دختردلشکسته

[Glut.tiny]

باید اینقدر قوی باشی که خودت را با هر اتفاقی وقف بدی،
و سعی کنی از تجربه ها استفاده کنی ،تا آینده خوبی برا ی خودت رقم بزنی
.[/B]

میدونید شما هم یه روزی مثل ازدواج می کنید و اون وقته که به خودتون سر کوفت میزنید که چرا اون همه مدت و به خاطر کسی که نمیشناختم صرف کردم ولی واقعا دست خود آدم هم نیست
شما چون طرف مقابلتون و دوست دارید حاضرید زندگیتون و به خاطرش صرف کنید و حتی خودتون و گول بزنید و واقعیت قبول نکنید
ما ادم ها وقتی قلبا کسی رو دوست داریم خیلی سخت میشه فراموشش کرد
به نظر خودم اصلا نمیشه چون خودم بعد چند سال هنوز هم خوابش و میبینم
ولی به این توجه نمیکنیم که این همه علاقه به طرف مقابلمون نشون میدیم و زمان و زندگیمون و صرفش میکنیم اون هم حاضره به خاطر ما این کار ها رو بکنه
یا تو زندگیش فقط دنبال بهترین فرد واسه ازدواج میگرده(از دید خودش)
و اصلا به شما یا افراد دیگه اهمیتی نمیده که شما حاضرید به خاطرش از کیس های دیگه زندگیتون بگذرید و به خاطرش صبر کنید
به این اعتقاد دارم که این مدت زمانی که طرف مقابلتون زندگی رو از شما گرفته قطعا همین اتفاق برای یکی از عزیز ترین افراد زندگیش مثل فرزند هایی که در آینده خواهد داشت میفته
و اون وقت که تازه یاده این میفته که نباید با زندگی شما این کار و میکرد
موفق باشید

[باغبان]

میدونید شما هم یه روزی مثل ازدواج می کنید و اون وقته که به خودتون سر کوفت میزنید که چرا اون همه مدت و به خاطر کسی که نمیشناختم صرف کردم ولی واقعا دست خود آدم هم نیست
شما چون طرف مقابلتون و دوست دارید حاضرید زندگیتون و به خاطرش صرف کنید و حتی خودتون و گول بزنید و واقعیت قبول نکنید
ما ادم ها وقتی قلبا کسی رو دوست داریم خیلی سخت میشه فراموشش کرد

اگه فرض بگیریم که روابط دختر و پسر برا ازدواج باشه ، باز وابسته شدن اشتباه ست !
می دونی چرا؟
چون هنوز عقد هم نیستند و تعهدی در بینشون نیست
امکان داره یه اختلافی یه باگی از طرفین پیدا بشه ،
معمولا باید دوران شناخت صورت بگیره ، و در دوران شناخت آدم ها همو آنالیز می کنند ،
نباید وابسته بشند ،
اگه بشند یعنی هر دو اشتباه کردند !
ما آدم ها باید اشتباه خودمون را قبول کنیم تا بتونیم بهتر رشد کنیم .


از طرفی در دوران قبل عقد نباید دختر و پسر به مرحله ای برسند که اینقدر همو دوست داشته باشند !
باید مدیریت کنند ، همو بیشتر بشناسند و...
احساسات و دوست داشتن عمیق بعد عقد !


تا عقد و انتخاب نهایی صورت نگرفته ، باید فقط یه طرف، به عنوان یه گزینه نگاه کرد
من سراغ دارم طرف یه ساعت مونده به عقد ، عقدشو ن بهم خورده !


اون کسی که تا پای سفره عقد کنارمون می یاد ، اون لیاقت ما را داره و ما هم لیاقت اون را !
نه کسی که ما را ول کنه و بره
همین تکنیک کمک می کنه برا فراموشی طرف !





......................


به نظر خودم اصلا نمیشه چون خودم بعد چند سال هنوز هم خوابش و میبینم

به نظرم میشه ،
ولی ما آدم ها نمی خوایم که بشه !


.......................

ولی به این توجه نمیکنیم که این همه علاقه به طرف مقابلمون نشون میدیم و زمان و زندگیمون و صرفش میکنیم اون هم حاضره به خاطر ما این کار ها رو بکنه
یا تو زندگیش فقط دنبال بهترین فرد واسه ازدواج میگرده(از دید خودش)
و اصلا به شما یا افراد دیگه اهمیتی نمیده که شما حاضرید به خاطرش از کیس های دیگه زندگیتون بگذرید و به خاطرش صبر کنید
به این اعتقاد دارم که این مدت زمانی که طرف مقابلتون زندگی رو از شما گرفته قطعا همین اتفاق برای یکی از عزیز ترین افراد زندگیش مثل فرزند هایی که در آینده خواهد داشت میفته
و اون وقت که تازه یاده این میفته که نباید با زندگی شما این کار و میکرد


آدم ها حق دارنند انتخاب و قضاوت ها ی خودشون را داشته باشند
ما باید مواظب باشیم ، مواظب این دل و مدیریت روابط ها !
اگه یه روزی محبوب واقعی را پیدا کنیم ،دیگه آزادیم و بهتر با مشکلات زندگی دوستی می کنیم
اون موقع همیشه برای آدم ها ، دعای خیر میکنیم





...........



