طلاق وجود نداردو شما دو نفر به عنوان والدین ادامه خواهید یافت..... حتی اگر هر دو شما مجددا ازدواج کنید.

- - - Updated - - -

راستی دادگاه چی شد برامون بنویس حتما.

دادگاه رو نرفتم نمیدونم چی شده وقتی فهمیدم شمارو هم در جریان میگذارم