دوست عزیز samanftانقدر دخترا روضعیف نشون ندید.با meinosh موافقم .من خودم 1 دختر21 سالم که از14 سالگی با پسری که بهم پیشنهاد ازدواج داد دوست شدم وهمین چند وقت پیش باهزار گرفتاری و سلام وصلوات ازش جداشدم.درضمن بگم من تاحالاجز اون پسر کسی توزندگیم نبود(همون عشق اولی که شما مد نظرته)با اینکه میدونستم تصمیم درستی گرفتم ولی باز عاشقانه بهش فکر میکردم تا اینکه یکی دیگه اومد خواسگاری و اصلا نفر اول انگار نه انگار که روزی توزندگیم بود..میخوام بگم درسته که دخترا احساساتی هستن اما به نظر من دیگه اون دوره گذشته که دخترا انقدر چشم وگوش بسته باشن که 1 نفر وانقدر بزرگ ببینن که نتونن ازدلشون دورش کنن.من خودم به شخصه هربار حرفی یاچیزی من وبه یاد اون پسر میندازه فقط به چشم 1 اشتباه جوونی بهش نگاه میکنم.به نظرم چیزی که گذشت دیگه گذشته.اینکه بعضی ازخانوما میگن شوهرم عالیه ولی به عشق اولم فکر میکنم به نظرم حرف کاملا چرتیه.زمان میگذره و همه چی تغییر میکنه حتی احساس آدم ها. زن ومرد هم نداره وباید با شرایط کنونی زندگی کرد وعشق ورزید.شاید1دختری فکرکنه که عاشق بوده ولی با ازدواجش بفهمه تعبیرش ازعشق غلط بوده و عشق و تو وجود همسرش ببینه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)