چطوری می تونم فراموشش کنم در حالیکه اون همیشه در پس ذهنمه؟

[Alone boy..]

سلام دوست خوب من

ببخشید من جدیدا خیلی کم به تالار سر میزنم، اگر تاپیک رو دیر جواب میدم، ازت عذر خواهی میکم.


دوست من شما راه رو که اشتباه نرفتی، فقط مشکل شما اینه که اون خانوم رو هر روزه میبینی. من به شخصه بهت حق میدم که فراموش کردن برات سخت باشه.

دوست من، به عنوان یه برادر کوچکتر برات خوشحالم که اون خانوم بهت جواب رد داد.
چند دلیل داره که دو تا از دلایلشو نفر قبل به درستی اشاره کردن. دلیل اصلی خودم اینه که شما بدجور تو فاز احساسات رفتی. که برای انتخاب بسیار مضر هست.
برای طریقه فراموش کردن اون خانوم برنامه ریزی نکن، بلکه برای ادامه زندگی خودت برنامه ریزی کن. و متعاقبا انجامش بده، میبینی که اون خانوم خود به خود فراموش میشه.

---------------

دوست من، منم مثل شما پارسال درگیر این احساسات شده بودم، خوشبختانه قضیه من و اون خانوم به سرانجام نرسید، ولی برای فراموشی و بخشش راه سختی رو پشت سر گذاشتم.
اگر فردا فرصت کردم، میام بیشتر با هم صحبت کنیم و از راهی که رفتم، برات بگم.

راستی عیدت هم مبارک باشه.

سلام؛ ممنون و متشکر.
عید شما هم مبارک باشه.
درسته؛ شاید الان احساسی شده باشم اما انصافا اولش بر اساس عقل و منطق رفتم جلو.
حتی دو تا از صمیمی ترین دوستامم که چند وقت پیش واقعیت ماجرا رو بهشون گفتم کپ کرده بودن!
باورشون نمی شد که اون خانوم به من جواب منفی داده باشه. می گفتن انصافا خیلی خیلی به هم میاید و خیلی عجیبه که جواب منفی داده. آخه چه دلیلی می تونه داشته باشه؛ شما که انگار برای هم ساخته شدید و.. از این جور حرفا بهم می زدن.
حالا کاری ندارم؛ شاید واقعا دلیل منطقی هم داشته که جوابش منفی بوده. من دیگه یه جورایی بی خیالش شدم. (منظورم اینه که بی خیال رسیدن بهش شدم) اما نمی دونم چیکار کنم که فراموشش کنم.
جدیدا شیفت بندی کردن من بخاطر اینکه نبینمش داوطلبانه شیفتمو عوض کردم اما بعضی وقتا پیش میاد که موقع تعویض شیفت وقتی داره میره خونه یه لحظه می بینمش. جدای از اینا فک نکنم این شیفتی بودن شرکتمونم خیلی طول بکشه و خیلی زود دوباره مجبورم برگردم به تایم کاری خودم و هر روز جلو چشمم باشه و حتی خیلی وقتا در مورد مسائل کاری باهاش حرف بزنم.