بهانه برای رد کردن خواستگار

[زندگی بهتر]

من بارها نظر کارشناسان مذهبی در این رابطه رو شنیدم و خوندم و با یک مراجعه ساده به سایت های متعدد که کم هم نیستند در 99 درصد موارد میبینید که همین پاسخ داده شده. بازگو کردن این مساله نادرسته و اگر ایشون اطمینان داره که این قضیه به اطلاع همسر آیندشون نمیرسه درست نیست که یک عمر پاسوز رابطه قبلی بشن.
منظور من از این جمله چیز دیگری بود :

ما انسانیم و با ارتباطاتی که داریم تجربه به دست میاریم و رشد میکنیم. مسلما ارتباط قبلی در شما موجب رشد فکری و تجربی در مورد شناخت یک مرد شده و سطح نگرشتون رو بالا برده.

که در موردش اینگونه شرح دادید :

در اینجا یک مقدمه منطقی هست که تلویحا در پیامتان نتیجه غیر منطقی از آن گرفته اید.
اینکه هر کسی با تجارب و ارتباطات انسانی زمینه رشد فراهم می آورد صحیح هست. اما پیامد این تجارب و خطاهای احتمالی و هزینه های احتمالی هم جزء تفکیک ناپذیر این رشد هست که باید فرد آنرا بپذیرد.

فرض کنید آقایی که خواستگاری ایشون آمده است ارتباط با جنس مخالف را برای شناخت جنس مخالف را قبول ندارد. و خود هم انجام نداده است. و همسری را می خواهد که از این بابت مناسب او باشد و همین نگرش را داشته باشد. حالا تکلیف این دوگانگی برداشتها بر دوش کیست. حتما باید طرفین چنین برداشتهای دو گانه را در بدو آشنایی با هم تبادل کنند تا به شناخت کافی نسبت به افکار و رفتار هم به دست آورند.

برداشت اشتباهی از صحبت من داشتید. همه میدانیم که سخت گیری هایی که به دلایل متعدد فرهنگی و مذهبی و خانوادگی در ابتدای ازدواج برای انتخاب طرف مقابل اعمال میشه همیشه منطقی نیست و ریشه عقلانی نداره. در ضمن خود ایشون میگن که به خواستگار جدیدشون گفتن که قبلا دوره آشنایی قبل از ازدواج با خواستگار دیگه ای داشتن و خواستگار جدید هم پذیرفتند و گفتن مشکلی نداره. خواستگار جدید ایشون دارن در مورد یک حق مسلم حساسیت به خرج میدن. من این مطلب رو از این رو گفتم چون این خانم بیشتر عذاب وجدان داره اذیتش میکنه. در تمام پست هایی که توی این تاپیک گذاشتن کاملا مشهوده. ایشون به خاطر تعهد و اخلاقی که دارن دچار عذاب وجدان شدن. من باز هم میگویم که این حق مسلم ایشون بوده و سوال خواستگارشون در بعد ارتباطی محترمه ولی در بعد وجدانی کاملا نامربوطه.
و مورد آخر من برای ایشون نوشتم :

حق همه انسان هاست که به قصد ازدواج به شناخت هم بپردازند. پیشنهاد من به شما اینه که یک دوره نامزدی (البته بدون محرمیت) برای شناخت با ایشون داشته باشید. بسیار کمکتون میکنه که تصمیم گیری مناسبی داشته باشید.

این مورد تعارضی با در جریان بودن خانواده ها نداره و میتونه در زیر سایه آگاهی خانواده ها این مساله انجام بشه و باید همینطور باشه. من از روی بحث تجربه فرمودم چون موارد زیادی بوده که به قصد آشنایی صیغه های کوتاه مدت خوانده شده و همین مساله مشکلات متعدد ثانوی به وجود آورده.