به خاطر یک اشتباه، چواب منفی دادن پاک کردن صورت مسئله نیست؟

[minaaaa124]

آقای Pasta،رو حرفاتون فکر می کنم، شاید اینکه من اولویت هام هنوز رو محور درس و بعد ها کاره، نشون دهنده این باشه که هنوز به بلوغ لازم برای ازدواج نرسیدم :(
خانوم Mati، شما فقط مسئله ای که اول پستم مطرح کردم رو در نظر گرفتید، اگه خدای ناکرده موقع آشنایی با همسرتون مثلا همین اتفاق سرد شدن براتون پیش میومد باز هم می تونستید ویژگی های مثبت ایشون رو پررنگ ببینید؟

[saeed1365]

آقای Pasta،رو حرفاتون فکر می کنم، شاید اینکه من اولویت هام هنوز رو محور درس و بعد ها کاره، نشون دهنده این باشه که هنوز به بلوغ لازم برای ازدواج نرسیدم :(
خانوم Mati، شما فقط مسئله ای که اول پستم مطرح کردم رو در نظر گرفتید، اگه خدای ناکرده موقع آشنایی با همسرتون مثلا همین اتفاق سرد شدن براتون پیش میومد باز هم می تونستید ویژگی های مثبت ایشون رو پررنگ ببینید؟

به نظر من درست حدس زدید شما هنوز به بلوغ لازم برای ازدواج نرسیدید
در واقع اونقدر توی درس و دانشگاه غرق شدید که محاسن طرف مقابل براتون کم رنگ شده
(مشکلی که خیلی از دخترها دچارش هستن)

البته خود من هم زمانی که دانشجوی ارشد و لیسانس بودم صرفا یک دید آکادمیک و تئوری نسبت به زندگی داشتم
زندگی رو مطابق با درس و استاد و دانشجوها و کلا یک دید ایده آل داشتم نسبت به زندگی

اما وقتی سر کار رفتم تازه از خواب بیدار شدم
یک جورایی با مسائل و مشکلات زندگی بیشتر آشنا شدم و تازه فهمیدم چقدر تو دوران دانشجویی دیدم نسبت به زندگی سطحی بوده

به نظر من فرصت بیشتری به خودتون بدید ببینید آیا میتونید این تفاوت تحصیلی رو هضم کنید یا نه

چون ممکنه بعد از ازدواج به خاطر این مساله مدام به خودتون سرکوفت بزنید

در رابطه با اون اشتباه هم خیلی سخت نگیرید چون چراغ سبز از خودتون بوده و تو همچین شرایطی برای پسر خیلی سخته جلو خودش رو بگیره

[minaaaa124]

آقای tamas،من تو یه رشته مهندسی درس میخونم، تغییری که من تو این مدت داشتم بیشتر حول توقعات و دید من نسبت به آینده می چرخه، قبل تر ها فکر می کردم بعد از تحصیل به شهرخودم برمی گردم و همونجا یه کار رو شروع می کنم. اما تو این مدت طرز فکر من به کلی عوض شد و در خودم نمی بینم که بتونم تو شهر خودم زندگی ایده آلمو داشته باشم، پیشرفت و کیفیت بالای زندگی رو تو شهر کوچیک خودم نمی بینم. آدمی نیستم که بتونم زندگی یکنواخت و بی دغدغه ای داشته باشم و از لحاظ روحی شاد باشم. دوست دارم همیشه تو زندگیم بدو ام و با چیزای جدید رو به رو بشم، اینا چیزایی نیستن که توی زندگی تو شهر کوچیک بهشون برسم. واسه همین چیزاس که میگم این فکر مدام تو سرم می چرخه که باید با کسی ازدواج کنم که تو همچین شرایطی تحصیل کرده و زندگی کرده و تو این زمینه شبیه خودم باشه.
آقایsaeed1365، توجه من الان سمت خود اون اشتباه نیست، بلکه تبعات اون اشتباه که سرد شدن من نسبت به اون آقاست که باعث شده نتونم ویژگی های مثبت ایشون رو پررنگ ببینم و وسواسم تو زمینه تحصیلی و شرایط زندگی برام پررنگ بشه. می خوام بدونم تا چه حد به این سرد شدن بها بدم و جدیش بگیرم؟ اینکه فکر زندگی با کسی که شرایط تحصیلیش و زندگیش مثل خودم بوده برام پررنگ تر از قبل شده رو باید تا چه حد بهش توجه کنم؟