شوهرم با قد من مشکل داره و میگه میترسم هیچوقت بهت احساس پیدا نکنم و نتونم اونجور که میخوای بهت ابراز علاقه کنم

[pasta]

نخیر یه مشکل شخصیتی نیست.
من متوجه منظور شما شدم اما شما هم اگه می گید مردهارو می شناسید باید اینو متوجه باشید که مردا کلی نگر هستند و نمیان به اندازه پاشنه دمپایی دختر توجه کنن.
مخصوصا اگه اون دمپایی تا حدی زیر شلوار مخفی باشه.
به هر حال ازدواح این زوج هم سنتی بوده.شوهر ایشون شاید الان قد رو به عنوان یه موضوع پر رنگ ببینه. اما به این عنوان قد پر رنگه چون هیچ چیز دیگه ای پر رنگ نیست که جاشو بگیره.
خب ایشون باید تمرکز رو از روی قد برداره.حتی اگه قد ایشون بلند بود هم با این روحیه ی خجالتی که دارن، اون شوهر خسته میشد.
به هر حال ازدواج همش فکر و منطق و استدلال نیست. ازدواج شوخی و تو سر و کله هم زدن و خیلی چیزای دیگه هم هست.
این چیزا باید باشه. حالا هم نباید این زوج رو تحریک کنیم که به خاطر این موضوع پیش و پا افتاده جدا شن.فکر اینهارو باید قبل از ازدواج می کردن که اون آقا پسر حالا یا بی تجربه بوده یا حواسش نبوده یا هرچی بالاخره نشد. الان باید فکر راه حل بود. و حلش هم همینه که تمرکز زدایی انجام بشه و رابطه شون رو از این حالت در بیارن.


من خودم این رو چندین بار تو این سایت و تاپیک های دیگه گفتم که جذابیت جزو اصول و معیار ها است. اما قبل عقد.بعد عقد اگه مشکلی به وجود اومد باید به جای تشویق به جدایی ، به حل درستش کمک کرد.


تورو خدا از این قانون مضخرف شناسنامه اینقدر استفاده ی ابزاری واسه جدایی نکنید. ایشون شوهر کردن چه با شناسنامه چه بی شناسنامه.
کمی انسانیت داشته باشید.
در ضمن در مورد این قانون یادتون باشه که درسته وقتی رابطه ی جسمی ایجاد نشده میشه جدا شد و شناسنامه رو عوض کرد. اما اگه شوهر نخواد زن نمی تونه جدا شه و چون رابطه نداشتن پس مهریه هم به زن تعلق نمی گیره و دستش به هیچ جا بند نیست. پس لطفا فکرشو از سرتون بیرون کنید و یا عقد نکنید یا وقتی عقد کردید دیگه بسازید با هم.

[شیدا.]

تورو خدا از این قانون مضخرف شناسنامه اینقدر استفاده ی ابزاری واسه جدایی نکنید. ایشون شوهر کردن چه با شناسنامه چه بی شناسنامه.
کمی انسانیت داشته باشید.

[آویژه]

همانطور که دوستان گفتند، مشکلاتی عمیق تر در این رابطه به چشم می خورد که نیاز به کنکاش جدی و دوباره تصمیم گیری دارد . پس:

1- به او فرصتی دهید که تصمیم نهایی اش را بگیرد ( مثلا دو هفته)- در این مدت ارتباط را در کمترین حد ممکن کاهش دهید. عاطفی نباشید و هر کنش ایشان را منطقی و نه احساسی پاسخ دهید. به همسرتان بگویید: " به نظر می رسد این موضوع برای شما بسیار مهم است و متقابلا من هم درگیر این حس ناخوشایند هستم که هر چه سردی و کج خلقی از سوی شما ببینم، به این موضوع ربط می دهم. هر دو به فاصله ای نیاز داریم که فکر کنیم " بخواهید که در این دو هفته تصمیمشان را بگیرند و یا این موضوع را برای خودشان برای همیشه حل کنند و کنار بگذارند و در غیر اینصورت شما مایلید به تجدید نظر در مورد ازدواجتان فکر کنید.


2- اگر بعد از دو هفته اعلام کرد که مشکلی ندارد، لازم است هر دو مشاوره بگیرید. شما برای فراموش کردن این رنجی که متحمل شدید و ایشان برای بهبود نقص های رفتاری شان که دوستان کم و بیش اشاره کردند.

3- اگر بعد از دو هفته هنوز دو دل بود، شاید وقتش باشد که فکر بهتری برای زندگیتان داشته باشید و سرمایه تان را جای دیگری خرج کنید.

شاد باشید