سلام
درسته رفتارهای پدرت برات قابل درک نیست و آرزو میکنی ای کاش شخصیت ورفتارهای دیگه ای داشت٬اما تغییر دادن دیگرانتا خودشون نخواهند غیر ممکنه واز طرف دیگه ذهن کمال طلب ما انسانها مدام از دیگران انتظار رفتارهای خاص دارد...فکر اینکه در روابط پدرومادرت دخالت کنی یا مادرت بخواهی نجات بدی رو کنار بگذار چون این تفکرات باعث میشه انرژی ای رو که میخوای متمرکز بر ساختن آینده خودت کنی صرف امور حاشیه ای کنی.
اگر گاهی کمکی همدردی یامشورتی از دستت برای پدرومادرت میاد انجام بده ولی خودسرانه در روابطشون دخالت نکن .
برای دوری از استرس واضطرابی که منشا افکار پریشان شده سعی کن از همان ابتدا با توقف افکار منفی این استرسها رو کمتر کنی تنهایی زیاد باعث میشه نتونی این این افکار رو کنترل کنی.حضور بیشتر در جمع دوستانت میتواند موثر باشد.
علاقه مندی ها (Bookmarks)