سلام.
با عنوان تاپیکتون، یاد یه فیلم درب و داغونی افتادم به اسم my mother boyfriend. البته توصیه نـمیکنم ببینید.
توی این فیلم پسری، مادر خیلی خیلی چاق و افسردش رو برای مدت چهار سال ترک میکنه. وقتی برمیگرده میبینه مادرش لاغر و زیبا شده. انگیزه‌‌اش از تغییر این بوده که یه غریبه، به خاطر چاقی بیش از حد و ظاهر افتضاحش، بدجوری تحقیرش میکنه.
به نظر من، اگه میخواید مادرتون لاغر بشن؛ بدترین کار اینه که بهشون بگید ممکنه سلامتیشون رو از دست بدن یا مدام بد بودن این وضعیت رو یادآوری کنید. این کارها معمولا زنها رو افسرده میکنه و چه مسکنی بهتر از خوردن برای افسردگی؟
بهتره امید و انگیزشون رو با کمی چشم و هم چشمی بالا ببرید. مثلا بهشون بگید فلانی(یه فامیل یا سلبریتی) هم سن شماست و ببینید چقدر زیبا و جوون مونده. ببریدشون پیش دکتر تغذیه که سعی کنن از روی برنامه پیش برن. یه ترازو براشون بخرید.
نمیدونم چقدر اهل صحبتهای صریح و تاثیرگذار هستید و ایشون چقدر احساساتی. اما شاید بتونید نطق پرشوری در زمینه اینکه لاغر شدن ایشون میتونه چه تاثیر عمیقی بر زندگی شخص شما بزاره، ایراد کنید. زن‌های ایرانی ذاتا حاضرن کاری رو که حتی برای خودشون هم نمی‌کنن برای اطرافیانشون انجام بدن.
به تدریج مجله، کتاب، فیلم و... متعددی در زمینه مد و زیبایی تهیه کنید. شما هرچقدر تاثیرگذار باشید به پای تبلبغات هوشمندانه شرکتهای طراحی مد نمیرسید.
فراموش نکنید که هــر چیزی هم جنبه خوب داره و هم بد.
علاقه مندی ها (Bookmarks)