راستش نمیدونم چطوری بگم. شرایط دانشگاه ها الان طوری شده که دوستی با جنس مخالف خیلی عادی هست. برای من هم همین حالت پیش اومد اما من اشتباه فهمیدم. از بین هم دانشگاهی ها یک آقایی به قصد دوستی عادی اونم در زمینه درسی جلو اومد اما من اشتباه فهمیدم و فکر کردم بالاتر از دوستی عادیه. نتیجه اش خیال پردازی کاذب و در نهایت آشفتگی روحی و روانی برای من شد. من همش فکر میکنم من یک مشکلی دارم که اینطوری شده چون بقیه که هیچ برتری نسبت به من ندارن وارد رابطه های سالم شدند و الان برنامه ریزی برای بعد دانشگاه دارن. همش فکر میکنم من مشکلی دارم که اینطوری برای من پیش میاد چرا مثل بقیه نمیشه؟ همین باعث شده من افسرده بشم و از درسم جدا شم.
حدودا یک ماه پیش هم در مسافرت از دوستان برای بازدید من و خانواده آمدن. طوری جلوه دادن که به قصد خواستگاری آمدن. پسرشونشم خیلی خوب برخورد کرد و من هم پسندیدم. اما بعد از گذشت این مدت خبری نشده. همه اینها روی هم برای من دل مشٰغولی ایجاد کرده. همش احساس میکنم من یه مشکلی دارم! چرا باید فقط برای من اینطوری بشه؟









علاقه مندی ها (Bookmarks)