حال و احوال یاران همدردی (11)

[میشل]

و اگر از احوالات من جویا باشید، حالم عجیبه.

بعضی وقتها کلا از پیرامونم بی خبر می شم. تا حالا این سطح از در خود فرورفتگی رو تجربه نکرده بودم.

چند روز پیش توی مترو یه خانمی با یه بچه که توی بغلش خوابیده بود و یه بچه به دست، یه مقدار جلوتر از من، دقیقا تو زاویه دیدم ایستاده بود. اما تا وقتی خانم مسن کناریم جاشو بهش تعارف نکرده بود، من ندیدمش. یا امشب تو آشپزخونه بودم، خانم داداشم اومد تو، من چند لحظه نشناختمش، اون با لبخند میومد سمتم، من فکر می کردم این کیه؟؟

بی خبری هم عالمی داره. یک دفعه به خودت میای و می فهمی برای مدتی توی این عالم نبودی. و نمی دونی که کجا بودی. انگار مغز یه اتاقی برای خودش میسازه و تو رو بهش راه نمیده. اون رفته تو اتاقش و درو بسته و تو متوجه غیبتش نشدی.

[تمنای عشق]

سلام
خوبین؟

الحمدالله من خوبم...التماس دعا

خداحافظ

مفید و مختصر

[mohamad.reza164]

سلام،

امروز و امروز ها روزهاي خوبي هستند براي من، البته به لطف ايزد منان، كه هميشه مارو كه تا لب دره رفتيم نجات ميده.

واقعا نشانه هاي حضورش و نحوه كمك كردنش تو دعاي كميل اومده،

يه جا ميگه چه بسيار زشتيهايي كه از تو پوشاندم، يه جا ميگه چه بسيار لغزش هايي كه ازت محافظت كردم، يه جا ميگه چه بسيار ستايش هايي كه شايسته اش نبودي و من در ميان مردم پخش كردم و هزار تا حرف قشنگ ديگه كه گوش ما بدهكارش نيست.

در هر صورت خدا ممنون كه هستي و خواهي بود

و ببخش كه گاها ما نيستيم.

پی نوشت : محمد رضا آدرس وبلاگت چی بود ؟

سرشار يادته باهم تو چه تاپيكي اشنا شديم؟ آره آفرين درست حدس زدي، همون تاپيكي كه پسره دو دل شده بود!!!!!!!!!! تو صفحه آخر تاپيكش !

[فرشته اردیبهشت]

سلام

یه سوالی برام مطرح شده
چرا اکثر مردم به حال خوب واکنش میدن من یه دوست دارم خیلی فعاله کوه نورده و فول انرژی هست اون هم میگه وقتی سطح انرژیت بالاتر از حد معمول و کسل کننده عموم باشه سعی بر سرکوب میکنند.

مثلا این تالار هم تقریبا اینطوره صدها تاپیک مشکل و دردسر و جدایی و مصیبت هست و هیچ مشکلی نداره مطرح کردنش برای حل مشکل.
ولی تاپیکی که مردم بیان خوشبختیشون رو بگن و هم برای خودشون یاداوری بشه و هم شاید تاثیری رو سطح عشق دیگران بذاره متناوب با اعتراض و سرکوب مواجه میشه منظورم پست مریم نیست از خیلی قبل برام سوال بود

اخه مگه همه مطلقا خوشبخت یا بدبخت هستن؟ که بگیم مشکل دارا حسرت میخورن؟ مجردا حسرت میخورن... همه متاهلا که متاهل به دنیا نیومدن

مثلا وقتی پاییزه شروع کرد به گفتن لحظات خوش زندگیش به وجد اومدم و از اقای به سوی خوشبختی ایده گرفتم از بی نهایت تدبیر رو یاد گرفتم

فکر میکنم خوندن تاپیک ها باید با اختیار خود شخص باشه .مثلا من الان ابدا وارد تاپیک های مشکل دار نمیشم یا تو محیط اطرافم وقتی کسی از مشکلاتش میگه سعی میکنم ادامه ندم چون ظرفیت شنیدن حال بد رو فعلا ندارم و دارم خستگی سال ها قبل رو از تن و روحم بیرون میکنم شاید خستگی 3 سالگی ام یا 14 یا 20 یا... گاهی برعکس این حال رو دارم دوست دارم به کسی کمک کنم و به حرفاش گوش کنم .

فکر میکنم ما ها تمایل به غم داریم و شاید ریشه ای شده و با شادی برخورد میکینم .

شاید موقع شاد شدن احساس گناه میکنیم .

