حالت رو درک میکنم چون خودم این روزها رو گذروندم
همه چیز رو به خدا بسپار، اگه خدا بخواد همه چیز درست میشه،منم مثل تو کسی که خیلی دوستش داشتم تو کما بود و از شدت شوک عصبی بیماری گرفتم که سالها همرامه، الانم اشک تو چشام جمع شده حتی یادآوریش هم واسم سخته
ببین گلم یه سری چیزها دست ما نیست و تو تقدیرمون نوشته شده، باور کن اگه عمرش به دنیا باشه حتی اگه مدتها هم تو کما باشه برمیگرده به زندگی، من اون زمان خودم هم تو کما رفتم از نظر روحی،اصلا زمان و مکان حالیم نمیشد فقط به تنها چیزی که فکر میکردم این بود که چی میشه؟ و سعی میکردم خوشبین باشم
زندگی سختی زیاد داره،الانم سعی کن خودت رو به جریان زندگی بسپاری،یه آب سرد و خنک به صورتت بزن و سعی کن به خاطرات خوبتون فکر کنی.
دعا میکنم هم واسه عزیزت که ایشالا به هوش بیاد و هم واسه خودت که کمی آرام و قرار بگیری








علاقه مندی ها (Bookmarks)