درباره ی زن هایی که الان 30 یا40 سالشونه وبچه دارن و این احساس ودارن یه چیزی باید بگم.به نظر من تفاوت نسل ها روباید نظر بگیری.من ومادرم حدود20سال تفاوت داریم یعنی کم تر از دو دهه ولی بی نهایت تفاوت داریم.میخوام بگم دلیلی نداره که احساسات زنای 40 ساله ی امروز با زنای40ساله ی20 سال بعد مثل هم باشه.تودوران زنای40 ساله ی امروز موبایل نبود کامپیوتر نبود یعنی همه چی محدودبود حتی تفکراتشون حتی دوستی ها وعشق وعاشقیاشون.تفکرات الانشونم ریشه درهمون احساس جوونیشون داره.درضمن من شنیدم این پسران که عاشق نمیشن نمیشن ولی اگه بشن دیگه فراموشش نمیکنن. باید ازبالا به زندگی نگاه کرد وگرنه هزارتا دلیل وجود داره که مانع انتخاب همسر بشه.
مثلا اینکه چه تضمینی هست که زنت بعد ازدواج به کس دیگه ای علاقه مند نشه؟؟ چه تضمینی هست که وقتی حتی ازت بچه داشت به کس دیگه فکرنکنه؟؟ چه تضمینی هست که اگه توعشق اول زنت باشی روزی ازت خسته نشه؟؟
فکرنکن اگه زنت قبلا به کسی حسی نداشته این عالیه چون ممکنه یروز به این فکرکنه که چه گزینه های بهتری میتونسته داشته باشه وهمش توروبا شوهریکه میشد داشته باشه مقایسه میکنه. این عذابت نمیده؟؟ یکی ازخاله هام که بچه هم داره چند وقت قبل گفت خداروشکرمیکنم که با عشق اولم ازدواج نکردم وواقعا از زندگیم راضیم و هر وقت به گذشته فکر میکنم نماز شکر میخونم که خدا این زندگی رو برام ساخت.به نظرم این بهترین هدیه برای یک مرد هست که زنش انقدر دوسش داشته باشه و با فکر به گذشته فقط خداروبابت داشتنش شکر کنه








علاقه مندی ها (Bookmarks)