گاهی دوست دارم تو شهرها و کشورهای دیگر هم موقتا زندگی کنم و تجربه کنم ...
ما نباید محدود به شرایط موجود باشیم باید تغییر بدیم تا به نتیجه متفاوت از قبل برسیم .

قبل ها این تالار خیلی شاد بود
من عرق خاصی به این تالار دارم و همیشه تو جاهای حساس به دادم رسیده و برام مهمه .

[m.reza91]

سلام


یه سوالی برام مطرح شده
چرا اکثر مردم به حال خوب واکنش میدن من یه دوست دارم خیلی فعاله کوه نورده و فول انرژی هست اون هم میگه وقتی سطح انرژیت بالاتر از حد معمول و کسل کننده عموم باشه سعی بر سرکوب میکنند.


مثلا این تالار هم تقریبا اینطوره صدها تاپیک مشکل و دردسر و جدایی و مصیبت هست و هیچ مشکلی نداره مطرح کردنش برای حل مشکل.
ولی تاپیکی که مردم بیان خوشبختیشون رو بگن و هم برای خودشون یاداوری بشه و هم شاید تاثیری رو سطح عشق دیگران بذاره متناوب با اعتراض و سرکوب مواجه میشه منظورم پست مریم نیست از خیلی قبل برام سوال بود


اخه مگه همه مطلقا خوشبخت یا بدبخت هستن؟ که بگیم مشکل دارا حسرت میخورن؟ مجردا حسرت میخورن... همه متاهلا که متاهل به دنیا نیومدن


مثلا وقتی پاییزه شروع کرد به گفتن لحظات خوش زندگیش به وجد اومدم و از اقای به سوی خوشبختی ایده گرفتم از بی نهایت تدبیر رو یاد گرفتم


فکر میکنم خوندن تاپیک ها باید با اختیار خود شخص باشه .مثلا من الان ابدا وارد تاپیک های مشکل دار نمیشم یا تو محیط اطرافم وقتی کسی از مشکلاتش میگه سعی میکنم ادامه ندم چون ظرفیت شنیدن حال بد رو فعلا ندارم و دارم خستگی سال ها قبل رو از تن و روحم بیرون میکنم شاید خستگی 3 سالگی ام یا 14 یا 20 یا... گاهی برعکس این حال رو دارم دوست دارم به کسی کمک کنم و به حرفاش گوش کنم .


فکر میکنم ما ها تمایل به غم داریم و شاید ریشه ای شده و با شادی برخورد میکینم .


شاید موقع شاد شدن احساس گناه میکنیم .


گاهی دوست دارم تو شهرها و کشورهای دیگر هم موقتا زندگی کنم و تجربه کنم ...
ما نباید محدود به شرایط موجود باشیم باید تغییر بدیم تا به نتیجه متفاوت از قبل برسیم .


قبل ها این تالار خیلی شاد بود
من عرق خاصی به این تالار دارم و همیشه تو جاهای حساس به دادم رسیده و برام مهمه .

سلام
منم یه سوال دارم
واقعا سوال بود؟! یا این همان "غُر" معروفه؛ البته ما خیلی وقته حق غر زدن رو برای کلیه ی خانم ها به رسمیت شمردیم . فقط برای اطلاعات خودم پرسیدم میخواستم ببینم درست تشخیص دادم یا نه :-)


حالت کلی اینه که همیشه افرادی با ما مخالف اند و افرادی موافق. اگر ما بخوایم اونا رو نفی کنیم نهایتا تفاوتی با وقتی که اونا ما رو نفی می کنند نداریم. پس شاید شما موافق باشی دیگران و خودت شادیتونو بروز بدین ولی کس دیگه ای نه. هیچ ایرادی نداره این اختلاف.
اما یه مشکل دیگه ای هست و اون اینکه من کلا وقتی میبینم دیگران شاد هستند ناراحت بشم؛ این حقیقتا مشکله، اینو میگم چون سالیان قبل خودم دچار این مورد بودم. و اگر سایت نتونه حتی به چنین فردی آلارم بده که باید به خودت رسیدگی کنی، عملا بخشی از کارکردش رو از دست میده. هر کس امکاناتی داره توانایی هایی داره اقداماتش باید در اون چارچوب باشه. البته واقعا شرایط زندگی الان سخته اما نباید برای توجیه عیوب شخصیتیمون ازش استفاده کنیم؛ در اون صورت همیشه این عیوب با ما هستند و تلاشی برای رفعش نمیکنیم و زندگی ما در غم بیشتر فرو میره.
هنر اینه که در سختی های خودمون از آسایش و موفقیت دیگران لذت ببریم . و این هنر بدست نمیاد مگر با بررسی روی خود. واقعا اگه دقت کنیم نیازی به غم نیست. مشکل از انتظارات اشتباهمونه . اگه شرایط رو درست ببینیم، میبینیم همه چیز خوبه و اونطوریه که باید باشه. البته اینو بعضی وقتا خودم یادم میره!


