سلام
توی ازدواج مهم 2 نفری هستن که میخوان با هم تشکیل خانواده بدن. زن و شوهر ما برای خود ماست نه برای ارایه دادن به بقیه. هیچ لزومی نداره که شوهر من یا زن دیگری مورد تایید همه ی مردم دنیا یا همه ی مردم دور و برشون باشن. این موضوع رو برای این گفتم که به تحقیق کردن اشاره کردین که من حدس زدم منظورتون تحقیق از همسایه و همکار و ... هستش که اصلا موافق این تحقیق نیستم و از بسیاری از مشاورهای ازدواج و روانشناسان زبده شنیدم که این تحقیقات هیچ ارزشی ندارن بلکه باید به مرور زمان خودتون رفتار و گفتار و کردار فرد مقابل رو توی رابطه تون محک بزنین. حرف های بقیه معمولا غرض الود هست. بارها و بارها دیدم دختر و پسری که خودشون سعی کردن عاقلانه همو بشناسن و مشاور رفتن و دیدن کنار هم خوش هستن توی ازدواجشون موفق بودن تا اونهایی که فقط به خاطر حرف های بقیه یا خانواده های هم با همدیگه ازدواج کردن.
اینکه عده ای خود فرد رو رها میکنن و فقط میچسبن به خانواده ش که پدرش فلان بوده یا مادرش بهمان بوده یا بردار/خواهرش فلان کاره هستش معمولا عواقب خوبی نداره. هر کسی فقط میتونه درباره ی رفتار و کارکرد خودش مسئول باشه نه فرد دیگه. اگر پدر این اقا خودکشی کرده ایشون واقعا مسئولیتی در قبال رفتار پدرش نداره. کدوم یک از ما دوست نداشتیم که تو خانواده ای متولد میشدیم که همه ی اعضاش تحصیل کرده، عاقل، بالغ، پولدار، ابرودار و نجیب بود؟! اما دست خودمون نیست این مسایل. خود شخص و فقط خود شخص در ازدواج مهمه.
این قبیل حوادث خیلی وحشتناک هستن قبول میکنم اما به راحتی با مراجعه به روانشناس و مشاور مشخص میشه که ایا این اقا مناسب ازدواج با شما هست یا نه! چه بسی افرادی که تجربه های ناگواری تو زندگیشون داشتن به بلوغی بسیار بیشتر از بقیه رسیده باشن و این تجربه ها تاثیرات مثبتی هم روشون گذاشته باشه.
شما به نظر من شرایط هر 2 تا پسر رو روی کاغذ بیار و بعد با هر کدوم حدود 10 ساعتی وقت بگذرون و صحبت کن و در نهایت با هم بسنجشون و یکی رو انتخاب کن. چون فعلا به هیچ کدوم قول ازدواج ندادی پس متعهد نیستی و میتونی هر 2 رو بررسی کنی.








علاقه مندی ها (Bookmarks)