ماجرای یک نابخشوده: جدایی نادر از سیمین همان حکایت ماست

[مدیرهمدردی]

با سلام
تکلیفت را ابتدا با خودت و معیارهایت مشخص کن.
ایشون در ایران با شما ازدواج کرده است. حتما عقد شما قانونی هست، شرعی هست و طبق عرف ایران ازدواج کرده اید.
اگر چنین باشد او باید در محل سکونت تابع شما باشد.

حالا شما کجا می خواهید زندگی کنید؟
بعد از اینکه از خودتون با خبر شدید باید همسرتون را با زبان شیرین و به طریق مهارتهای ارتباطی که بلد هستید مجاب کنید. اگر هم مجاب نشد باید باز تابع شما باشد.

در مورد آزادیها، باز طبق همان قوانین و فرهنگ و شرعی که عقد شما بر اساس آن بسته شده است. ایشون باید اجازه شما را در مسائل داشته باشد. اگر تفاوت رای داشتید باز شما باید در مواردی که مصلحت زندگی شما دو نفر هست و این آزادی ها مشروع و قانونی هست و آسیبی به او یا زندگی شما نمی زند می توانید انعطاف داشته باشید و هر کجا هم احساس آسیب و خطر می کنید باید طبق مهارتهای ارتباطی توجیه کنید یا قاطعیت و جرات کافی برای رعایت خطوط قرمز داشته باشید.

به نظر می رسد تفاوت فرهنگی شما زیاد باشد و او واقعا نخواهد که با شما همراه و سازگار باشد. در این صورت باید قبول کند که به اتفاق هم یک سری جلسات مشاوره حضوری بروید و گام به گام در هماهنگی با هم عمل کنید. در نهایت اگر قدرت سازگاری شما فراهم شد که کم کم زندگی را بازسازی می کنید. لیکن اگر او واقعا هدف و مسیر دیگری در زندگی دارد نیاز به قاطعیت بیشتری دارید.

[نابخشوده]

با سلام
تکلیفت را ابتدا با خودت و معیارهایت مشخص کن.
ایشون در ایران با شما ازدواج کرده است. حتما عقد شما قانونی هست، شرعی هست و طبق عرف ایران ازدواج کرده اید.
اگر چنین باشد او باید در محل سکونت تابع شما باشد.

حالا شما کجا می خواهید زندگی کنید؟
بعد از اینکه از خودتون با خبر شدید باید همسرتون را با زبان شیرین و به طریق مهارتهای ارتباطی که بلد هستید مجاب کنید. اگر هم مجاب نشد باید باز تابع شما باشد.

در مورد آزادیها، باز طبق همان قوانین و فرهنگ و شرعی که عقد شما بر اساس آن بسته شده است. ایشون باید اجازه شما را در مسائل داشته باشد. اگر تفاوت رای داشتید باز شما باید در مواردی که مصلحت زندگی شما دو نفر هست و این آزادی ها مشروع و قانونی هست و آسیبی به او یا زندگی شما نمی زند می توانید انعطاف داشته باشید و هر کجا هم احساس آسیب و خطر می کنید باید طبق مهارتهای ارتباطی توجیه کنید یا قاطعیت و جرات کافی برای رعایت خطوط قرمز داشته باشید.

به نظر می رسد تفاوت فرهنگی شما زیاد باشد و او واقعا نخواهد که با شما همراه و سازگار باشد. در این صورت باید قبول کند که به اتفاق هم یک سری جلسات مشاوره حضوری بروید و گام به گام در هماهنگی با هم عمل کنید. در نهایت اگر قدرت سازگاری شما فراهم شد که کم کم زندگی را بازسازی می کنید. لیکن اگر او واقعا هدف و مسیر دیگری در زندگی دارد نیاز به قاطعیت بیشتری دارید.

باتشکر مجدد
تکلیفم که مشخص هست و در تاپیک هم عنوان کردم. بنده کار و زندگیم در ایران هست و تابع قوانین این کشور ازدواج کردم ولی طرف دبه در آورده و بعد از متوجه شدن سختی های یک زندگی مشترک شونه خالی کرده و ترجیحش چیز دیگری شده.
با من مشاور نمیاد الان 7-8 ماهی است که ازش چندین بار خواسته ام و اون نمیاد.
جدیت رو باید بیشتر کنم ولی چطور؟
آیا واقعا به نظر شما میتوان با جدیت یک زندگی موفق داشت؟ آیا طلاق و جدایی گزینه بهتری نیست؟
حتی اگر برای بار دوم باشه؟
همیشه میگند که اصلاح امور طرفین بهتر از طلاق هست و من هم قبول دارم ولی واقعا تنهام و کمک حالی ندارم و دارم دیگه خسته می شوم.