آقا شهروز من داشتم پست های قبلی رو نگاه می کردم و متوجه شدم که سوالی که از من پرسیدین رو ندیدم. شرمنده.
زوج درمانی باید به همراه همسرتون تشریف ببرید. من اینجا نمی تونم کسی رو معرفی کنم چون خلاف قوانین انجمن هست ولی تماس بگیرید با پژوهشکده خانواده شهید بهشتی. معرفی پژوهشکده خانواده و راهنمایی بخواهید.
********
شیدا خانم کار برادر آقا شهروز انقدر زشته که این توضیحاتی که می کنید به هیچ وجه درستش نمی کنه. به شخصه من نمی تونم چنین کاری رو ببخشم. خانم آقا شهروز نبودند که رابطه ی برادری رو خدشه دار کردند بلکه این برادر بود که با شکستن حرمت برادرش این کار رو کرد. این نهایت پستی و نامردی است که آدم با برادر خودش چنین کاری بکند. حالا صحبتی از همسر و فرزند خودشون نمی کنم .
اینکه رابطه دوستی رسمیت داره یا نداره از نظر قانونی مهم نیست. از نظر اجتماعی و اخلاقی تعهدات و عرفیاتی رو با خودش به همراه میاره.
رابطه جنسی به همه شکل و برای همه ی سلیقه ها فراهم است! اینکه آقایی بعد از دو سال عاشقی با یک خانم ازدواج می کنه یعنی دنبال چیزی دیگه هم بوده.
بخش دردناک همه ی این حرف ها اینه که اگر آقا شهروز خانم بود و با همسرشون سر برخوردهای این چنینی خانواده شون به اختلاف می خوردند مطمئنم که توصیه هایی که تو این انجمن بهشون می شد خیلی متفاوت بود.
خانم ها هم غرور دارند. حق دارند که برای خودشون ارزش و احترام قائل داشته باشند. حق دارند به داشته های خودشون افتخار کنند. حق دارند مرزهای زندگی مشترکشون رو تعیین کنند. چرا به قول Sphinx باید برخوردهای غیرانسانی رو تحقیر آمیز رو تحمل کرد؟ مگه خواهر و مادر و برادر ایشون توان کنترل رفتارهاشون رو ندارند؟ مگه انسان های بالغ و عاقل نیستند؟ چرا مسئولیت قطع رابطه رو به دوش ایشون می ذارید در حالی که کسایی که رابطه رو به گند کشیدن خانواده ی آقا شهروز بودند؟ چطور می شه که یک زن بزرگسال به اینکه پسرش/ برادرش به زنش محبت می کنه حسادت کنه؟! به اینکه مانتو رو براش نگه می داره حسادت کنه؟! این رفتارها شاید به نظر خیلی ها عادی باشه ولی به نظر من بسیار ناپسند هستند. چرا باید با کسی که انقدر تنگ نظره رابطه داشت؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)