·▪▪••●●::: آیا برای اجابت دعاهایمان ، به خداوند اصرار کنیم یا خیر؟ :::●●••▪▪··

[miss seven]

سلام

ممنون بابت پاسختون به سؤالم ،،، بیشتر هدفم از بابت این سؤال ناراحتی و دلگیری ( از آدمای اطرافم بود )
چنان در موضع عقل و منطق نشستند و با قطعیت به موضوع من نگاه میکنند که واقعا منو دلسرد میکنند با اینکه بسیار حرفاشون به واقعیت نزدیکه .... یکی به من میگفت تو مگه فکر کردی کی هستی که خدا برات معجزه کنه و این اتفاق بیفته ؟
میگفت اگه بارون قرمز از آسمون بیاد شاید تو به خواستت برسی !!!!!! ( این حرف خیلی منو داغون کرد )
بهم میگفت : ول کن دیگه این همه دعا و نذر و... میگفت دعا خوبه و با خوندنش ما به آرامش میرسیم وگرنه کارمون که با دعا و این جور حرفا نیست ،،،، بهش گفتم پس چرا خودتون وقتی گره ای تو کارتون می افته متوسل به دعا و مستحبات و نذر و اینا میشید ؟

تقریبا یه کم توش موند .

مدرسه که میرفتم یه بار از امام جماعت مدرسه هدیه گرفتم بابت تحقیقی که راجع به زندگانی امام رضا (ع) کرده بودم ،،، اون هدیه یه کتاب دعا بود که توش پر از دعا و زیارت هست .

درست صفحه ی اولش نوشته :

البته هرگز نباید بگویی : خواسته من مهم است شاید برآورده نشود . از خدا بخواه که او هر امری را بخواهد انجام می دهد .
از خدا بخواه و گمان مبر که کار از کار گذشته است ( یعنی داشتن ایمان به قضا و قدر نباید انسان را در طلب حاجت ها و کوشش در برآوردن آن ها باز دارد.

زمانیکه این جملات رو میخونم آروم میشم ،،، به نظرم حتما ایمان ضعیفی دارم که تو صحبت های این و اون دنبال تأیید حاجتم هستم .

فقط باید از خدا خواست ،،، فقط باید متوسل به ائمه ی معصومین (ع) شد اونوقت هست که حتما انسان رو نا امید بر نمی گردانند.

من زمانیکه کرامات اهل بیت را گوش میدادم خیلی دلم شکست که در زمان آنها مردم زمانیکه خواسته ای داشتند نزد این عزیزان میرفتند و آن ها چون آبرومند درگاه حق هستند به یاری خدا گره از کار مردم باز میکردند ( معجزه میکردند)

من هم با دل شکسته متوسل شدم و نتیجه دیدم البته باید صبر کنم ولی روزنه ای از امید در من ظاهر شد .

کافیه یه نظر کنند و اونوقت ...

همیشه برای حاجت تمامی حاجتمندان دعا میکنم چون میفهمم آدم وقتی خواسته ای داره تنها تکیه گاه و نیرویی که کمکش میکنه اون خداست .
آدم ها نا امید کنند ولی ان شاءالله خدا هیچ وقت بنده ای رو که با امید به درگاهش روی آورده و تنها تکیه گاهش هست رو نا امید برنگردونه