جالبه که در محیط واقعی هم شاهد این قبیل موارد هستم.




حالا واقعا این یه سوال بود!؟

[فرشته اردیبهشت]

سلام
محمدرضا این اصلا غر نبود سوالی بود برای فکر کردن
شاید من اشتباه میکنم ولی میخواستم ببینم این همه پرداختن به غم چه معنی ای داره؟ با شادی که مشکلات راحتتر حل میشه.
مثلا من یه عادت و یا ضعفی دارم که موقع طرح مسایل جدی و یا دعوا با همسرم خندم میگیره میخواستم اینجا مطرح کنم واقعا نمیتونم جلوشو بگیرم
بعد به این نتیجه رسیدم که فرشته بذار این ضعف بمونه چون وقتی خندم میگیره همه چی حل میشه حل شدنی که شاید با منطق و فلسفه و داد و زدن به این زودیا رفع نشه و دلخوری پیش بیاد.بعد از خندیدن دیگه راحتتر باهم بحث میکنیم.

نکته خوبی که استخراج کردی همین بود که باید تمرین کنیم از دیدن حس خوشبختی دیگران لذت ببریم تو هر جایی فضای مجازی واقعی و....
حتی اگر مشکل داریم سعی کنیم لذت ببریم و از خوشبختی دیگران الگو بگیریم نه اینکه بگیم نگو خوشبختی احساس شادی داری تا دیگران غم نخورند.
در واقعیت هم به عنوان مثال تا حالا ندیدم همکارام بشینن از لحظات خوششون با همسرشون بگند ولی خیلی یادم میاد گله و شکایت کنند...

به نظر میادمدتی هست مدیران هم توجهی به فضای سایت ندارند...

[سرشار]

سلام


کلی کار ریخته سرم.شیطونی میگه یواش یواش شونه خالی کنم

هر جایی میرم یکی زانوی غم بغل کرده که بیکارم و ... اما خداروشکر من خیلی سرم شلوغه و تازه چند تا پیشنهاد کاری خوب هم دارم ، ولی دیگه وقت و حوصله ندارم.مدیونین اگه فکر کنین تنبل و تن پرورم!!!

تازه امسال میخوام دوباره کنکور شرکت کنم و این دفعه دندون پزشکی بخونم.کلی انگیزه دارم و البته یه خورده عذاب وجدان.آخه من قبلا با امکانات دولت ارشد گرفتم و عذاب وجدانم از اینه که خدایی نکرده جای کسی رو تنگ کنم !!! هزار دفعه به خودم گفتم مرد مومن آخه آبت نیست ، نونت نیست ، دیگه این دندون پزشکی رو از کجا درآوردی ؟!!!! ولی نمیشه کاری کرد ! قبلا میخواستم برای ادامه تحصیل برم کانادا یا آمریکا ، ولی بعدا یه موضوعی پیش اومد که فهمیدم من دور از شهر و کشورم بیشتر از دو هفته دووم نمیارم و در اوان و عنفوان جوانی پر پر میشم.این شد که بی خیال شدم و تصمیم گرفتم دوباره کنکور بدم. فقط یه جو عذاب وجدان توی وجودم رخنه کرده که به امید خدا تا فردا پس فردا سرکوبش میکنم.

اگه دلتون خواست واسه منم دعا کنین. خداوکیلی راه دوری نمیره !!!!

راستی باغبان کجاست ؟!!!!!

[تمنای عشق]

دوستان من خیلی بهم ریخته هستم نمی دونم شاید فشار های عصبی مدتی قبل حالا خودشو نشون داده قدرت ندارم دستامو مشت کنم ضعف داره بدنم کلا کل سیستم بدنم دچار اختلال شده
خواهش میکنم برای سلامتیم دعا کنید هیچ چیزی با ارزش تر از سلامتی نیست
تو رو خدا قدر سلامتی تونو بدونید واسه هیچ چیزی حرص نخورید من به خودم رحم نکردم...

شایدم خدا داره امتحانم میکنه ، خیلی سخته کاش خودش بهم صبر و تحمل هم بده

برام دعا کنید صلواتی حمدی هر چی دوست داشتید فقط برام دعا کنید ممنونم

[miss seven]

و اگر از احوالات من جویا باشید، حالم عجیبه.

