دقیقا بخاطر همین تفاوت بین عرف و شرع در کشور ما هست که بنده به عنوان یک دختر مجرد حتی با وجود آزادی خانوادگی که دارم تصمیم گرفتم فاصله بین عقد دائم و مراسم ازدواج نهایتا یک ماه باشه،چون واقعا قبول دارم با اینکه عقد دائم همان ازدواج رسمی است و ارتباط جنسی کاملا به حق و طبیعی برای دو طرف میباشد اما واقعیت مزخرف جامعه ی ما اینه که در دوران عقد نه زن شوهرتی نه دختر بابات،متأسفانه به شخصه راه بی دردسرتر دیگری برای خودم پیدا نکردم،و در مورد شما بهار عزیز امیدوارم هرچه زودتر به خونه ی خودت بری،واقعا سخته یه مرد عشقش،خانومش،همسرش،همراهش، همدمش،محرمش رو کنارش ببینه اما نتونه جسم و روحش رو طلب کنه،و واقعا سخته دختری در کنار همسرش ،عشقش،محرمش باشه اما بخاطر عرف جامعه ما و مخالفتهای خانوادش خودش و همسرش رو ازین لذت خداداد و مایه ی آرامش و انس محروم کنه،حق با هر دوی شماست من درکتون میکنم،به شخصه پدرانی رو دیدم که از خبر ارتباط جنسی دختر عقد کردشون با همسرش چنان خشمگین شدن که این عمل رو در حد ارتباط نامشروع و خلاف شرع درنظر گرفتن و به شدت با هردو درگیر شدن،بخواهیم یا نخواهیم این عرف روزگار امروز تعداد زیادی از والدین ماست،شاید روزی که ما پدر و مادر شدیم این فاصله عمیق و دردناک بین عقد و ازدواج برداشته بشه،ان شااله
موفق باشید
علاقه مندی ها (Bookmarks)