کسایی که تجربه ازدواج با راه دور رو دارن بیان تو لطفا

[دنیای وارونه]

به نظر من آدم یه بار زندگی میکنه پس بهتره تو تصمیمات مهم زندگیش با شجاعت عمل کنه .اگه خواستگارتون واقعا خوبه و هر دو همدیگه را دوس دارید ریسک دور شدن از خانواده را قبول کنید و ازدواج کنید به هر حال تو زندگی مشترک سرگرمی ها و دنیای جدیدی را تجربه میکنید که میتونه جدایی از خانواده را براتون جبران کنه.
زندگی که فقط هر هفته خونه مامان بابا رفتن نیست هر چند اگه نزدیک باشید و شرایطش مهیا باشه بسیار عالیه ولی اگر هم نشد از راهای دیگه جبران کنید.
میدونید اگه خدایی نکرده تو شهر خودتون ازدواج کنید و زندگی بر وفق مرادتون نباشه خونه مامان بابا هم دیگه لطفی براتون نداره؟
مثال رشته عالی در شهر دور در برابر رشته ضعیف در شهر خود آدم یه نمونه خیلی خوبه .من همیشه میگم کسی که حالت اول را انتخاب میکنه آدم شجاع تر و موفق تریه در مورد ازدواج هم نظرم همینه.
البته همه این حرف ها در صورتی فایده داره که واقعا خواستگارتون را خوب شناخته باشید و ازش مطمئن باشید.
من اگه به جای شما بودم سختی راه دور را قبول میکردم همون طور که در مورد دانشگاه یه شهر دور رفتم ولی رشته خوبی خوندم.و تجربه این چهار سالم را با هیچی عوض نمیکنم.