حتما شما لذت مشورت گرفتن و مشورت دادن رو درک نکردید . حتی پیامبر ما در کارها مشورت می گرفتن و توصیه به مشورت گرفتن می کردن.نوشته اصلی توسط جوادیان
اتفاقا مشورت گرفتن نه تنها نشان ضعف نیست از نشانه های حرکت سمت کماله.
مشورت گرفتن این نیست که شما دقیقا از همسرت یا فرد مقابل خط مشی بگیری که چه کنی؟ بلکه استفاده از نظر دیگران هست برای بهبود زندگیمون . در ضمن مشورت کردن به شخص مقابل هم احساس مهم بودن و مورد تایید بودن میده . یعنی یه فرایندی هست که به هر دوطرف سود می رسونه .
وقتی با همسرت مشورت نکنی یعنی او نیست ، یعنی شما رئیس زندگی هستی و او تابع شماست . مانند رئیس و قبیله . خب اینجوری احساس خوبی که باید رد زندگی با شما داشته باشه نداره و حس میکنه بیشتر وسیله ای برای خدمت به خانواده است ...زنی برای شوهرش و مادری برای دخترش نه خانومی برای خودش .
باهمسرت گفتگو کن،کنارش بشین ، از زیبایی هایش تعریف کن، اگر به دخترت میگی تو زیباترین و بهترین فرشته ی روی زمینی نگاه کن ببین به همسرت در طول این چند سال چند بار گفتی تو برای من مثل فرشته ای؟
آیا؟
از همسرت نظر خواهی می کنی؟ گریزهای عاشقانه ای توی زندگیت داری؟ محبت کلامی و نوازشی داری؟ با همسرت دردودل میکنی؟ از همسرت تشکر میکنی؟ تا حالا از همسرت پرسیدی از زندگی با من راضی هستی یا نه ؟ ازش خواستی انتقاد ازت رو توی روت بهت بگه تا سبک بشه؟ به خاطر تحمل سختی های مادربودن و هم شاغل بودن ازش تشکر کردی؟
راستی چقدر از همسرت تشکر میکنی؟ چقدر بهش محبت میکنی؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)