سلام
در پیرو صحبتهای جناب مدیر و اشارتون به گذشت و صبر باید بگم که
منم مثل شما صبر زیاد و بهتره بگم گذشت و فداکاری از خودم نشون دادم اما واقعا کارمون درست بوده یا نه؟!
وقتی قراره گذشتی در کار باشه باید همراه با قاطعیت و روشن بودن مواضع باشه
یعنی از ترس اینکه مبادا همسرمون بهش بر بخوره و تنهامون بزاره و بره حتی قبل ازینکه اون بخاد متوجه چیزی بشه سریع از موضعمون عقب میشینیم و بخیال خودمون داریم فداکاری میکنیم برای زندگیمون
ولی متاسفانه باعث بوجود اومدن یه غرور کاذب و خودبرتربینی در همسرمون میشیم و این تازه اول کاره
نادیده گرفتن حقوقمون میشه یه وظیفه
همیشه از اول مقصر هستیم بدون هیچ دفاع و توضیحی
ناگزیر تا وقتی بتونیم از حقوقمون بگذریم و فداکاری کنیم رابطه پا برجاست اما فقط کافیه به خودمون بیایم
بنظرم اینجور ادمها دارای شخصیت مهرطلب هستن که همیشه میخان با فداکاری مفرط توجه و محبت دیگران رو به دست بیارن...
من خودم تا حد زیادی رفتارای مذکور رو از خودم بروز دادم و منفعلانه برخورد کردم و با کوچکترین مقاومت و تغییرم همسرم تاب نیاورد و ساز ناسازگاری رو کوک کرد...
علاقه مندی ها (Bookmarks)