موفق باشید

شما هم همین طور

.

[باغبان]

ما ادم ها وقتی قلبا کسی رو دوست داریم خیلی سخت میشه فراموشش کرد
به نظر خودم اصلا نمیشه چون خودم بعد چند سال هنوز هم خوابش و میبینم
و

.......................


سلام


می خوام با کمک هوش مصنوعی به خصوص تکنیک های : Deep learning - machine learning ,... کمک کنم فراموش کنی :)

اطلاعات از ورودی وارد میشه - پردازش میشه و خروجی میده ،،
یعنی لایه ورودی - لایه پردازش - لایه خروجی ...
هر کدوم از این لایه ها ،،توشون سلول های عصبی ست ! ( نورون )
مجموعه ای از نورون ها میشه شبکه های عصبی

هر کاری که آغار می کنیم یه شبکه عصبی ایجاد کردیم !
هر چی نورون و ارتباط اون ها تکرار بشه در اون شبکه ( کار را تکرار کنیم ) ،، شبکه عصبی قوی تره ،
شبکه عصبی قوی == هوش قوی تر && عادت بیشتر && یاد گیری بیشتر و....
هر چی تکرار نکنیم ، اون شبکه ها ضعیف تر .


مغز شیفت دلیت نداره الحمد الله :)
به مغز باید یاد بدی شبکه عصبی ایجاد شده را کم رنگ کنه :)
وقتی کم رنگ کنه ، براش بی اهمیت میشه و اون را می ندازه تو شهر خودش،،،
شهر بی اهمیت ها :)
مهم اینکه باید براش یه جایگزین پیدا کنی :) ( برا اون شبکه عصبی )



مثلا یه شخصی که برای اولین بار سیگار میکشه ، باعث ایجاد یه شبکه عصبی ضعیف در مغزش میشه
اگه تکرار کنه این شبکه ها قوی ترمیشه،
آخر سر به جایی میرسه که به طرف میگیم معتاد شده،
اون فرد باید کاری کنه که اون شبکه ها ضعیف تر بشه،
بهترین کار اینکه : تکرار نکنه !
سپس باید یه جایگزیم برا سیگار پیدا کنه :)
یعنی آهسته آهسته کم کنه تا مرور زمان درمان بشه.
مثلا شکلات تلخ ، نقاشی ، عبادت ، ورزش ،، گیتار و .....:)





برای خاطرات احساسی هم همینه ،
اگر یه شخصی در ذهن شما مونده و بیرون نمی یاد برای اینکه داری روش تمرکز می کنی،،
هر چی تمرکز کنی ،و بهش فکر کنی این لایه ها قوی تر میشه و نتیجه آن میشه شبکه های عصبی قوی تر و در آخر == افسردگی !
اگه این تمرکز و یادآوریها کم بشه ،، این شبکه ها ضعیف میشه ،،،وفتی ضعیف بشه برات بی اهمیت میشه !
مثلا اتفاق های چهارم دبستان در مغزمون هست ولی شاید خیلی هاشو یادمون نباشه !،،علتش اینکه برامون مهم نبوده !
وقتی برامون مهم نبود ،،مغز میگه باشه ...بی خیال
اونجا می گیم فراموش کردیم!
در حالی که در واقع بی اهمیت شده برا مغزمون!!
از طرفی براش جایگزین هم پیدا کردیم ( اتفاق های دیگه زندگیمون که برامون مهم تر بوده )



باید به مغزمون ، یاد بدیم چه کارهای بکنه ،،و چه مدیریتی داشته باشه،،چه شبکه ای را کم رنگ کنه ،،چه شبکه ای را پررنگ کنه،،



.................


یه خاطره را در نظر بگیر ،،
باید خورد خورد بری جلو ،،،
خاطره را اول 100 در نظر بگیر ،،،
به خودت بگو می خوام 10 تاشا کم کنم،،، ( مثلا تو یه ماه )
باز بگو می خوام 20 تا دیگه کم تر کنم ...
اینقدر کم کنی تا که اون خاطره برات کم رتگ بشه،،
وقتی کم رنگ بشه برات بی اهمیت میشه،
سپس به فکر جایگزین هم باشی :


ورزش - انجام کارهای هنری مثل نقاشی - یادگیری یه هنر - کتاب خوندن ،، برنامه ریزی برای دونه دونه لحظه های زندگیمون و...به علاوه راهکار بالا ، کمک می کنه در این راستا .



همه اینها موقعی ای انجام میشه که خودمون بخوایم !
اگه نخوایم ، خدایی نکرده افسرده میشیم و شاید باید سال ها قرص و دارو مصرف کنیم.
ما باید روزی به مرحله ای برسیم که به خودمون بگیم بسته ! بذار از نو شروع کنم
وقتی با این نیت بریم جلو ،، خدا هم کمک میکنه ، و مسیرهای جدیدی برامون باز میشه



شاید الان به خودت بگی :
همیشه قصه های آشنایی ناتمومه ،،
تموم ِ ِ ِ لحظه ها ای با تو بودن پیش ِ رومه ،،


:)




دنیا خیلی زودتر از چیزی که فکر کنیم داره می گذره ،،
شاد باش و دل به حکمتش بسپار