میشه کاری کرد که قلب آدم برای کسی به تپش نیوفته؟

[abi.bikaran]

سلام عزیزم اگر تونستی غذا نخوری، آب نخوری، نفس نکشی میتونی عشق و احساس رو هم پاک کنی و دور بریزی. ما وجودمون با عشق و محبت پروردگار بوجود اومده نه با بی احساسی و سردی...قلبمون عشق و احساس رو با خون پمپاژ میکنه به تمام رگ هامون و به تک تک سلول ها میرسونه. مسی که عاری از اخساس و عاطفست در واقع خودشو از نعمات پروردگار محروم کرده.
گفت به مجنون صنمی در دمشق ... کای شده مستغرق دریای عشق
عشق چه و مرتبه ی عشق چیست؟ عاشق و معشوق در این پرده کیست؟
عاشق یکرنگ و حقیقت شناس ... گفت که ای محو امید و هراس
نیست در این پرده بجز عشق کس...اول و آخر همه عشق است و بس
عزیزم تنها کاری که در جایگاه یک دختر میتونی بکنی این هست که شوقت رو از ایشون پنهون کنی و در عین حال با محبت ومهربان رفتار کنی. در این مدت این شخصو از همه نظر بررسی کن که بفهمی عشقت بهش ارزش داره با نه. بعدش اینه در پیش چشمش باشی مثل دانشگاه با محل کار یا مهمانی خانوادگی... بهیچ وجه هیچی نگو تا اونهم هم عاشق تو بشه و برات اقدام کنه و مؤقر و سنگین باش. اگر عشقی بهت داشته باشه کم کم بطرفت میاد و تو هم با عقل بطرفش میری اگر نه ازش فاصله بگیر و زندگی خو ت رو به چاش و اضطراب دعوت نکن. شاد باشی

سلام
تشکر دوست عزیز
به نظرم میشه بدون عشق زندگی کرد من تا همین چند وقت پیش از هر چی موجود مذکر متنفر بودم اکثرپسرای ایرانی ارزش اینکه یه دقیقه ذهنت درگیرشون کنی ندارن
چون فوق العاده موجودات خودخواه و وبی ظرفیتی هستن !
من شوقی نشون نمیدم ولی خوب ادم راحت و خوش رفتار وخوش برخوردی هستم برام مهم نیست طرف زن باشه یا مرد مجرد باشه یا متاهل با احرتام رفتار میکنم هنگام حرف زدن لبخند میزنم البته نه در مقابل هر کسی باید طرفم بشناسم واینکه بدونم جنبشو داره
میدونم ادم قابل اعتمادیه وارزش فکر کردن داره تو این مدتی که شناخت دارم
من متاسفانه اعتماد به نفس خیلی پایینی دارم با اینکه از خیلی جهات از طرف سرتر هستم ولی نمیدونم چرا خودم در مقابلش کم میبینم
به واسطه کارم مجبورم خیلی وقتا ببینمش وچند ساعت کنارش باشم برعکس من دارم سعی میکنم کمتر ببینمش تا این احساسم از بین بره
دوست دارم ندید بگیرمش انگار وجود نداره یا برام مثل یه رهگذر باشه وقتی میخوام برم محل کارش با خودم کلنجار میرم که امروز باید بی اعتنا باشم کمتر بهش نزدیک بشم
ولی همون که چشمش بهش میوفته همچی یادم میره هر چی سعی میکنم بیتفاوت باشم نمیشه

چراغ سبز نده. احساسات الان هستند معلوم نیست بعدا هم باشن یا نه. وارد رابطه دوستی نشو که حتما پشیمون میشی. اگه طرف بخوادت باید یه حرکتی برات بکنه و اگه بهت عنوان کنه تو باید ازش بخوای با خانوادت صحبت کنه.
و اما
اگه تو پیشنهاد بدی در بیشتر مواقع رابطه میره سمت دوستی و بعد از مدتی سو استفاده های مختلف از جمله سو استفاده و لذت طلبی جنسی و بعد از اونم چون خودم پسرم و جنس خودمو میشناسم شما یه دستمال کاغذی خواهی شد که بعد از فین کردن با لگد پرت میشی کنار.

کسی هم که دوستت داشته باشه میاد خانوادشو میفرسته برای اقدام درست. کسی هم که دوستت نداشته باشه اگه پیشنهاد بدی معمولا نمیاد رکو رو راست بگه من بهت حس ندارم. بلکه نگهت میداره برای سو استفاده و غضیه دستمال کاذی و بقیه چیزایی که بار ها در همین انجمن برای خیلیا پیش اومده. پس عقلتو بکار بنداز و مواظب خودت باش

Quality عزیز من دختر 20 ساله ای نیستم کلا ذات واعتقادات من اهل این چیزایی که گفتی نیست خود من از مخالفای سرسخت دوستی واین ارتباطات بی سروته قبل ازدواج هستم