خواستگار اينترنتي

[mozaxraf]

با سلام
علیرغم اینکه بسیاری از افراد در مورد ازدواج سلیقه ای ، احساسی و بر اساس دلخواه خود عمل می کنند، اما این مقوله بسیار تکنیک های مهمی لازم دارد. و این مهم بودن اکثرش بر می گردد بر جو کنونی جامعه ، روشهای ارتباط دختر و پسر و فرهنگ های خانواده ها و حالت گذار جامعه از سنتی به مدرنیته.
ما این مسائل را در مقالات مبسوط توضیح دادیم.

اما سئوالی که شما مطرح کردید.
ببیند عیب کار در جابجا کردن فاکتورهای موثر در شناخت برای ازدواج هست.
یعنی ابتدا خواستگاری و رسمیت دادن و بعد شناخت
اما اگر اول بحث آشنایی و شناخت باشد و بعد خواستگاری این اساسا نقض غرض محسوب می شود. یعنی خواستگاری برای آشنایی و شناخت هست.
اگر دختر و پسری خودشون ارتباط گرفتند ، دیگر خواستگاری فقط یک اسم خواهد بود.

اما چرا اول آشنایی و ارتباط و بعد خواستگاری اشتباه هست؟!!
چون غالب آفتهای ازدواج در این مرحله اتفاق می افتد. یعنی در مرحله دوستی یا ارتباط بین دختر و پسر بدون خواستگاری و حضوری خانواده
وابستگی، شناخت تحریف شده، سوء استفاده، همزمانی ارتباط یک نفر با چند نفر، عدم تعهد، عدم درنظر گرفتن بافت خانواده در شناخت، تاثیر ظواهر و خوش زبانی و سیالی کلامی بر شناخت واقعی و موارد بسیار دیگر.

لذا حتی اگر در محیط دانشگاه یا مجازی فردی داعیه ازدواج داشت. نباید به صورت پنهان کاری و با حرفهای قشنگ قشنگ ادامه یابد، بلکه باید زمینه خواستگاری در بدو امر فراهم شود.
هر روزی که در فضاهای مجازی یا بدون خواستگاری رسمی ادامه یابد ریسک ازدواج را بالا می برد.

خوب قبول دارم ولی یک مساله ای رو در نظر نگرفتید. خود دختر و پسر باید چند صباحی ارتباط داشته باشن در اینجور ازدواجها و شاید اصلا به نتیجه نرسیدن و الکی بحث خواستگاری اینا نشد و هزینه ها و وقت الکی. وابستگی هم اگر منطقی جلو بریم ایجاد نمیشه.
نمیگم ارتباط حضوری چون میگین سواستفاده. همین که هم رو شناختن و آشنا شدن تقریبا که میتونن با هم ادامه بدن خوب اون موقع خواستگاری هم اتفاق میفته.
در آخر : همیشه برای پیشرفت و گذار از سنت به مدرنیسم باید قربانی داد وگرنه باید سکون رو قبول کرد!