خیلیی به کمکتون نیاز دارم

[میشل]

رویا جان

اینطور که پیداست شما باری سنگین تر از حد توانت رو داری با خودت می کشی، بخاطر همین حسابی خسته شدی و زندگیت از وضعیت تعادل خارج شده.

بنابراین باید خوب بررسی کنی و یه بخشی از این بار رو زمین بگذاری تا بتونی باقیماندش رو طوری حمل کنی که نه تنها خستت نکنه، بلکه بهت قدرت و لذت و افتخار بده.

من که نگاه می کنم، این مسئولیت ها رو برای شما می بینم:

- مسئولیت در قبالِ خودت. حفظ سلامت روانت، رسیدگی به خودت و تفریحاتت.

- مسئولیت در قبال حفظ آرامش و امنیت خونوادت.

- مسئولیت در قبال بچه ها.

- مسئولیت نسبت به همسرت.

- مسئولیتِ تامین مالی خونوادت.

- مسئولیت کارت.


خب. از این بین فکر می کنی کدوم رو می شه زمین گذاشت؟

من شخصا نمی تونم تصور کنم طنازی کردن و حمایت کردن و ... مهم ترین کارهام باشن (البته می دونم خانم هایی که بیرون از خونه کار نمی کنن هم زندگیشون در این چیزها خلاصه نشده، بلکه اونها می تونن از منابعی غیر از منابعی که من بلدم، نیازهای روانی و معنوی و مادیشون رو تامین کنن). پس کلا این دیدگاه رو ندارم که برای همه ی زنها بهتره که تو خونه باشن. اما اولا متوجه شدم این منم که بیشتر از همسرم توانایی حفظ آرامش و امنیت خونه رو دارم. و اگه من این کارو انجام ندم، اون از عهده برنمیاد و تعادل عاطفی و آرامش من به هم می خوره. پس اول بخاطر خودم و دوم بخاطر همسرم، پذیرفتم که محورِ این خونه من هستم. و همه چیز (از جمله درس و کار) رو باید طوری مدیریت کنم که شرایط خونه از دستم در نره. که اگه این اتفاق بیفته، اون کار شرایط من رو بهتر نکرده که بدتر کرده.

دوما اگه می خواستم دوتا بچه داشته باشم، حتما قبلش به این فکر می کردم که اون بچه ها چقدر برام ارزش دارن؟ اونقدری ارزش دارن که هفت هشت سال کار نکنم و به اونها بپردازم (چیزی که لازم دارن) و بعدش هم طرحی بریزم که کارم سبک باشه و بتونم بهشون رسیدگی کنم؟ برای یه بچه شرایط خیلی ساده تره، ولی وقتی دو تا می شن، دیگه به نظر می رسه به یه مادرِ فول تایم نیاز دارن. هرچند باز هم نمی تونم یه فرمولِ کلی برای همه ی مادرهای با چند فرزند بدم که کار کنن یا کار نکنن یا کار سبک داشته باشن. اما،

چیزی که مشخصه اینه که "شما" از عهده بر نمیای و تعادل زندگیت از دست رفته. اول از همه خودت داری فرسوده می شی، دوم نمی تونی به بچه هات اونطور که لازمه رسیدگی کنی، و حتی یه مهمونی و تفریحِ ساده برات سنگین شده. اینها چیزهایی هستند که برای سلامت و نشاط شما و خونوادت لازم هستند.

و در ازای این همه، داری چی به دست میاری؟

امیدوارم فقط پول نباشه. ولی حتی اگه کارت از جنبه های روانی و معنوی داره تامینت می کنه، به نظر می رسه هزینه هاش خیلی بیشتر از آورده هاش شده و باید یه فکری براش بکنی.

از نظر من شما نیاز داری یه چند سالی توی خونه باشی و به خودت و بچه هات رسیدگی کنی. بعدش به فکر یه کار سبک باشی.