نقل قول نوشته اصلی توسط خانم مهندس نمایش پست ها
سلام دوست عزیز. من از نوشته های شما اینجوری برداشت کردم که ته قلبتون نسبت به این آقا تمایل ندارید اما همش دارید نکات مثبتش رو بولد میکنید و این باعث سردرگمی شما شده. ببینید این نکاتی که شما به عنوان نکته مثبتش گفتید رو نمیشه جزو مزیت ها آورد اینها در اصل لازمه شروع یک زندگی مشترک هستند. نکاتی مثل اینکه از نظر عقاید و شغل و ظاهر و خوانواده هم کفو شما باشند جزو شروط اولیه هست نه مزیت های ایشون. هزاران هزار پسر مجرد ممکنه وجود داشته باشه که توی این مسایل با شما هم کفو باشن!
اما پس چه چیزهایی مزیته؟ اینکه چقدر شخصیت رشد یافته ای دارند؟ آیا تونستند به کنترلی روی امیال و رفتارشون برسند یا هنوز مثل پسرهای ۱۶ ساله در مقابل جنس مخالف ناپخته رفتار میکنن؟ آیا برای حریم شخصی و نظر شما ارزش قایل هستند یا شما رو به شکل شی ای میبینن که میخوان زودتر تصرفتون کنن؟ آیا برای شما حق انتخاب و حق دونستن حقیقت رو قائل هستن یا سعی دارن با جور دیگه ای بیان کردن حقایق یا دروغ های ریز و درشت شما رو به مسیر خاصی هدایت کنن؟ (این خودش یه جور کلاه برداریه از نظر من) آیا اونقدر توی زندگیش مطابق با سنش دستاورد داشته که با عزت نفس خود واقعیشو ابراز کنه یا آدم اهمال کاری بوده و حالا با نقاب زدن سعی داره کمبودها و نقص ها و شکست هاشو بپوشونه؟ آیا تونسته به استقلال فکری و مالی قابل قبولی برسه یا هنوز بند نافش به مادرش وصله و بدون پشتوانه پدرش نمیتونه زندگی کنه و واسه همه تصمیمات ریز و درشتش شبیه بچه های نابالغ به پدر و مادر وابستس؟ آیا میتونه با اطرافیانش ارتباط سالم با حفظ حدود و حریم زندگی خودش و البته صمیمی برقرار کنه یا نه، همیشه یا داره به این و اون باج میده یا از بقیه باج میگیره؟ آیا با پرزنت کردن کامل و درست خودش سعی داره تصمیم گیری رو برای شما راحت تر کنه یا بیشتر سعی در اغوا کردن شما از طریق احساساتتون داره؟ و هزاران سوال دیگه که لازمه رک و صریح از خودتون بپرسید و قاطعانه جواب بدید.
البته من منکر اینکه هر کسی یه ایرادی داره و هیچ انسانی کامل نیست نمیشم اما در مورد ازدواج باید اگر طرفین نقصی هم دارند از دید طرف مقابل کاملا قابل تحمل و چشم پوشی باشه و هیچ نارضایتی ای وجود نداشته باشه. مطمئن باشید بعد از ازدواج اونقدر بالا پایین و چالش وجود خواهد داشت که دیگه جایی برای حمل بار سنگین نارضایتی وجود نداره.
و اینکه مَثَل معروف قبل ازدواج چشماتو حسابی باز کن بعد ازدواج چشماتو ببند رو هم سعی کنید برعکس اجرا نکنید
در آخر، هیچ کس مثل خودتون نمیدونه این آقا برای شما مناسب هستن یا خیر، پس به دور از تعریف و تمجید ها یا تخریب های بقیه یه گوشه با خودتون خلوت کنید و به ندای قلبتون گوش کنید، حتما به جواب میرسید.
این نکته هم‌لازمه اضافه کنم یک ماه زمان برای اینکه تشخیص بدی یه نفر برای آشنایی بیشتر مناسبه یا نه کافیه. بعدش اگر تصمیم به آشتایی گرفتی حد اقل ۶ ماه به طور جزیی تر و یه کمی صمیمی تر دوران آشنایی رو ادامه بده که ان شاالله انتخاب خوبی داشته باشی������
سلام ممنون از پاسخ همگی، راسش معیارایی که برای مناسب بودن فرد برای ازدواج گفتم به نظرم معیارهای درستیه و خیلی کم پیش میاد همه اینا توی یه شخصی باشه که به خواستگاری میاد

ولی حق با شماست معیار شخصیت هم مهمه و من هم به همین دلیل می خوام ایشون رو رد کنم، چون توی ماه دوم اشناییمون رسمت ایشون لاس میزنه، که من خیلی بدم میاد ولی روانشناسای مختلف یه جورایی توجیح می کردن که باعث شد من ادامه بدم، اخلاقشون کمی تنده، چندباری که من گفتم از راحتی شما معذبم تند برخورد کردن و بار اخر خیلی تندتر و به من گفتن دیکتاتور، فک میکنم تو بعضی چیزا خیلی اغراق می کنن، یه جورایی روراست نیستن. در جواب خانوم الهه زیبایی هم بگم، من دو جلسه اول به دلم نشستن تا حدودی جدای از اینکه از زیاد حرف زدنشون خوشم نمیومد. ولی از ماه دوم که بیشتر باهاشون اشنا شدم احساس میکنم نمیتونم این اخلاق رو تحمل کنم، ولی باز الان به شک افتادم اخه از مردای درونگرام خوشم نمیاد، من خودم خیلی ادم احساسی ای هستم و احساسی بودن ایشون رو بد نمیدونم
هر مشاوری دیدم میگه قبل ازدواج نمیشه از این رفتار پسرا قضاوت کرد گون ممکنه واقعا احساساتی شده باشه