بعضی وقتها کلا از پیرامونم بی خبر می شم. تا حالا این سطح از در خود فرورفتگی رو تجربه نکرده بودم.

چند روز پیش توی مترو یه خانمی با یه بچه که توی بغلش خوابیده بود و یه بچه به دست، یه مقدار جلوتر از من، دقیقا تو زاویه دیدم ایستاده بود. اما تا وقتی خانم مسن کناریم جاشو بهش تعارف نکرده بود، من ندیدمش. یا امشب تو آشپزخونه بودم، خانم داداشم اومد تو، من چند لحظه نشناختمش، اون با لبخند میومد سمتم، من فکر می کردم این کیه؟؟

بی خبری هم عالمی داره. یک دفعه به خودت میای و می فهمی برای مدتی توی این عالم نبودی. و نمی دونی که کجا بودی. انگار مغز یه اتاقی برای خودش میسازه و تو رو بهش راه نمیده. اون رفته تو اتاقش و درو بسته و تو متوجه غیبتش نشدی.

سلام میشل عزیز

چه حالت های جالبی رو برامون گفتی ... شاید بشه گفت بعضی وقت ها که مثلا عصر از خواب بیدار میشیم و فکر میکنیم صبحه ...برای من بار ها پیش اومده ...

روز های خوبی رو برات آرزومندم عزیز دلم

- - - Updated - - -

سلام


کلی کار ریخته سرم.شیطونی میگه یواش یواش شونه خالی کنم

هر جایی میرم یکی زانوی غم بغل کرده که بیکارم و ... اما خداروشکر من خیلی سرم شلوغه و تازه چند تا پیشنهاد کاری خوب هم دارم ، ولی دیگه وقت و حوصله ندارم.مدیونین اگه فکر کنین تنبل و تن پرورم!!!

تازه امسال میخوام دوباره کنکور شرکت کنم و این دفعه دندون پزشکی بخونم.کلی انگیزه دارم و البته یه خورده عذاب وجدان.آخه من قبلا با امکانات دولت ارشد گرفتم و عذاب وجدانم از اینه که خدایی نکرده جای کسی رو تنگ کنم !!! هزار دفعه به خودم گفتم مرد مومن آخه آبت نیست ، نونت نیست ، دیگه این دندون پزشکی رو از کجا درآوردی ؟!!!! ولی نمیشه کاری کرد ! قبلا میخواستم برای ادامه تحصیل برم کانادا یا آمریکا ، ولی بعدا یه موضوعی پیش اومد که فهمیدم من دور از شهر و کشورم بیشتر از دو هفته دووم نمیارم و در اوان و عنفوان جوانی پر پر میشم.این شد که بی خیال شدم و تصمیم گرفتم دوباره کنکور بدم. فقط یه جو عذاب وجدان توی وجودم رخنه کرده که به امید خدا تا فردا پس فردا سرکوبش میکنم.

اگه دلتون خواست واسه منم دعا کنین. خداوکیلی راه دوری نمیره !!!!

راستی باغبان کجاست ؟!!!!!

سلام جناب سرشار

چه خوب که میخواهید در رشته ی دندون پزشکی هم شرکت کنید ... واقعا درس خوندن بنظرم از کار کردن سخت تره ... من که هیچ وقت زیاد دل به درس ندادم ولی نمره هامون که تقریبا خوب میشد
این دیگه چه عذاب وجدانی داره ؟ ز گهواره تا گور دانش بجوی ... این رو هممون شنیدیم... اتفاقا خیلی هم ثواب داره درس خوندن ...
براتون آرزوی موفقیت روز افزون در تمام مراحل زندگی رو دارم .

راستی آقای باغبان رفتن مرخصی ..چن وقت پیش خداحافظی کردند جاشون خالیه .

[میشل]

سلام هفت عزیز

من هم روزهای خوبی رو برات آرزومندم. اون حالت برای من یه خلسه ی طبیعی بعد خواب های عمیق نبود، ظاهرا سیستم عصبیم راه حل رو در این دیده بود که به خودش مرخصی بده تا فشارهای اخیر بهش آسیب نزنه.

طوفان های پی در پی که من و زندگیم رو به چالش های خارج از توانم کشیدن و هنوز هم ادامه دارن ولی با افزایش توانم دیگه به اندازه قبل ویران کننده نیستند، من به یک حال جدید رسیدم. حال شکرگزاری از پروردگاری که "عذابش هم رحمته".

هرچند الان میدونم که چه عذابی؟!! هر سلول از زندگی ما آغشته و غوطه ور در رحمت محضشه.