جوونی چیه؟

[عشق آفرین]

سلام yellow.king گرامی

اینو نگفتم که بذارید پای پارانوییدال بودنتون.
گفتم که با خودتون صادق باشید. اگه لحظه ای درونتون رو ساکت و آروم کنید به پاسخ تمام سوالاتتون میرسید.
مطمئنم که خودتونم دوست ندارید هر چیزی رو به هر قیمتی تجربه کنید.

من نه فلسفه، نه روانشناسی، نه دین، هیچی حالیم نیست، هیچ ادعایی هم نسبت بهشون ندارم و اعتراف میکنم که اگر بخوام با شما جدل کنم تا مجابتون کنم در اولین حرکت ناک اوت میشم!
اما سطر سطر وجود خودم رو مطالعه کردم و بین آدم ها شباهت های زیادی دیدم. هرچند با استعداد های متفاوت. اینه که روی سخنم با شما از ره دل هست و خیرخواهی.

جهان اونقدر عظیم هست که عمر نوح هم کفاف تجربه همه چیز رو نده. و عمر اونقدر کوتاه هست که هر چیزی ارزش تجربه کردن نداشته باشه.

"برهرچه همی لرزی، میدان که همان ارزی"

حیف آدمه توی این محدودیت، اصل و هدف رو رها کنه و سرگرم حاشیه ها باشه. اینه که بهتره حواشی رو با عقل و منطق پاسخ داد و عوضش چیزهایی رو تجربه کرد که ارزش عمر کوتاه ما رو داشته باشه.

و البته باز هم میگم خیلی از لذت هایی که ما بر خودمون حرام کردیم ، یا حرام نیست یا مدیریت زمان نکردیم و یا ابزار رو با هدف اشتباه گرفتیم. مثل مردی که تمام وقتش رو میذاره پای پول در آوردن واسه خوشبختی و رضایت زن و بچه اش، بعد زن و بچه اش دلگیرن از اینکه یک روز این مرد خونه نیست بهشون اهمیت بده و واسشون وقت بذاره. مثل دانشجویی که تمام جوانی ، آسایش و رفاه اش رو تباه کرده پای درس خوندن (افراطی) که یک روز شاااااید بتونه پول در بیاره و رفاه داشته باشه و لذت ببره.

اما هر چیزی رو میشه با اعتدال و دوری از افراط و تفریط مدیریت کرد. اونایی که جوونی نکردنشون نا راضی اند کسانی اند که ابزار رو با هدف اشتباه گرفتن و اونایی هم که از جوونی کردنشون ناراضی اند افراطی اند که به هر قیمتی جوونی کردن و هر دو ی اینها در یک چیز مشترکند: پوچی و بی هدفی!

و تمام حرف من همین بود و بس!